ஶகாநாம் ச விநாஶார்தமார்யதர்மவிவ்ரு'த்தயே
சகர்களை அழிக்கவும், ஆரிய தர்மம் வளரவும்.
விக்ரமாதித்யநாமாநம் பிதா க்ரு'த்வா முமோத ஹ
விக்ரமாதித்யன் என்று பெயரிடப்பட்டவனை மகனாகப் பெற்ற பிதா மகிழ்ந்தான்.
பஞ்சவர்ஷே வயஃப்ராப்தே தபஸோऽர்தே வநம் கதஃ
ஐந்து வயது அடைந்தவுடன், தவம் செய்யும் நோக்கில் காடு சென்றான்.
பஶ்சாதம்பாவதீம் திவ்யாம் புரீம் யாதஃ ஶ்ரியாந்விதஃ
பின்னர், செல்வம் நிறைந்த தெய்வீகமான அம்பாவதி நகரத்திற்குச் சென்றான்.
ஶிவேந ப்ரேஷிதம் தஸ்மை ஸோபி தத்பதமக்ரஹீத்
சிவபெருமான் அவனிடம் அனுப்பியபோது, அவனும் அந்தப் பதவியை ஏற்றுக்கொண்டான்.
ஏகதா ஸ ந்ரு'போ வீரோ மஹாகாலேஶஶ்வரஸ்தலம் 3.1.7.
ஒரு நாள், அந்த வீரமான மன்னன் மகாகாளேசுவரர் திருத்தலத்திற்கு சென்றான்.
ஸபா தர்மமயீ தத்ர நிர்மிதா வ்யூஹவிஸ்தரா
அங்கு நீதியால் நிரம்பிய ஒரு பெரிய மண்டபம் விரிவாக அமைக்கப்பட்டது.
நாநாத்ருமலதாகீர்ணா புஷ்பவல்லீபிரந்விதா
அந்த மண்டபம் பலவகை மரங்களாலும் கொடிகளாலும் மலர்ந்த வள்ளிகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டது.
ஆஹூய ப்ராஹ்மணாந்முக்யாந்வேதவேதாம்கபாரகாந்
வேதங்களும் அதன் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்த முக்கியமான பிராமணர்கள் அழைக்கப்பட்டார்கள்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே தத்ர வைதாலோ நாம தேவதா
அந்த நேரத்தில் அங்கே 'வைதாளன்' என்ற ஒரு தெய்வம் தோன்றியது.
உபவிஶ்யாஸநே விப்ரோ ராஜாநமிதமப்ரவீத்
அந்த பிராமணர் ஆசனத்தில் அமர்ந்து அரசரிடம் இவ்வாறு பேசினார்.
வர்ணயாமி மஹாக்யாநமிதிஹாஸஸமுச்சயம்
நான் இப்போது பெரிய கதையையும் பழமையான வரலாற்று நிகழ்வுகளையும் விவரிக்கப்போகிறேன்.
ஶிவம் மநஸி ஸம்ஸ்தாப்ய ராஜ்ஞாநமிதமப்ரவீத் வாராணஸீ புரீ ரம்யா மஹேஶோ யத்ர திஷ்டதி
சிவனை மனதில் வைத்து, அவர் அரசரிடம் கூறினார்: 'வாரணாசி என்ற அழகான நகரத்தில் மகேசுவரன் தங்கி இருக்கிறார்.'
சாதுர்வர்ண்யப்ரஜா யத்ர ப்ரதாபமுகுடோ ந்ரு'பஃ
அங்கே நான்கு வகை மக்கள் வாழ்கிறார்கள்; அரசர் புகழின் கிரீடம் சூடியவர்.
தத்புத்ரோ வஜ்ரமுகுடோ மம்த்ரிணஃ ஸுதவல்லபாஃ
அந்த அரசரின் மகன் 'வஜ்ரமுகுடன்' அமைச்சர்களும் அவர்களது மகன்களும் மிகவும் விரும்புபவர்.
