தத்ஸம்க்ரஹேபி கவிநா நியோக்தவ்யஃ ஸ ஏவ ஹி
இவை அனைத்தையும் தொகுப்பதில், கவிஞன் ஒருவரை மட்டும் நியமிக்க வேண்டும்.
தத்ததக்ஷரஸக்யாநாம் ப்ரஹ்மலோகாந்ந தச்ச்யுதிஃ
அந்த அந்த எழுத்துகளின் பெயர்களை சொல்வதால், பிரம்மலோகத்திலிருந்து வீழ்ச்சி ஏற்படாது.
மோஹாத்க்ரு'த்வா ஹோமதேநும் தத்த்வா ஶுத்திர்பவிஷ்யதி
தவறான எண்ணத்தால், ஹோமத்தில் பசுவை அர்ப்பணித்து, அதை வழங்கினால், தூய்மை கிடைக்கும்.
கலௌ யஃ ஸம்க்ரஹம் குர்யாத்ப்ரஸுப்தே சைவ கேஶவே ।। 2.1.8.
கலியுகத்தில், கேசவன் உறங்கும் போது யார் தொகுப்பு செய்கிறாரோ—
யாவத்ப்ரவர்ததே லோகஸ்தாவத்ஸ்வர்கே மஹீயதே
உலகம் இயங்கும் வரை, அவர் சொர்க்கத்தில் மதிப்பை பெறுவார்.
ப்ராதஃகாலே ந குர்வீத் ததா மத்யம்திநே த்விஜாஃ
காலை நேரத்திலும், மதிய நேரத்திலும் இதைச் செய்யக் கூடாது, இருமுறை பிறந்தவர்களே.
மலமாஸே விஶேஷேண ஸந்த்யயோஶ்ச விவர்ஜநே
மாசான மாதங்களில், சந்தியாவழிபாடு செய்யாதபோது, குறிப்பாக தவிர்க்க வேண்டும்.
பூதம் ஸ்யாத்தத்க்ஷணாத்விப்ராஶ்சதுஃ பம்சாக்ஷரேண வா
அந்த நொடியிலேயே, நான்கு அல்லது ஐந்து எழுத்துகளால் கூட, அது தூய்மையாகும், பிராமணர்களே.
மாயாவிபவவிந்யஸ்தே மஹாபாபகலேவரே
மாயையின் வலிமையால், உடல் பெரும் பாவத்தில் மூழ்கியபோது,
ஸ்த்ரியோ வா நிம்திதோ வாபி ம்லேச்சோ யாதி பராம் கதிம் ஸ கர்தபீம் கரீம் யோநிம் ப்ரவிஶேந்நாத்ர ஸம்ஶயஃ
பெண்கள், பழிக்கப்பட்டவர், அல்லது வெளிநாட்டவர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்; அவர் கழுதை அல்லது குதிரை பெண் கருவில் பிறப்பார் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.
ஏகமேவாத்மகம் ப்ரஹ்ம தத்ப்ரக்ரு'த்யாத்மகம் த்வயம்
பிரம்மம் ஒன்றே, அது ஆத்மாவின் இயல்புடையது; அதன் இயல்பால் அது இரண்டாகும்.
ருத்ர ஏகாதஶஶ்சைவ அர்கார்கஶ்சாபி த்வாதஶஃ
பதினொன்று ருத்ரர்கள், பன்னிரண்டு சூரியர்கள் உள்ளனர்.
தித்யாத்மகம் பம்சதஶே ஷோடஶாக்யா கலாபரா
பதினைந்தாவது திதிகளின் இயல்பாகும்; பதினாறாவது உயர்ந்த கலை என்று அழைக்கப்படுகிறது.
அஷ்டாதஶாக்ஷரோ மம்த்ரஃ புராணாத்மக ஏவ ச 2.1.8.
பதினெட்டு எழுத்துகளைக் கொண்ட மந்திரம் புராணங்களின் சாரமாகும்.
ஜ்யோதிர்மயஶ்சைகவிம்ஶோ த்வாவிம்ஶே கேஶவார்சநம்
இருபத்தொன்றாவது ஒளியால் பிரகாசிக்கிறது; இருபத்திரண்டாவது கேசவனை வழிபட வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது.
