தும்துகாரஶ்ச ப்ரத்யோதம் ஹ்ரு'தி பாணைரதாடயத்
துண்துகாரன், பிரத்யோதை தனது அம்புகளால் இதயத்தில் தாக்கினான்.
ப்ராதரம் நிஹதம் த்ரு'ஷ்ட்வா வித்யோதஶ்ச மஹாவலஃ
தன் சகோதரன் உயிரிழந்ததை பார்த்த வலிமை மிகுந்த வித்யோதை,
த்ரிபிஶ்ச தோமரைஃ ஸோऽபி மூர்சிதோ பூமிமாகமத்
அவனும் மூன்று வேல்களால் தாக்கப்பட்டு, மயங்கி நிலத்தில் விழுந்தான்.
ததா க்ரு'ஷ்ணகுமாரோऽஸௌ கஜஸ்தஸ்த்வரிதோ யயௌ
அப்போது கிருஷ்ணகுமாரன் யானையின் மீது ஏறி விரைவாக முன்னேறினான்.
பல்லேந தேந ஸம்பிந்நோ ம்ரு'தஃ ஸ்வர்கபுரம் யயௌ 3.3.6.
அவன் ஒரு அம்பால் குத்தப்பட்டு உயிரிழந்தபோது, விண்ணக நகரத்திற்குச் சென்றான்.
ரத்நாபாநுர்மஹாவீரோऽயுத்யத்தேந ஸமந்விதஃ
ரத்னாபானு என்ற பெரும் வீரன் அவனுடன் சேர்ந்து போரிட்டான்.
லக்ஷணம் ஸஹிதம் தாப்யாம் க்ருத்தம் தம் ஸமயுத்யத
அந்த இருவருடன் சேர்ந்த லக்ஷணனும் கோபத்துடன் அவனை எதிர்த்து போரிட்டான்.
ருத்ராஸ்த்ரைர்மோஹயாமாஸ லக்ஷணம் பலவத்தரம்
ருத்ராஸ்திரங்களால் அவன் வலிமைமிக்க லக்ஷணனை மயக்கினான்.
தும்துகாரம் மஹீராஜம் வைஷ்ணவைஃ ஸமமோஜயந்
அவர்கள் வைஷ்ணவர்களுடன் சேர்ந்து மஹாராஜா துண்துகாரனை வென்றார்கள்.
உபௌ ஸமபலௌ வீரௌ கஜப்ரு'ஷ்டஸ்திதௌ ரணே
இருவரும் சமமான வலிமையுடன், யானையின் மேல் நின்று போர்செய்தார்கள்.
யுயுதாதே பஹூந்மார்காந்க்ரு'தவம்தௌ ஸுதுர்ஜயௌ
அவர்கள் பலவிதமாக போரிட்டு, இருவரும் திறமைசாலிகளாகவும் வெல்ல முடியாதவர்களாகவும் இருந்தார்கள்.
ஹதே தஸ்மிந்மஹாவீர்யே காந்யகுப்ஜா பயாதுராஃ
அந்த பெரும் வீரன் உயிரிழந்ததும், காண்யகுப்ஜ நகர மக்கள் பயத்தில் ஆட்கொள்ளப்பட்டார்கள்.
ரணம் த்யக்த்வா க்ரு'ஹம் ஜக்முர்ந்ரு'பஶோகபராயணாஃ
அவர்கள் போரைக் கைவிட்டு, அரசரின் துக்கத்தில் மூழ்கி வீடு திரும்பினார்கள்.
ஸ்வம்ஸ்வம் நிவேஶநம் ஜக்முர்மஹீராஜபயாதுராஃ
மன்னரின் பயத்தில், ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தங்கள் வீட்டிற்குச் சென்றார்கள்.
மஹீராஜஸ்து பலவாந்ஸப்தலக்ஷபலாந்விதஃ 3.3.6.
ஆனால் அந்த மன்னன், பெரும் வலிமையுடன், எழுநூறு ஆயிரம் படையுடன் இருந்தான்.
