அந்யைஸ்ஸுரைஶ்ச ஸம்பூஜ்யோ பபூவ ஹரிபூஜநாத்
அவன் ஹரியை வழிபட்டதால், மற்ற தேவர்களாலும் பெருமைப்படுத்தப்பட்டான்.
கதாசித்தஸ்ய கேஹே வை வ்ரதீ கஶ்சித்ஸமாகதஃ த்ரு'ஷ்ட்வோவாச மஹாபாகஃ ஸ ஸ்பர்ஶாட்யோ தயாபரஃ
ஒரு நாள், விரதம் மேற்கொண்ட ஒருவர் அவனது வீட்டுக்கு வந்தார்; அவரைக் கண்டதும், மிகுந்த பாக்கியசாலியான அவன், கருணைமிகுந்தவனாகப் பேசினான்.
அநேந ஸ்பர்ஶமணிநா லோஹதாதுஶ்ச காம்சநம்
இந்த ஸ்பர்ஷ மணியால், இரும்பை பொன்னாக மாற்றலாம்.
ஸ்நாத்வா தாவத்ஸரய்வாம் சாயாஸ்யாமி தேம்திகம் முதா க்ரு'த்வா லக்ஷ்மீம் ஸமாப்யாஸீத்விஷ்ணுஶர்மா ததாகமத்
நான் சரயூ நதியில் स्नானம் செய்து, மகிழ்ச்சியுடன் உன்னிடம் வருவேன்; லக்ஷ்மியை வழிபட்டபின், விஷ்ணு சர்மன் அங்கு வந்தான்.
பஹுஸ்வர்ணயுதாம் பத்நீம் த்ரு'ஷ்ட்வோவாச ஹரிப்ரியஃ
அவனது மனைவி பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டதைப் பார்த்து, ஹரியை நேசிப்பவன் பேசினான்.
அஹம் விஷ்ணுபரோ தீநஶ்சௌரபீதஃ ஸதைவ ஹி
நான் விஷ்ணுவை மட்டுமே நினைப்பவன், ஏழை, என்றும் திருடர்களை அஞ்சுபவன்.
இதி ஶ்ருத்வா வசோ கோரம் பதிபீதா பதிவ்ரதா
அந்த பயங்கரமான வார்த்தைகளை கேட்டதும், கணவனைப் பார்த்து அஞ்சிய அந்த நல்லெழுத்துப் பெண் பயத்தில் மூழ்கினாள்.
த்விஜோऽபி கர்கராமத்யே தத்த்ரவ்யம் பலதோऽக்ஷிபத் உவாச ப்ராஹ்மணீம் தீநாம் ஸ்வர்ணம் கிம் ந க்ரு'தம் த்வயா
அந்த குழப்பத்தின் நடுவில் அந்த இருமுறை பிறந்தவன் அந்த பொருளை வலியோடு கீழே வீசி, துயரத்தில் இருந்த அந்த பிராமணியை நோக்கி, 'நீ ஏன் பொன்னாக மாற்றவில்லை?' என்று கேட்டான்.
ஸாஹ போ மத்பதிஶ்ஶுத்தோ க்ரு'ஹீத்வா ஸ்பர்ஶகம் ருஷா நிர்லோஹோ வர்ததே விப்ரஸ்ததஃ ப்ரப்ரு'தி ஹே குரோ ।। 3.4.10.
அவள், 'ஓ ஸ்வாமி, என் கணவர் தூயவன்; அவர் கோபத்தில் அதை எடுத்துப் பார்த்ததும், அந்தக் கல் இனி பொன்னாக மாறவில்லை, குருவே, அந்நாளிலிருந்து,' என்று சொன்னாள்.
இதி ஶ்ருத்வா து வசநம் ஸ யதிர்விஸ்மயாந்விதஃ
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட யதி ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினான்.
தரித்ரோ பிக்ஷுகஶ்சாஸ்தி பவாந்தைவேந மோஹிதஃ
நீ ஏழை, பிச்சைக்காரன், ஸ்வாமி; விதியின் விளைவால் உனக்கு அறிவு மங்கியுள்ளது.
இத்யுக்தவம்தம் யதிநம் விஷ்ணு ஶர்மா ததாப்ரவீத்
அந்த யதி இவ்வாறு கூறியதும், விஷ்ணு சர்மா அவனை நோக்கி பேசினான்.
இத்யுக்த்வா யதிநா ஸார்த்தம் க்ரு'ஹீத்வா கம்டகாந்பஹூந்
இவ்வாறு கூறி, யதியுடன் சேர்ந்து பல முட்களை எடுத்தான்.
ததா து ஸ யதீ விப்ரம் நத்வா ப்ரோவாச நம்ரதீஃ ததஃ ப்ராப்தம் ஶுபம் ரத்நம் தத்து தத்தர்ஶநேந வை
அப்போது அந்த யதி அந்த பிராமணனை வணங்கி, பணிவுடன் பேசினான்; பின்னர், அங்கு ஒரு அழகான மாணிக்கம் தோன்றியது.
ஸ்பர்ஶகோ பஹுதா ப்ராப்தோ மயா லோபாத்மநா த்விஜ
ஓ பிராமணனே, என் பேராசையால் அந்தக் கல் பலவாறு எனக்கு வந்துள்ளது.