அமாத்யதநயஶ்சைவ புத்திதக்ஷ இதி ஶ்ருதஃ
அமைச்சரின் மகன் புத்திதட்சன் என்று அறிவாளி, திறமைசாலி என்று புகழ்பெற்றவர்.
ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா விபிநம் ரம்யம் ம்ரு'கபக்ஷிஸமந்விதம்
அவர் அழகான காட்டை, பலவகை மிருகங்களும் பறவைகளும் நிறைந்ததை பார்த்தார்.
தத்ர திவ்யம் ஸரோ ரம்யம் நாநாபக்ஷிநிநாதிதம்
அங்கே தெய்வீகமான அழகான ஒரு ஏரி இருந்தது; பலவகை பறவைகளின் குரலால் அதில் ஒலியுற்றது.
த்ரு'ஷ்ட்வா தத்ர கதௌ வீரௌ பரமாநம்தமாபதுஃ
அங்கே வந்த அந்த இரு வீரர்களும் அதை பார்த்து பேரானந்தம் அடைந்தார்கள்.
தம்தவக்த்ரஸ்ய தநயா நாம்நா பத்மாவதீ மதா
தந்தவக்தரின் மகளான பத்மாவதி என்ற பெண் மதிப்பிற்குரியவள்.
சிக்ரீட ஸகிபிஃ க்ரீடாம் ஸரோமத்யே மநோஹரா 3.2.1.
அவள் தன் தோழிகளுடன் அந்த ஏரிக்குள் மகிழ்ச்சியாக விளையாடினாள்.
த்ரு'ஷ்ட்வா பத்மாவதீம் பாலாம் துல்யரூபகுணாந்விதாம்
அவர்கள் பத்மாவதி என்ற அந்த சிறுமியை, சமமான அழகும் நற்குணங்களும் உடையவளாக பார்த்தார்கள்.
ப்ரபுத்தோ வஜ்ரமுகுடோ மாம் பாஹி ஶிவஶம்கர ௧௨ ஶிரஸஃ பத்மகுஸுமம் ஸா க்ரு'ஹீத்வா து கர்ணயோஃ
வஜ்ரமுகுடன் விழித்தபோது, 'என்னை காப்பாற்றும் சிவசங்கரா' என்று பிரார்த்தித்தான். அவள் அவன் தலையில் இருந்த தாமரைப்பூவை எடுத்து தன் காதில் வைத்தாள்.
புநர்க்ரு'ஹீத்வா தத்புஷ்பம் ஹ்ரு'தயே ஸம்ப்ரவேஶிதம்
அவள் மீண்டும் அந்த பூவை எடுத்து, தன் இதயத்தில் வைத்தாள்.
தீர்தார்தம் ச ஸமம் பித்ரா ஸம்ப்ராப்தா கிரிஜாவநே
புனித யாத்திரைக்காக தந்தையுடன் சேர்ந்து அவர் மலையக வனத்தில் வந்தார்.
மஹதீம் மாநஸீம் பீடாம் ப்ராப்தவாந்மோஹமாகதஃ
அவர் மனதில் பெரிய வேதனை வந்து, குழப்பத்துக்குள்ளானார்.
த்யாத்வா பத்மாவதீம் பாலாம் மௌநவ்ரதமசீகரத்
இளமையான பத்மாவதியை மனதில் நினைத்து, அவர் மௌன விரதம் எடுத்தார்.
குமாரஃ காம் தஶாம் ப்ராப்த இதி ஹாஹேதி ஸர்வதஃ
இளவரசன் எந்த நிலைக்கு வந்தான் என்று எல்லோரும் வருந்தினார்கள்.
அப்ரவீத்வஜ்ரமுகுடம் ஸத்யம் கதய பூபதே
அவர் வஜ்ரமுகுடனிடம், "அரசே, உண்மையைச் சொல்" என்று கூறினார்.
தச்ச்ருத்வா புத்திதக்ஷஶ்ச விஹஸ்யாஹ மஹீபதிம் 3.2.1.
இதை கேட்ட புத்திதக்ஷன் சிரித்து, அரசரிடம் பேசினார்.