முநீநாம் வசநம் ஶ்ருத்வா ஸூதஃ பௌராணிகோத்தமஃ । ஸூத உவாச நமஸ்க்ரு'த்ய ஜகத்யோநிம் ப்ரஹ்மரூபதரம் ஹரிம்
முனிவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட பௌராணிகர்களில் சிறந்த சூதர் கூறினார்: உலகிற்கு ஆதியாய், பிரம்ம ரூபம் எடுத்த ஹரியை வணங்கி,
யச்ச்ருத்வா பாபகர்மாணி ஸ கச்சேத்பரமாம் கதிம்
இதைக் கேட்டால், பாவமான செயல்களில் இருந்தாலும், உயர்ந்த நிலையை அடைவார்.
பவிஷ்யபுராணமகிலம் யஜ்ஜகாத கதாதரஃ
இந்த முழு பவிஷ்ய புராணத்தையும் கதா தரித்தவன் கூறினார்.
தர்மப்ரஶம்ஸநம் சாத்ர ப்ராஹ்மணாதிப்ரஶம்ஸநம்
இங்கு தர்மத்தின் மகிமையும், பிராமணர் முதலியோர் புகழும் கூறப்பட்டுள்ளது.
ப்ரதிமாகரணம் சைவ ஸ்தாபநாசித்ரலக்ஷணம் 2.1.1.
இடப்படை உருவாக்கம், அதை நிறுவுதல், ஓவியத்தின் தன்மைகள் ஆகியவையும் இதில் உள்ளன.
புராணலக்ஷணம் சைவ பூகோலஸ்ய ச நிர்ணயம்
புராணத்தின் தன்மை மற்றும் பூமியின் வடிவம் பற்றிய தீர்மானமும் இதில் உள்ளது.
முமூர்ஷோரபி யத்கர்ம தாநமாஹாத்ம்யமேவ ச
இறப்பதற்குள்ள மனிதனின் செயல்கள் மற்றும் தானம் செய்வதின் பெருமை கூறப்பட்டுள்ளது.
உச்சாவசாவதாநம் ச ப்ராயஶ்சித்தாதிகம் ச யத்
உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் பற்றிய வேறுபாடுகள், பாவம் போக்கும் முறைகள் முதலியன இதில் உள்ளன.
பம்சதம்த்ரஸமாயுக்தம் ப்ரதிதம்த்ரே ச விம்ஶதிஃ
ஐந்து தந்திரங்களுடன் இது இணைக்கப்பட்டுள்ளது; ஒவ்வொரு தந்திரத்திலும் இருபது உள்ளன.
த்ரயாணாமாஶ்ரமாணாம் ச க்ரு'ஹஸ்தோ யோநிருச்யதே
மூன்று ஆசிரமங்களில், க்ருஹஸ்தன் அவற்றிற்கு ஆதியாகக் கூறப்படுகிறார்.
ஏகாஶ்ரமம் க்ரு'ஹஸ்தஸ்ய த்ரயாணாம் மூர்திதர்ஶநம்
க்ருஹஸ்தருக்காக ஒரு ஆசிரமம், மூன்று ரூபங்களை காணும் வாய்ப்பாகும்.
பரித்யஜேதர்தகாமௌ யௌ ஸ்யாதாம் தர்மவர்ஜிதௌ
தர்மம் இல்லாத செல்வமும் ஆசையும் விட்டுவிட வேண்டும்.
தடாகஸ்ய ச ஸாந்நித்யே தடாகம் பரிவர்ஜயேத்
ஏரிக்கரையில் இருந்தாலும், ஏரியைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
தர்மாத்ஸம்ஜாயதே ஹ்யர்தோ தர்மாத்காமோऽபிஜாயதே
தர்மத்திலிருந்து செல்வம் பிறக்கிறது; தர்மத்திலிருந்தே ஆசையும் உருவாகிறது.
தர்மஶ்சார்தஶ்ச காமஶ்ச த்ரிவர்கஸ்த்ரிகுணோ மதஃ 2.1.1.
தர்மம், அர்த்தம், காமம் என்ற மூன்று குறிக்கோளும், மூன்று குணங்களும் கொண்டவை எனக் கருதப்படுகின்றன.
