காமீ பாணிக்ரு'ஹீதாயாம்ரு'துகாலே யதேம்த்ரியஃ 3.2.30.
சரியான காலத்தில், பெண்ணை கைபிடித்து, தன் உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்தும் ஆண்—
ஸ்வாமிந்யத்பவதா சோக்தம் தர்மஜ்ஞேந யஶஸ்விநா
ஐயா, நீர் சொன்னது உண்மைதான்; தர்மத்தை அறிந்த, புகழ்பெற்றவரே.
இத்யுக்த்வா தஸ்ய ஶிஷ்யோऽபூத்குருவாக்யபராயணஃ
இவ்வாறு கூறி, அவன் தனது ஆசானின் வார்த்தைகளுக்கு முழுமையாக அர்ப்பணமான சீடனாக ஆனான்.
பித்ரு'ஶர்மாபி மநஸா த்யாத்வா தாமோதரம் ஹரிம்
பித்ரு சர்மா, தாமோதர ஹரியை மனதில் மனனம் செய்து தியானித்தார்.
[https://sa.wikisource.org/s/d7d பூர்வபுடம்] யத்க்ரு'த்வா ச கலௌ கோரே பராம் நிர்வ்ரு'திமாப்நுயாத்
இதைச் செய்தால், கடுமையான கலியுகத்திலும் உயர்ந்த ஆனந்தத்தை அடையலாம்.
கணபுக்வரஶிஷ்யைஶ்ச ஶாஸ்த்ரஜ்ஞைஃ ஸ பராஜிதஃ
கணபுக்வரரின் சீடர்கள், வேதங்களை நன்கு அறிந்தவர்கள், அவனை தோற்கடித்தார்கள்.
லஜ்ஜிதஃ பாணிநிஸ்தத்ர கதஸ்தீர்தாந்தரம் ப்ரதி
அவமானப்பட்ட பாணினி, அங்கிருந்து வேறு தீர்த்தத்துக்குச் சென்றார்.
கேதாரமுதகம் பீத்வா ஶிவத்யாநபரோऽபவத்
கேதாரத்தில் நீர் குடித்து, சிவனை தியானிப்பதில் முழுமையாக ஈடுபட்டார்.
ததோ தஶதிநாந்தே ஸ வாயுபக்ஷோ தஶாஹநி
பத்து நாட்கள் முடிவில், பத்து நாட்கள் காற்றை மட்டுமே உண்டு வாழ்ந்தார்.
ஶ்ருத்வாம்ரு'தமயம் வாக்யமஸ்தௌத்கத்கதயா கிரா
அமுதம் நிறைந்த வார்த்தைகளை கேட்டபோது, கண்களில் கண்ணீர் மல்கி அவர் புகழ்ந்தார்.
நந்தீஸம்ஸ்தாய தேவாய வித்யாபயகராய ச
நந்தி வடிவில் உள்ள தேவனுக்கும், அறிவும் அச்சமின்றி வாழ்வதையும் அளிப்பவருக்கும்,
பாபாந்தகாய பர்காய நமோநந்தாய வேதஸே
பாவங்களை அழிப்பவராகிய பார்கருக்கும், முடிவில்லா படைப்பாளிக்கும் நான் வணங்குகிறேன்.
யதி ப்ரஸந்நோ தேவேஶ வித்யாமூலப்ரதோ பவ
தேவர்கள் எல்லாம் வணங்கும் இறைவா, நீ திருப்தியுடன் இருந்தால், அறிவின் மூலத்தை எனக்குத் தாராய்.
ஸர்வவர்ணமயாந்யேவ அஇஉணாதிஶுபாநி வை ।। 3.2.31.
அ, இ, உ என்று தொடங்கும் எல்லா நல்ல ஒலிகளும், எல்லா வகையிலும் உள்ளன.
ஜ்ஞாநஹ்ரதே ஸத்யஜலே ராக த்வேஷமலாபஹே
அறிவெனும் ஏரியில், உண்மை நீருடன், ஆசை, வெறுப்பு ஆகிய மாசுகளை நீக்கும் தன்மை உள்ளது.
மாநஸம் ஹி மஹத்தீர்த ப்ரஹ்மதர்ஶநகாரகம்
மனமே பெரிய தீர்த்தமாகும்; அது பரம்பொருளை காணச் செய்கிறது.