விஷ்ணுஶர்மா ஸஹஸ்ராப்தமுஷித்வா ஜகதீதலே
விஷ்ணு சர்மா ஆயிரம் ஆண்டுகள் பூமியில் வாழ்ந்தான்.
ஸ த்விஜோ வைஷ்ணவம் தேஜோ த்ரு'த்வா வை மாஸி பால்குநே
அந்த பிராமணன், வைஷ்ணவ ஒளியை உடையவனாக, பாகுனி மாதத்தில் இருந்தான்.
ஸூத உவாச பால்குநே மாஸி தம் ஸூர்யம் ஸமாராத்ய ஸுகீ பவ
சூதர் சொன்னான்: பாகுனி மாதத்தில் அந்த சூரியனை வழிபட்டு ஆனந்தமாக இரு.
இத்யுக்தோ குருணா தேவோ த்யாத்வா ஸர்வமயம் ஹரிம் 3.4.10.
குருவால் இவ்வாறு உபதேசிக்கப்பட்டதும், அந்த தேவன் எல்லாம் நிறைந்த ஹரியை தியானித்தான்.
ததா ப்ரஸந்நோ பகவாந்ஸமபூத்ஸூர்யமண்டலாத் பஶ்யதாம் ஸர்வதேவாநாம் ஶக்ரதேஹமுபாகமத்
அப்போது, பரமாத்மா திருப்தியடைந்து, சூரிய மண்டலத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு, எல்லா தேவர்களும் பார்க்கும் முன், சக்கரனின் உடலில் புகுந்தான்.
தத்தேஜஸா ததா ஶக்ரஃ ஸ்வாந்தர்லீய ஸ்வகம் வபுஃ ।। । அயோநிஸ்ஸ த்விஜோ பூத்வா ஶசீ தேவீ ததைவ ஸா
அந்த ஒளியால், சக்கரன் தன் உருவை உள்ளே இழுத்தான்; அந்த பிராமணன் பிறவியில்லாதவனாக ஆனான்; சசி தேவி கூட அதுபோல் ஆனாள்.
ததா தௌ மிதுநீபூதௌ வைஷ்ணவாக்நிப்ரபீடிதௌ
அப்போது அவர்கள் இருவரும் தம்பதியாக இணைந்து, வைஷ்ணவ அக்கினியால் வருத்தப்பட்டார்கள்.
அதாத்கர்பம் ததா தேவீ ஶசீ து த்விஜரூபிணீ
அந்த நேரத்தில், சசி தேவி, பிராமணிப் பெண்ணாக உருவம் கொண்டு, கர்ப்பம் தரித்தாள்.
ப்ராதுராஸீத்ஸ்வயம் விஷ்ணுர்த்ரு'த்வா ஸர்வ கலாம் ஹரிஃ
பின்னர், ஹரி எல்லா சக்திகளையும் ஏற்று, விஷ்ணு தானே அவ்விடம் தோன்றினான்.
ததா ருத்ராஶ்ச வஸவோ விஶ்வேதேவா மருத்கணாஃ
அப்போது ருத்ரர்கள், வசுக்கள், விஸ்வேதேவர்கள், மருத்துகள் ஆகியோர்—
ரமணம் முநிபிர்விதிஶம்புயுதம் ப்ரணமாம வயம் பவபீதிஹரம்
முனிவர்களும் சாம்புவும் உடன் இருக்கும் யாகநாதருக்கு, உலகப் பிறவி பயத்தை நீக்கும் அவருக்கு, நாங்கள் வணங்குகிறோம்.
தரசக்ரகதாம்புஜமாநதரஃ ஸுரஶத்ருகடோரஶரீரஹரஃ
அவர் சக்கரம், கோல், தாமரை ஆகியவற்றை ஏந்தியவர்; தேவர்களின் கொடிய எதிரிகளை அழிப்பவராக இருக்கிறார்.
நமஸ்தே ஶசீநம்தநாநந்தகாரிந்மஹாபாபஸந்தாபதுர்லாபஹாரிந்
சசீபுத்திரருக்கு ஆனந்தம் தருபவரே, பெரிய பாவங்களாலும் துன்பங்களாலும் வந்த துயரைத் தீர்க்கும் உமக்கு வணக்கம்.
த்வயா ஹம்ஸரூபேண ஸத்யம் ப்ரபால்யம் த்வயா யஜ்ஞரூபேண வேதஃ ப்ரரக்ஷ்ய 3.4.10.
அன்னப்பறவையாக நீ உண்மையை காத்திட வேண்டும்; யாக வடிவில் நீ வேதத்தை பாதுகாக்க வேண்டும்.
அநர்பிதசரோசிராத்கருணயாவதீர்ணஃ கலௌ ஸமர்பயிதுமுந்நதோஜ்வலரஸாம் ஸ்வபக்திஶ்ரியம்
முன்பு அளிக்கப்படாத ஒளிமிக்க அருளால், கலியுகத்தில் அவர் இறங்கி, உயர்ந்த பிரகாசமான பக்தி அமுதத்தை வழங்குகிறார்.