வீர்யஸ்யைதாநி நாமாநி கதிதாநி ஸ்வயம்புவா । ததண்டமபவத்தைமம் ஜ்வாலாமாலாகுலம் விபோ
சுயஜனனனால் விர்யாவுக்கு அப்படியே பிறந்த பெயர்கள் அவைகள்: அதன் விதையிலிருந்துவே அந்த பெரிய அசைவான் எரியும் தீ பிறந்தது, அக்கல் தீமாலை போல் எழுந்தது.
யஸ்மிஞ்ஜஜ்ஞே ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா ஸர்வலோகபிதாமஹஃ । ஸுரஜ்யேஷ்டஶ்சதுர்வக்த்ரஃ பரமேஷ்டீ பிதாமஹஃ
பிரம்மா தானே இவ்வாறு அறிவதால், அவன் அனைத்து உலகங்களின் தாத்தா எனப்பெற்றான் — நான்குமுகமுள்ள தெய்வங்களில் முதியவர், உயர்ந்த மரியாதைக்குரிய தந்தை.
க்ஷேத்ரஜ்ஞஃ புருஷோ வேதாஃ ஶம்புர்நாராயணஸ்ததா । பர்யாயவாசகைஃ ஶப்தைரேவ ப்ரஹ்மா ப்ரகீர்த்யதே
அவனை புலம்பாட்டாளர் என்று, புலம் அறிந்தவன் என்று, ஆளுமை என்று, ஊதுபோடினவன் என்று பெயரிடக்கூடும்; அதேபோல சங்கரன் மற்றும் நாராயணன் — இவ்வாறான பரிமாறிக் கோரிய பதங்களால் பிரம்மா அறிவிக்கப்படுகிறார்.
ஸதா மநீஷிபிஸ்தாத விரஞ்சிஃ கஞ்ஜஜஸ்ததா । ஆபோ நாரா இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நரஸூநவஃ
ஞானிகள் எப்பொழுது திருத்தமாகவே அவரைப் வீரஞ்சி, தாமரையினால் பிறந்தவன் என்று சொல்கிறார்கள்; நீர்கள் நாரா என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன, மேலும் நீரே நர்களின் மகன்களே என்பது உண்மை.
தா யதஸ்யாயநம் பூர்வம் தேந நாராயணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । அரமித்யேவ ஶீக்ராய நியதாஃ கவிபிஃ க்ரு'தாஃ
அந்த பெயர்களை முதலில் ஒதுக்கப்பட்டபோது, பின்னர் அவை நாராயணனாக நினைவில் வைக்கப்பட்டன; கவிஞர்கள் விரைவில் அவருக்கு அரமா என்ற இரகசிய பட்டத்தை உருவாக்கினர்.
ஆப ஏவார்ணவீபூத்வா ஸுஶீக்ராஸ்தேந தா நராஃ । யத்தத்காரணமவ்யக்தம் நித்யம் ஸதஸதாத்மகம்
நீராக இருந்து, வலிமையான நதிகளாக மாறி, அந்த மனிதர்கள் விரைவில் அந்த நிலையில் அடைந்தார்கள் — அது வெளிப்படாதது, நித்தியமும், இருப்பும் இல்லாததுமான தன்மையின்மையின் காரணமுக்காக.
தத்விஸ்ரு'ஷ்டஃ ஸ புருஷோ லோகே ப்ரஹ்மேதி கீர்த்த்யதே । ஏவம் ஸ பகவாநண்டே தத்த்வமேவ நிரூப்ய வை
இவ்வாறு உலகில் உருவாக்கப்பட்டிருந்த அந்த ஆள் பிரம்மன்போல புகழ்தலபட்டவர்; அதேபோல ஆண்டவன் கோசந்தையில் அதே தத்துவத்தை விளக்கியான்.