ததா பீஷ்மஃ பரிமலோ லக்ஷணஃ பிதரம் ஸ்வகம்
அதேபோல், பீஷ்மன், பரிமளன், லக்ஷணன் ஆகியோரும் தங்கள் தந்தையை அணுகினார்கள்.
பூமிராஜஸ்ய விஜயோ ஜயசம்தயஶோ ரணே
பூமியின் அரசனுக்கு வெற்றி, போரில் ஜயசந்திரனுக்கு புகழ் கிடைத்தது.
ஜயசம்த்ரஃ காந்யகுப்ஜே தேஹல்யாம் ப்ரு'திவீபதிஃ
ஜயசந்திரன் காஞ்சிகுப்ஜம் மற்றும் தேஹலி நகரங்களில் பூமியின் அதிபதியாக இருந்தான்.
பீஷ்மஃ ஸிம்ஹஸ்திதே கம்காகூலே ஶக்ரப்ரபூஜகஃ
கங்கையின் கரையில் சிங்கம்போல் உறுதியாக நின்ற பீஷ்மன், இந்திரனை பக்தியுடன் வழிபட்டான்.
மாஸாம்தே பகவாநிம்த்ரோ ஜ்ஞாத்வா தத்பக்திமுத்தமாம்
மாதம் முடிவில், அந்த உன்னதமான பக்தியை அறிந்த பகவான் இந்திரன்—
தேஹி மே வடவாம் திவ்யாம் யதி துஷ்டோ பவாந்ப்ரபுஃ
"அரசே, நீங்கள் திருப்தியடைந்தால், அந்த தெய்வீக குதிரையை எனக்கு அருளுங்கள்" என்றான்.
ததௌ ஸ பகவாநிம்த்ரஸ்தத்ரைவாந்தர்ஹிதோபவத்
அங்கேயே அந்த பகவான் இந்திரன் அதை அளித்து, உடனே மறைந்துவிட்டான்.
தஸ்மிந்காலே பரிமலஃ பித்ரு'ஶோகபராயணஃ பரீக்ஷார்தம் ஶிவஃ ஸாக்ஷாத்ஸர்பரோகேண தம் க்ரஸத்
அந்த நேரத்தில், பரிமலன் முன்னோர் துக்கத்தில் மூழ்கி இருந்தபோது, சிவன் நேரில் வந்து, பரீட்சைக்காக அவனை பாம்பு நோயால் பிடித்தான்.
வ்யதீதே பம்சமே மாஸே ந்ரு'பஃ ஶக்திவிவர்ஜிதஃ
ஐந்து மாதங்கள் கடந்தபின், அரசனுக்கு சக்தி இல்லாமல் போனது.
மரணாய யயௌ காஶீம் ஸ்வபத்ந்யா ஸஹிதோ ந்ரு'பஃ
இறப்பதற்காக, அரசன் தனது மனைவியுடன் காசிக்கு சென்றான்.
ஏதஸ்மிந்நந்தரே கஶ்சித்பந்நகோ மூலஸம்ஸ்திதஃ
அந்த சமயத்தில், ஒரு பாம்பு ஒரு வேர் அருகில் தங்கியிருந்தது.
ருத்ராஹிம் பந்நகஃ ப்ராஹ பவாந்நிர்தய மந்ததீஃ
ருத்ராஹி என்ற பாம்பு சொன்னது: "நீங்கள் இரக்கம் இல்லாதவரும், அறிவு குறைந்தவரும் ஆவீர்."
மூர்கோऽயம் பூபதிஃ ஸாக்ஷாதாரநாலம் பிபேந்நஹி 3.3.7.
"இந்த அரசன் முட்டாள்தான்; அவன் நேராக உருகிய வெண்கலையும் குடிப்பான்!"
ராஜ்ஞோ தேஹே பரம் ஹர்ஷம் ப்ரத்யஹம் ப்ராப்தவாநஹம்
அரசனின் உடலில் நான் தினமும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அனுபவித்தேன்.
மூர்கோத்ர பூபதிர்யோ வை தைலோஷ்ணம் யந்ந தத்தவாந்
இங்கு இந்த அரசன் முட்டாள்தான்; சூடான எண்ணெய் கொடுக்கவில்லை.