இத்யுக்த்வாம்தர்ததே ருத்ரஃ பாணிநிஃ ஸ்வக்ரு'ஹம் யயௌ
இவ்வாறு கூறி, ருத்ரன் மறைந்தார்; பாணினி தனது வீட்டிற்கு திரும்பினார்.
லிம்கஸூத்ரம் ததா க்ரு'த்வா பரம் நிர்வாணமாப்த வாந்
லிங்கசூத்திரத்தை எழுதிக் கொண்டு, அவர் உயர்ந்த விடுதலை பெற்றார்.
யதோ யாதா ஸ்வயம் கம்கா ஸர்வதீர்தமயீ ஶிவா
அங்கிருந்து, எல்லா தீர்த்தங்களையும் உள்ளடக்கிய புனிதமான கங்கை தானாகவே புறப்பட்டாள்.
பபூவ க்ரு'ஷ்ணபக்தஶ்ச வேதவேதாம்கபாரகஃ
அவர் கிருஷ்ண பக்தராகவும், வேதங்களையும் அவற்றின் அங்கங்களையும் முழுமையாக அறிந்தவராகவும் ஆனார்.
கத்வா வ்ரு'ந்தாவநம் ரம்யம் கோபகோபீநிஷேவிதம்
மிகவும் அழகான வ்ருந்தாவனத்திற்கு சென்று, அங்கு கோபர்களும் கோபிகளும் சேவை செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.
வர்ஷாந்தே ச ஹரிஃ ஸாக்ஷாத்ததௌ ஜ்ஞாநமநுத்தமம்
மழைக்காலம் முடிவில், ஹரி தாமாகவே உயர்ந்த ஞானத்தை அருளினார்.
ஶுகேந வர்ணிதா யா வை விஷ்ணுராதாய தீமதே
அந்த ஞானத்தை சுகர், புத்திசாலியான விஷ்ணுராதனுக்கு விவரித்தார்.
கதாந்தே பகவாந்விஷ்ணுஃ ப்ராதுராஸீஜ்ஜநார்தநஃ
அந்தக் கதையின் முடிவில், பகவான் விஷ்ணு, ஜனார்த்தனன் தோன்றினார்.
த்வயா ததமிதம் விஶ்வம் தேவதிர்யங்நராதிகம்
உன்னால் இந்த உலகம் — தேவர்கள், விலங்குகள், மனிதர்கள் உட்பட — எங்கும் பரவியுள்ளது.
த்வந்நாம்நா நரகார்தாஶ்ச தே க்ரு'தார்தாஃ கலௌ யுகே மாஹாத்ம்யம் தஸ்ய மே ப்ரூஹி யதி தத்தோ வரஸ்த்வயா
உன் பெயரில் நரகத்தை உருவாக்குவோர் கலியுகத்தில் பூரணமடைந்தார்கள்; நீ அந்த வரத்தை அளித்திருந்தால், அதன் மகிமையை எனக்குச் சொல்.
பௌத்தராஜ்யே ஜகத்ப்ராப்தே தம்பபாகண்டநிர்மிதே ஜய ஸச்சிதாநந்த விபோ ஜகதாநம் தகாரக
பௌத்தர் ஆட்சி உலகில் நிலவ, பொய் மற்றும் வஞ்சகத்தால் உருவானபோது, சத்தியம், அறிவு, ஆனந்தம் ஆகியவற்றின் உருவான பிரபுவே, உலகத்தை உருவாக்கியவரே, உமக்கு வெற்றி.
இதி ஶ்ருத்வா ஶிவா ப்ராஹ கோ தேவோऽஸ்தி தவோத்தமஃ 3.2.32.
இதை கேட்ட சிவா கேட்டாள்: உனக்கு மிக உயர்ந்த தேவன் யார்?
தஸ்மாத்பூமிபவித்ரத்வமிஹ ப்ராப்தம் வராநநே
அதனால், அழகியவளே, இங்கு பூமியின் தூய்மை கிடைத்துள்ளது.
இதி ஶ்ருத்வா ஶிவா தேவீ ப்ராப்தாஸீத்குஹ்யகாலயம்
இதை கேட்ட சிவா தேவி, இரகசியமான காலத்திற்குள் சென்றாள்.