த்யாநமாஸ்தாய ராஜேந்த்ர ததண்டமகரோத்த்விதா । ஶகலாப்யாம் ச ராஜேந்த்ர திவம் பூமிம் ச நிர்மமே
தியானத்தை எடுத்துக் கொண்டு, ராஜா அந்த விதையை இரண்டு பாகங்களாக பிரித்தார்; அந்தப் பிரிவுகளால் ராஜா பரலோகத்தையும் பூமியையும் அழியாதவையாகக் கொண்டார்.
அந்தர்வ்யோம திஶஶ்சாஷ்டௌ வாருணம் ஸ்தாநமேவ ஹி । ஊர்த்வம் மஹாந்கதோ ராஜந் ஸமந்தால்லோகபூதயே
உள்ளகமாக எட்டு வானும் திசைகளும் உள்ளன; வருணன் தன் நிலையிலே நிற்கிறார் — மேலே பெரியவன் முன்னேறி, உலகத்தின் வாழ்வைச் சுற்றிச் சென்றான்.
மஹதஶ்சாப்யஹம்காரஸ்தஸ்மாச்ச த்ரிகுணா அபி । த்ரிகுணா அதிஸூக்ஷ்மாஸ்து புத்திகம்யா ஹி பாரத
பெரியவனிடமிருந்து ஏகம் எழுந்தது; அதனால் மூன்று குணங்கள் உள்ளன — இக்கூடுகள் மிகவும் நுணுக் கதம்பமானவை, ஓம் பாரதா, அவற்றை வேறுபடிக் கொள்ளும் புத்திதான் உணர முடியும்.
உத்பத்திஹேதுபூதா வை பூதாநாம் மஹதாம் ந்ரு'ப । தேஷாமேவ க்ரு'ஹீதாநி ஶநைஃ பஞ்சேந்த்ரியாணி து
அய்யா, பெரிய உயிர்களிலிருந்து பரிணாம காரணங்கள் உருவானன; அந்த உயிர்களிலிருந்து ஐந்து உணர்வாங்கங்கள் படிப்படியாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன.
ததைவாவயவாஃ ஸூக்ஷ்மாஃ ஷண்ணாமப்யமிதௌஜஸாம்
அதேபோல் நுண்ணான உறுப்புகளும் தோன்றின — எட்டின்மையாக அல்ல, ஆறு என்ற எண்ணிக்கையினர் — ஒவ்வொன்றும் சக்தியால் மற்றும் நுணுக்கத்தால் உரியவையாகக் கொண்டவை.
ஸம்நிவேஶ்யாத்மமாத்ராஸு ஸ ராஜந்பகவாந்விபுஃ । பூதாநி நிர்மமே தாத ஸர்வாணி விதிபூர்வகம்
மகத்தான, பராசக்தி வாய்ந்த ஆண்டவன் பின்னர் அந்த உயிர்களை சுயதன்மைகளுக்குள் வைத்தார்; மகனே, அவர் எல்லாவற்றையும் ஒழுங்குப்படுத்தியே படைத்தார்.
யந்மூர்த்யவயவாஃ ஸூக்ஷ்மாஸ்தஸ்யேமாந்யாஶ்ரயாணி ஷட் । தஸ்மாச்சரீரமித்யாஹுஸ்தஸ்ய மூர்திம் மநீஷிணஃ
அந்த பொருளாதாரமான, நுண்ணான பகுதிகளுக்கு ஆறு ஆதர்வுகள் உள்ளன; ஆகவே ஞானிகள் தெரிவிக்கிறார்கள்: உடல் என்பது பகுதிகளைக் கொண்ட என்பது வெளிப்பட்ட உருவம்.
மஹாந்தி தாநி பூதாநி ஆவிஶந்தி ததோ விபும் । கர்மணா ஸஹ ராஜேந்த்ர ஸகுணாஶ்சாபி வை குணாஃ
அந்த விசாலப் பிராணிகளிலிருந்து எல்லாவரும் ஆண்டரமாக நுழைந்தார்; கடமையுடன், ராஜா, குணங்கள் அவருடன் இணைந்தன, சில குணங்கள் பண்புகளுடன், சில பண்புகள் இல்லாமல்.