ஊர்த்வம் கச்சம்தி ஸத்த்வஸ்தா மத்யே திஷ்டம்தி ராஜஸாஃ
சத்த்வ குணத்தில் இருப்பவர்கள் மேலே செல்கின்றனர்; ரஜோ குணத்தில் இருப்பவர்கள் நடுவில் நிலைபெறுகின்றனர்.
யஸ்மிந்தர்மஃ ஸமாயுக்தோ ஹ்யர்தகாமௌ வ்யவஸ்திதௌ
எதில் தருமம் இணைந்திருக்கிறதோ, அதில் பொருளும், ஆசையும் உறுதியாக நிற்கின்றன.
தஸ்மாதர்தம் ச காமம் ச யுக்த்வா தர்மம் ஸமாஶ்ரயேத்
ஆகையால், பொருளையும் ஆசையையும் தருமத்துடன் சேர்த்து, தருமத்தை அடைக்கலமாகக் கொள்ள வேண்டும்.
ஏவம் தர்மஸ்ய மத்யேऽயம் சதுர்வர்கஃ ப்ரதர்ஶிதஃ மாஹாத்ம்யம் வாநுதிஷ்டேச்ச ஸ சாநம்த்யாய கல்பதே
இவ்வாறு தருமத்தின் நடுவில் இந்த நான்கு குறிக்கோளும் காட்டப்பட்டுள்ளன; இதன் மகத்துவத்தை அனுசரிப்பவர் நித்தியத்தை அடைவார்.
தஸ்மாதர்தம் ச காமம் ச முக்த்வா தர்மம் ஸமாசரேத்
ஆகையால், பொருளையும் ஆசையையும் விட்டு விட்டு, தருமத்தைச் செயல்படுத்த வேண்டும்.
தர்மேண தார்யதே ஸர்வம் ஜகத்ஸ்தாவரஜம்கமம்
தருமத்தினால் இந்த உலகிலுள்ள அசையாததும், அசையும் உயிர்களும் எல்லாம் நிலைத்திருக்கின்றன.
கர்மணா ப்ராப்யதே தர்மோ ஜ்ஞாநேந ச ந ஸம்ஶயஃ
செயலால் தருமம் கிடைக்கும்; அறிவினாலும் கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
ப்ரவ்ரு'த்திஶ்ச நிவ்ரு'த்திஶ்ச த்விவிதம் கர்ம வைதிகம்
வேதத்திலுள்ள செயல்கள் இரண்டு வகை: ஈடுபாடும், விலகலும்.
நிவ்ரு'த்திம் ஸேவமாநஸ்து யாதி தத்பரமம் பதம்
விலகலைப் பின்பற்றுபவர் அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைவார்.
ஶமோ தமோ தயா தாநமலோபஸ்த்யாக ஏவ ச 2.1.1.
அமைதி, மனஅடக்கம், கருணை, தானம், பேராசை இல்லாமை, தியாகம்—
ஸத்யம் ஸம்தோஷ ஆஸ்திக்யம் ஶ்ரத்தா சேந்த்ரியநிக்ரஹஃ
உண்மை, திருப்தி, தெய்வத்தில் நம்பிக்கை, விசுவாசம், உணர்வுகளை அடக்குதல்—
அஹிம்ஸா ஸத்யவாதித்வமபைஶுந்யம் ஸுகல்பதா
அக்ரோதம், உண்மை பேசுதல், பொறாமை இல்லாமை, நல்ல தீர்மானம்—
ஶ்ரத்தாபூர்வாஃ ஸ்ம்ரு'தா தர்மாஃ ஶ்ரத்தாமத்யே து ஸம்ஸ்திதாஃ
விசுவாசத்திலிருந்து தருமங்கள் தோன்றுகின்றன; அவை விசுவாசத்திலேயே நிலைத்திருக்கின்றன.
ப்ராஜாபத்யம் ப்ராஹ்மணாநாம் ஶ்ருதம் ஸ்தாநம் க்ரியாவதாம்
யாகங்களைச் செய்யும் பிராமணர்களுக்குப் பிதாக்கள் மற்றும் வேதங்கள் இடமாகக் கூறப்பட்டுள்ளன.
வைஶ்யாநாமம்ரு'தம் ஸ்தாநம் ஸ்வதர்மமநுவர்ததாம்
தங்கள் தருமத்தைப் பின்பற்றும் வைசியர்களுக்குப் பிறவாமை இடமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.