ஸூர்யமண்டலமத்யஸ்தா ஸாவித்ரீ நாம தேவதா 3.4.8.
சூரிய மண்டலத்தின் நடுவில் சாவித்ரி என்ற தேவதை இருக்கிறாள்.
ப்ரஸந்நா தபஸா தஸ்ய ப்ராதுர்பூதா ஸநாதநீ
அவனுடைய தவத்தால் திருப்தியான அந்த நித்யை அவனுக்கு முன்னால் தோன்றினாள்.
லக்ஷவர்ஷஸஹஸ்ராணி மாஸி மாஸி ததாஶ்விநே
ஆயிரக்கணக்கான வருடங்கள், மாதம் தோறும், அஷ்வின மாதத்திலும் அவன் தவம் செய்தான்.
த்வம் ஸூர்யம் பஜ தேவேந்த்ர ஸ தே கார்யம் கரிஷ்யதி
தேவர்களின் தலைவனே, நீ சூரியனை வழிபடு; அவன் உன் காரியத்தை நிறைவேற்றுவான்.
ப்ரத்யக்ஷமகமத்தத்ர வசஃ ப்ராஹ ஸுராந்ப்ரதி பவாமி ஸத்யதேவஸ்ய விப்ரஸ்ய தநயஃ ஶுபஃ
அவள் அங்கே நேரில் தோன்றி, தேவர்களிடம் சொன்னாள்: 'நான் சத்யதேவ பிராமணனின் பாக்கியமான மகனாக பிறப்பேன்.'
ஜித்வா பாகம்டிநோ விப்ராந்மாம்ஸபக்ஷணதத்பராந்
மாம்சம் உண்ண விரும்பும் பாகண்டர்களை வென்று, பிராமணர்களே—
மத்ஸ்யமாம்ஸாஶநா விப்ரா ம்ரு'கமேஷாஜகாஶநாஃ
மீனும், இறையும், மான், ஆடு, செம்மறியாடு ஆகியவற்றை உண்ணும் பிராமணர்கள்—
கலிநாऽதர்மமித்ரேண ரக்ஷிதாஸ்தே த்விஜாதயஃ
அந்த இரட்டைப் பிறப்பினர்கள், அநியாயத்திற்கு தோழனான கலியால் காக்கப்பட்டார்கள்.
பலாச்ச ஸ்தம்பநம் சக்ருஸ்ததா விஷ்ணுப்ரியோ த்விஜஃ
அவர்கள் வலியால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டார்கள்; அப்போது விஷ்ணுவுக்கு பிரியமான அந்த பிராமணன்—
ஸம்ஜீவ்ய தர்ஶயாமாஸ தே த்ரு'ஷ்ட்வா விஸ்மிதாஸ்ததா
அவர்களை உயிர்ப்பித்து, அவர்களுக்கு காட்டினான்; அதை பார்த்து அவர்கள் அப்போது ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.
ஸர்வதேவபரோ நித்யம் வேதபாடபராயணஃ ।। 3.4.8.
அவன் எல்லா தேவர்களையும் எப்போதும் பக்தியுடன் வணங்கி, வேதங்களை தொடர்ந்து ஓதிக்கொண்டிருந்தான்.
தத்ஸுதஸ்து ம்ரு'திம் ப்ராப்தோ ஜந்மமாத்ரே ஹி தாருணே
அவனுடைய மகன் பிறந்த உடனே, மிகக் கடுமையான துயரத்தில் உயிரிழந்தான்.
ஜிஜீவ தத்ப்ரஸாதேந விவஸ்வாந்நாம சாபவத்
அவனுடைய அருளால் அந்தக் குழந்தை உயிருடன் இருந்து, 'விவஸ்வான்' என்ற பெயர் பெற்றான்.
அபத்யவாந்தர்மபரஃ ஸூர்யவதபராயணஃ
அவன் பிள்ளைகள் பெற்றான், தர்மத்தில் நிலைத்தவன், சூரியனைப் போல உறுதியானவன் ஆனான்.
ஸுஶீலா நாம விக்யாதா பதிஸேவார்தமாகதா
நல்லொழுக்கம் கொண்ட சுஷீலா என்ற பெண், கணவரைச் சேவிக்க வந்தாள்.
