தைர்புக்தைரிஷ்டஸம்ஸித்தைர்ப்ராஹ்மணை ரநுமோதிதஃ 4.169.
அந்தப் பண்டிகையும் உணவும் பெற்ற பின்பு, பிராமணர்கள் ஆசீர்வாதம் வழங்கினார்கள்.
ததோ த்விஜவரோந்முக்தைரம்புபிஃ பரிஷிம்சிதஃ
பின்னர், சிறந்த பிராமணர்கள் விடுதலையடைந்து, அவரை நீரால் தெளித்தார்கள்.
ப்ரஹர்ஷமதுலம் லேபே த்ரு'ஷ்ட்வா தம் புரதஃ ஸ்திதம்
அவன் முன்னால் நின்றவனைப் பார்த்து, அளவிட முடியாத மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.
ஸாதுவாதோ மஹாஞ்ஜாதஃ ப்ரஶஶம்ஸுர்தநேஶ்வரம்
பெரும் புகழ்ச்சி எழுந்தது; அவர்கள் செல்வத்தின் ஆண்டவரை போற்றினார்கள்.
ஸஹஸ்ரபோஜ்யமாஹாத்ம்யம் கதிதம் தே யுதிஷ்டிர
யுதிஷ்டிரா, ஆயிரம் பேருக்கான விருந்தின் மகிமை உனக்குச் சொன்னேன்.
யச்சம்தி யேऽநுதிவஸம் த்விஜபும்கவாநாமந்நம் விஶுத்தமநஸோ ப்ரு'ஶமாகதாநாம்
தூய மனதுடன், தினமும் விருப்பத்துடன் வந்த சிறந்த பிராமணர்களுக்கு உணவு அளிப்பவர்கள்—
இதி ஶ்ரீபவிஷ்யே மஹாபுராண உத்தரபர்வணி ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணயுதிஷ்டிரஸம்வாதே அந்நதாநமாஹாத்ம்யவர்ணநம் நாமைகோநஸப்தத்யுத்தரஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, புனிதமான பவிஷ்ய மகாபுராணத்தின் உத்தரப்பருவத்தில், ஸ்ரீகிருஷ்ணரும் யுதிஷ்டிரரும் நடத்திய உரையாடலில், ‘அன்னதானத்தின் மகிமை’ எனும் நூற்றறுபத்து ஒன்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
ஸ்தாலீதாநவர்ணநம் யுதிஷ்டிர உவாச அந்நதாநப்ரஸம்கேந மமாபி ஸ்ம்ரு'திமாகதம்
சமையல்பாத்திரம் தானம் பற்றிய விளக்கம் யுதிஷ்டிரன் கூறினான்: அன்னதானம் பற்றிய உரையாடலில், எனக்கும் ஒரு நினைவு வந்தது.
அக்ஷத்யூதேந பகவந்தநம் ராஜ்யம் ச நோ ஹ்ரு'தம்
பாசாங்காட் சூதாட்டத்தால், எங்கள் செல்வமும் அரசாட்சியும் பறிக்கப்பட்டது.
வநம் ப்ரஸ்தாபிதாஃ ஸர்வே வல்கலாஜிநவாஸஸஃ
அனைவரும் மரத்துணி, மான் தோல் உடை அணிந்து, காட்டுக்குள் அனுப்பப்பட்டோம்.
ஜ்ஞாத்வா வநகதாநஸ்மாந்ப்ராஹ்மணாஃ ஸம்ஜிதேம்த்ரியாஃ
நாங்கள் காட்டுக்குச் சென்றதை அறிந்து, மனத்தைக் கட்டுப்படுத்திய பிராமணர்கள்—
அஸ்மாந்ஸ்நேஹாத்க்லிஶ்யமாநா த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ராஹ்மணஸத்தமாஃ
எங்களை அன்பால் பார்த்து, துன்புறும் எங்களை அறிந்து, சிறந்த பிராமணர்கள்—
ஜீவதோ யஸ்ய ஜீவம்தி விப்ரா மித்ராணி பாம்தவாஃ
யாருடைய வாழ்வால் பிராமணர்கள், நண்பர்கள், உறவினர்கள் வாழ்கிறார்களோ—
அப்யாகதம் ஸுஹ்ரு'த்வர்கம் குடும்பமபஹாய ச
வந்த நண்பர்களையும், குடும்பத்தையும் விட்டு விட்டு, அவர் வந்தார்—
இத்யேவமவதார்யாஹம் தாந்ரு'ஷீந்புநரப்ருவம்
இவ்வாறு புரிந்துகொண்டேன்; பின்னர் அந்த முனிவர்களிடம் மீண்டும் பேசினேன்.