பம்சவிம்ஶே ச தீர்தாநி ஷட்விம்ஶே ச த்ரியம்பகஃ
இருபத்தைந்து வந்தால் தீர்த்தங்கள்; இருபத்தாறு வந்தால் மூன்று கண்கள் உடையவன்.
த்ரிம்ஶத்யோகே ஶிவஃ ப்ரோக்தஃ பாதாலமேகத்ரிம்ஶகே
முப்பது சேர்ந்தபோது சிவன் கூறப்படுகிறார்; முப்பத்தொன்றாவது பாதாளம்.
பம்சத்ரிம்ஶே ததம்தஃ ஸ்யாச்சதே பூர்ணே திவாகரஃ
முப்பத்தைந்து வந்தால் அந்த முடிவு அடையப்படுகிறது; நூறு நிறைவில் சூரியன்.
லக்ஷே ப்ரஹ்மா ததா கோட்யாம் தேவோ நாராயணஃ பரஃ
ஒரு இலட்சத்தில் பிரம்மா; ஒரு கோடியில் பரம தேவன் நாராயணன்.
ஶுத்தப்ரஹ்மமயம் நித்யம் ஜ்ஞாநரூபம் பரம் மஹத் க்ஷணே ப்ரஹ்மமயம் யாதி இத்யாஹ பகவாந்மநுஃ
எப்போதும் தூய்மையானது, பிரம்மத்தின் இயல்பும், அறிவாகவும், உயர்ந்ததும் பெரிதும் உள்ளது; ஒரு கணத்தில் பிரம்மமாகும் என்று பகவான் மனு கூறுகிறார்.
பூர்தநிர்ணயவர்ணநம் பஹிர்வேதம் ததைவோக்தம் ஶஸ்தம் ஸ்யாத்த்வாபரே கலௌ
பூர்த்தி குறித்த தீர்மான விளக்கம்: வேதத்திற்கு வெளியிலும் இதேபோல் கூறப்பட்டுள்ளது; இது துவாபர யுகத்திலும் கலியுகத்திலும் புகழப்படுகிறது.
ஜ்ஞாநஸாத்யம் து யத்கர்ம அம்தர்வேதீதி கத்யதே
அறிவால் செய்யப்படும் செயல் 'உள் வேதம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ப்ரபாபூர்தாதிகம் சைவ ப்ராஹ்மணாநாம் ச தோஷணம்
கிணறு, குளம் போன்றவை அமைப்பதும், பிராமணர்களை திருப்திப்படுத்துவதும் ஆகும்.
அகாமேந க்ரு'தம் கர்ம கர்ம ச வ்யஸநாதிகம்
விருப்பமின்றி செய்யப்படும் செயலும், துன்பத்தால் செய்யும் செயலும் ஆகும்.
தர்மஸ்ய காரணம் ராஜா தர்மமேதத்பவேந்ந்ரு'பஃ
தர்மத்திற்கு காரணம் அரசன்; அரசே, இதுவே தர்மம்.
ஸப்தாஶீதிர்பஹிர்வேதீ ஸாரமேஷாம் த்ரு'தீயகம்
வெளி வேதச் சடங்குகள் எண்பத்து ஏழு; சிறந்த ஆடுகளில் மூன்றாவது.
தடாககரணம் சைவ த்ரு'தீயம் ந சதுர்தகம்
ஏரி அமைப்பதும் மூன்றாவது, நான்காவது அல்ல.
அதிவாஸஃ ப்ரதிஷ்டா ச தேவதாநாமவிக்ரியா
தெய்வங்களை பிரதிஷ்டை செய்தல், நிறுவுதல், அவற்றின் நிலையான இயல்பு ஆகியவை.
த்ரிவிதா ஸா விநிர்திஷ்டா உத்தமா சாத மத்யமா
அது மூன்று வகைப்படும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது: சிறந்தது, அதற்குப் பிறகு நடுத்தரமானது.
த்ரிதா பவதி ஸர்வத்ர ப்ரதிஷ்டாதிவிதிர்மதஃ 2.1.9.
எங்கும் பிரதிஷ்டை முதலான விதி மூன்று வகைப்படும் என்று கருதப்படுகிறது.