பலாத்க்ரு'ஹீத்வா து நிஶி புபுஜே ஸ்மரவிஹ்வலஃ
காமத்தில் மூழ்கி, இரவில் அவளை வலுக்கட்டாயமாக பிடித்து அனுபவித்தான்.
லிம்கேத்ரியம் ச பதிதம் குதப்ரஷ்டோ மஹாம்கருக்
அவனுடைய ஆணுறுப்பு உடலில் இருந்து உதிர்ந்தது; அவன் புறப்பாதையில் கடும் வலி அனுபவித்தான்.
ஸ சக்ரே த்வாதஶம் ப்ரேம்ணா நிராஹாரோ யதேந்த்ரியஃ
அவன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் உண்ணாமலிருந்து, உணர்ச்சிகளை அடக்கி, அன்புடன் விரதம் மேற்கொண்டான்.
ததா ஶ்ரத்தா ரவௌ ப்ராப்தா ப்ரத்யஹம் ஸ த்விஜோத்தமஃ
அப்போது, அந்தச் சிறந்த பிராமணன் நம்பிக்கையுடன், ஒவ்வொரு நாளும் சூரியனை அடைந்தான்.
நாரீபிர்பர்த்ஸிதஃ பூர்வம் ஸோத காமிநீயாசிதஃ
முன்பு பெண்களால் இகழப்பட்டவன், இப்போது ஒருத்தி ஆசையுடன் அவனை நாடினாள்.
ஶதாயுர்ப்ராஹ்மணோ பூத்வா ஜ்ஞாநவாந்ரோகவர்ஜிதஃ 3.4.8.
அவன் நூறு ஆண்டுகள் வாழும் பிராமணனாகி, அறிவும், நோயற்ற வாழ்வும் பெற்றான்.
கார்திகே மாஸி லக்ஷாப்தம் ப்ரகாஶம் க்ரு'தவாந்நபஃ
கார்த்திகை மாதத்தில், இலட்சம் ஆண்டுகள் ஆகாயத்தை ஒளிரச் செய்தான்.
பூஜயித்வா விதாநேந பூர்ணிமாயாம் ததர்ஶ ஹ
முறையின்படி பூரணமியில் வழிபாடு செய்து, அவன் தெய்வத்தை கண்டான்.
உவாச ஶக்ரம் ஸ ரவிர்தேவகார்யம் கரோம்யஹம்
அப்போது சூரியன் இந்திரனை நோக்கி, 'நான் தேவர்களின் காரியத்தை செய்கிறேன்' என்று சொன்னான்.
தாதுபாடோ ந்யபடிதோ ப்ரம்ஶார்தஃ ஸ்வரவர்ணகஃ
அங்கங்களில் ஓதி முடித்தபோது, உயிரெழுத்துகளை உச்சரிக்கையில் தவறு ஏற்பட்டது.
இத்யுக்த்வா ஸ கதஃ காஶ்யாம் கேஹே வை வேதஶர்மணஃ
இவ்வாறு கூறி, அவன் காசியில் வேதசர்மாவின் வீட்டிற்கு சென்றான்.
த்வாதஶாப்தவபுர்பூத்வா ஸர்வஶாஸ்த்ரவிஶாரதஃ
பன்னிரண்டு வயது உருவம் கொண்டு, எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் நிபுணனானான்.
த்ரிவர்ஷாந்தே ச பகவாம்ஸ்தஸ்மை ஜ்ஞாநம் மஹத்ததௌ
மூன்று ஆண்டுகள் முடிவில், பகவான் அவனுக்கு பெரிய ஞானம் அளித்தான்.
ஜ்ஞாதம் கார்யகுணேநைவ தீக்ஷிதேந ததா ஹ்ரு'தி
அந்த நேரத்தில் திக்ஷை பெற்றவன், தன் செயல் எவ்வாறு நடந்ததோ அதனால், இதயம் முழுவதும் உணர்ந்துவிடுகிறான்.
வ்யக்தேऽஹம்காரபூதே ச புத்திர்ஜ்ஞேயா புதைரஜா
அஹங்காரம் வெளிப்படும்போது, அந்த புத்தி பிறவியற்றது என்று அறிவாளிகள் அறிவார்கள்.