இதி ஶ்ரீபவிஷ்யே மஹாபுராணே ப்ரதிஸர்கபர்வணி சதுர்யுககண்டாபரபர்யாயே கலியுகீயேதிஹாஸஸமுச்சயே த்வாத்ரிம்ஶத்தமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, பரிசர்க பருவத்தில், சதுர்யுகக் காண்டத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலும், கலியுக வரலாற்றின் தொகுப்பிலும், பவிஷ்ய மகாபுராணத்தின் முப்பத்திரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
பஹுத்வாத்ஸர்வவேதாநாம் ஶ்ரோதுமிச்சாமஹே வயம்
அனைத்து வேதங்களும் மிகப்பெரியது என்பதால், அவற்றை கேட்கும் ஆசை எங்களுக்குள்ளது.
கேந ஸ்தோத்ரேண வேதாநாம் பாடஸ்ய பலமாப்நுயாத்
வேதங்களை ஓதுவதால் கிடைக்கும் பலனை எந்த ஸ்தோத்திரத்தைப் பாடுவதால் பெறலாம்?
வ்யாதகர்மேதி விக்யாதோ ப்ராஹ்மண்யாம் ஶூத்ரதோऽபவத்
வ்யாதகர்மா என்று அறியப்பட்டவன், ஒரு சூத்திரனிடமிருந்து பிராமணியின் வயிற்றில் பிறந்தான்.
த்ரிபாடிநோ த்விஜஸ்யைவ பார்யா நாம்நா ஹி காமிநீ
மும்முறை வேதம் ஓதும் அந்தத் த்விஜனின் மனைவி, காமினி என்று பெயர் கொண்டவள்.
த்விஜஸ்ஸப்தஶதீபாடே வ்ரு'த்த்யர்தீ கர்ஹிசித்கதஃ
அந்த த்விஜன், வாழ்வாதாரத்திற்காக ஒருநாள் சப்தசதி பாராயணம் செய்ய சென்றான்.
தத்ர மாஸோ கதஃ காலோ நாயயௌ ஸ ஸ்வமம்திரம்
அங்கு ஒரு மாதம் கழிந்தது; காலம் சென்றும் அவன் தன் வீட்டிற்கு திரும்பவில்லை.
த்ரு'ஷ்ட்வா நிஷாதம் ஸபலம் காஷ்டபாரோபஜீவிநம்
அப்போது, வனத்தில் மரக்கட்டைகளை சுமந்து வாழும் வலிமையான நிஷாதனை அவள் பார்த்தாள்.
ததா கர்பம் ததௌ ஸா ச வ்யாதிவீர்யேண ஸம்சி தம்
அப்போது, அந்த வேட்டக்காரனின் விதையால் அவள் கர்ப்பம் உறுதியானாள்.
த்வாதஶாப்தே கதே காலே ஸ தூர்தோ வேதவர்ஜிதஃ
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கடந்தபின், வேத அறிவு இல்லாத அந்தத் தீயவன் வளர்ந்தான்.
நிஷ்காஸிதௌ த்விஜேநைவ மாத்ரு'புத்ரௌ த்விஜாதமௌ 3.2.33.
அந்த த்விஜன் தானே, தாயையும் மகனையும் — இருவரையும் — தன் வீட்டிலிருந்து வெளியேற்றினான்.
ப்ரத்யஹம் சம்டிகாபாடம் க்ரு'த்வா விம்த்யகிரௌ வஸந்
அவன் ஒவ்வொரு நாளும் சந்திகை ஸ்தோத்திரம் பாடி, விந்திய மலைப்பகுதியில் தங்கினான்.
நிஷாதஸ்ய க்ரு'ஹே சோபௌ வநே கத்வோஷதுர்முதா
இருவரும், வனத்திற்கு சென்று, நிஷாதனின் வீட்டில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தார்கள்.
வ்யாதகர்மா து சௌர்யேண பித்ரு'மாத்ரு'ப்ரியம்கரஃ
வேட்டைக்காரனாக திருட்டில் ஈடுபட்டு, தந்தை தாய்க்கு மகிழ்ச்சி அளித்தான்.
சௌரவ்ரு'த்திபரோ தூர்தஃ ஸ்த்ரியா பூஷணமாஹரத்
திருட்டை வாழ்வாக கொண்ட அந்தத் தீயவன், ஒரு பெண்ணுக்காக ஆபரணங்களை எடுத்துக்கொண்டு வந்தான்.