ஸமாகதா மத்ப்ரியார்தம் ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநபாரகாஃ
நீங்கள் எல்லாரும் என் நலனுக்காக, அறிவிலும் ஞானத்திலும் சிறந்தவர்களாக, இங்கு கூடிவந்துள்ளீர்கள்.
பவத்பிஃ ஸஹிதாஃ ஸர்வே ப்ரு'த்யைர்ப்ராத்ரு'பிரேவ ச 4.170.௧
உங்களும், உங்கள் சேவகர்களும், சகோதரர்களும் அனைவரும் இங்கு இருக்கிறீர்கள்.
மாமுவாசாத மைத்ரேயஃ ஶ்ரு'ணு கௌம்தேய மத்வசஃ
அப்போது மைத்ரேயர் என்னிடம், 'கௌந்தேயா, என் வார்த்தைகளை கேள்,' என்று கூறினார்.
ஆஸீத்தபோவநே காசித்ப்ராஹ்மணீ ப்ரஹ்மசாரிணீ
ஒரு காலத்தில் ஒரு வனத்தில், தவமிருக்கும் ஒரு பிராமணப் பெண், தவச்சடங்கில் நிலைத்தவளாக இருந்தாள்.
ஶௌசேந துஷ்டா முநயஃ ப்ரஶ்ரயேண தமேந ச
அவளது தூய்மை, பணிவு, அடக்கத்தைப் பார்த்து முனிவர்கள் மகிழ்ந்தனர்.
ஸா தாநுவாச கிம் தந்மே வ்ரதம் தாநமதாபி வா
அவள் அவர்களிடம், 'நான் எந்த விரதம் அல்லது தானம் செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டாள்.
ஆதாரபூதா பூதாநாம் பஹ்வபத்யா பதிப்ரியா
அவள் பலருக்கும் ஆதரவாக இருந்தாள், பல பிள்ளைகள் பெற்றவளாகவும் கணவனுக்கு மிகவும் பிரியமானவளாகவும் இருந்தாள்.
வஸிஷ்டஸ்தாமுவாசாத ஶ்ரு'ணுஷ்வ கதயாமி தே
அப்போது வசிஷ்டர் அவளிடம், 'கேள், நான் உனக்கு சொல்கிறேன்,' என்று கூறினார்.
க்ரு'த்வா தாம்ரமயீம் ஸ்தாலீம் பலாநாம் பஞ்சபிஃ ஶதைஃ
ஐந்நூறு பால எடையுடன் ஒரு செம்பு பாத்திரம் செய்ய வேண்டும்.
ஸர்வஶக்திவிஹீநஸ்து ம்ரு'ந்மயீமபி காரயேத்
ஒருவருக்கு எந்தவிதமான வசதியும் இல்லையெனில், மண் பாத்திரம் செய்தாலும் போதும்.
முத்கதம்துலநிஷ்பந்நஸுஸ்விந்நக்ஷிப்ரபூரிதாம்
அந்த பாத்திரத்தை நன்கு வெந்த பச்சை பயறு அரிசி சாதத்தால் நிரப்ப வேண்டும்.
தௌதபார்ஶ்வாம் தௌதகர்ணாம் சர்சிதாம் சந்தநேந ச 4,170.
அந்த பாத்திரத்தின் பக்கமும் வாயும் நன்றாக கழுவப்பட்டு, சந்தனத்தால் பூசப்பட்டிருக்க வேண்டும்.
ஆதித்யேऽஹநி ஸம்க்ராம்தௌ சதுர்தஶ்யஷ்டமீஷு வா
சூரியன் மற்றொரு ராசிக்கு செல்கின்ற நாளிலும், பதினான்காம் அல்லது எட்டாம் திதியிலும் இதைச் செய்ய வேண்டும்.
ஜ்வலஜ்ஜ்வலநபார்ஶ்வஸ்தைஸ்தம்டுலைஃ ஸஜலைரபி
தீயின் அருகில், தண்ணீரில் நனைத்த அரிசியுடன் இந்த அர்ப்பணம் செய்யப்பட வேண்டும்.
த்வம் ஸித்திஃ ஸித்திகாமாநாம் த்வம் புஷ்டிஃ புஷ்டிமிச்சதாம்
வெற்றி நாடுபவர்களுக்கு நீ வெற்றியாகவும், வளம் நாடுபவர்களுக்கு நீ வளமாகவும் இருக்கிறாய்.