கதாசித்ப்ராப்தவாம்ஸ்தத்ர த்விஜவஸ்த்ரஸமுத்கதம்
ஒரு முறையில், அங்கு த்விஜனுக்கு உரிய vasthiram-ஐ அவன் பெற்றான்.
பாடபுண்யப்ரபாவேண தர்மபுத்திஸ்ததோऽபவத்
புனித நூல்களை ஓதிய புண்ணியத்தின் வலிமையால், அவன் தர்மத்துக்கே அன்பும் மனமும் பெற்றான்.
ஶிஷ்யத்வமகமத்தத்ராக்ஷரமைஶம் ஜஜாப ஹ
அங்கே அவன் ஒரு சீடனாகி, மைஷ என்ற மந்திரத்தை ஜபித்தான்.
படித்வாக்ஷரமாலாம் ச ஜஜாபாதிசரித்ரகம்
அவள் எழுத்துமாலையை ஓதி, ஆதியின் செயல்களைப் பற்றிய கதையை ஜபித்தான்.
அந்நபூர்ணாம் மஹாதேவீம் துஷ்டாவ பரயா முதா 3.2.33.
மிகுந்த ஆனந்தத்துடன், அவன் அன்னபூர்ணா என்ற மகாதேவியைப் புகழ்ந்தான்.
நித்யாநம்தகரீ பராபயகரீ ஸௌம்தர்யரத்நாகரீ நிர்தூதாகிலபாபபாவநகரீ காஶீபுராதீஶ்வரீ
அவள் எப்போதும் ஆனந்தம் தருபவள், மிகுந்த அபயத்தை அளிப்பவள், அழகு மற்றும் ரத்தினங்களின் பெருங்கடல், எல்லா பாவங்களையும் நீக்கி புனிதப்படுத்துபவள், காசி நகரத்தின் அரசி.
ஸ இத்யஷ்டோத்தரம் ஜப்த்வா த்யாநஸ்திமிதலோசநஃ
அவ்வாறு, அவன் நூற்று எட்டு நாமங்களை ஜபித்து, தியானத்தில் கண்கள் அமைதியாகின.
தத்த்வா தஸ்மை ஹி ரு'க்வித்யாம் புநரம்தரதீயத
அவள் அவனுக்கு ருக்வேத அறிவை அளித்து, பின்னர் மறைந்துவிட்டாள்.
விக்ரமாதித்யபூபஸ்ய யஜ்ஞாசார்யோ பபூவ ஹ
அவன் விக்ரமாதித்ய மன்னனுக்கு யாகாசாரியராக ஆனான்.
ஏதத்தே வர்ணிதம் விப்ர புண்யமாதிசரித்ரகம்
பண்டிதனே, ஆதியின் புண்ணியமான செயல்கள் இவ்வாறு உனக்குச் சொன்னேன்.
இதி ஶ்ரீபவிஷ்யே மஹாபுராணே ப்ரதிஸர்கபர்வணி சதுர்யுககம்டாபரபர்யாயே கலியுகீயேதிஹாஸஸமுச்சயே ப்ரதமச ரித்ரவர்ணநம்நாம த்ரயஸ்த்ரிம்ஶோத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஸ்ரீபவிஷ்ய மகாபுராணத்தில், பிரதிஸர்கப் பருவத்தில், நான்கு யுகங்களைக் கூறும் பகுதியில், கலியுக வரலாற்றுத் தொகுப்பில், முதல் செயல்களை விவரிக்கும் முப்பத்து மூன்றாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
பபூவ மத்யமாம்ஸாஶீ பீமவர்மேதி விஶ்ருதஃ
மதுவும் இறைச்சியும் உண்ணும் பீமவர்மன் என்ற பெயருடையவன் ஒருவன் இருந்தான்.
மாம்ஸலோபேந ஸ கலஃ ஸூகராந்க்ராமகுக்குடாந்
இறைச்சிக்காக ஆசை கொண்ட அந்தக் குற்றவாளி பன்றிகளையும் கிராமக் கோழிகளையும் உண்டான்.
நரமாம்ஸம் ஸ க்ரவ்யாதஸ்த்யக்த்வாந்யாந்பக்ஷகோऽபவத் விஸூச்யக்நிவஶம் யாதோ மமார ச யுவாபி ஸஃ
மனித இறைச்சியை உண்டு, மற்ற உணவுகளை விட்டு, இளம் வயதிலேயே நோய் மற்றும் காய்ச்சலால் அவன் இறந்தான்.
காரிதஶ்சம்டிகாபாடஸ்தேந துஷ்டேந பீருணா
அந்தத் தீயும் பயந்தவனும் சந்திகையைப் பாடச் செய்தான்.