தேஷாமிதம் து ஸப்தாநாம் புருஷாணாம் மஹௌஜஸாம் । ஸூக்ஷ்மாப்யோ மூர்திமாத்ராப்யஃ ஸம்பவத்யவ்யயாத்வயம்
அவர்களிலிருந்து அந்த ஏழு மகான்களில் இரு அகணங்கள் உண்டாயின — சுயமெனத் திகழும் சுத்தமானது மற்றும் வெளிப்பட்டதானது.
பூதாதிமஹதஸ்தாத யேந வ்யாப்தமிதம் ஜகத் । தஸ்மாதபி மஹாபாஹோ புருஷாஃ பஞ்ச ஏவ ஹி
ஓ கருமிடம் வால்களா, இந்தப் பிரபுவால் இந்த உலகம் ஆற்றப்படும் என்ற அந்த மகத்தான ஆதியிலிருந்து அதனால் கூடவே பரமல்லாதோர் ஐந்து என்று எண்ணப்படுகிறார்கள்.
கேசிதேவம் பராம் தாத ஸ்ரு'ஷ்டிமிச்சந்தி பண்டிதாஃ । அந்யேऽப்யேவம் மஹாபாஹோ ப்ரவதந்தி மநீஷிணஃ
சிலர், மகனே, பரமனை இவ்வாறு படைக்க விரும்புகின்றனர் என்று பண்டிதர்கள் கூறுவர்; மற்றவர்கள், ஓ கருமிடை வால்களே, வேறுபடுதலாய் அறிவீர்கள் என்று யோகிகள் அறிவுறுத்துவர்.
யோऽஸாவாத்மா பரஸ்தாத கல்பாதௌ ஸ்ரு'ஜதே தநும் । ப்ரஜநஶ்ச மஹாபாஹோ ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ
அதைக் கடவுளின்றி இருக்குமித்த சுயம் கற்பனையில் கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் முதலில் ஒரு உடலை உருவாக்குகிறது; ஓ பலவீனமில்லையா, அது பல்வேறு உணர்வுகளில் பலவகை பிள்ளைகளை ஊட்டுவதாகும்.
தேந ஸ்ரு'ஷ்டஃ புத்கலஸ்து ப்ரதாநம் விஶதே ந்ரு'ப । ப்ரதாநம் க்ஷோபிதம் தேந விகாராந்யுஜதே பஹூந்
அவரிடமிருந்து புட்கலத்தின் ஒன்றுமொத்தம் உண்டாயிருந்து முதல்மண்டலத்த içine நுழைந்தது; அந்த முதல்மண்டலம், அவனால் கலகலமடைந்து, பல மாற்றங்களும் அமைப்புகளும் அனுபவித்தது.
உத்பத்யதே மஹாம்ஸ்தஸ்மாத்ததோ பூதாதிரேவ ஹி । உத்பத்யதே விஶாலம் ச பூதாதேஃ குருநந்தந
அந்த உயிர்களிலிருந்து ஒரு விருத்தமானது பிறந்தது; ஆகவே, ஓ குருவரின் வம்சத்தாரனாவே, உயிர்கள் முதலில் உதயமாகின்றன, அவற்றிலிருந்து ஒரு பெரும் உயிர் உண்டாகிறது.
விஶாலாச்ச ஹரிஸ்தாத ஹரேஶ்சாபி வ்ரு'காஸ்ததா । வ்ரு'கைர்முஷ்ணந்தி ச புதாஸ்தஸ்மாத்ஸர்வம் பவேந்ந்ரு'ப
அந்த மஹத்திலிருந்து ஹரி மற்றும் ஹரேஷா பிறக்கிறார்கள், அதேபோல ஓநாய் போன்றவையும்; முனிவர்கள் அந்த ஓநாய்களால் தங்களை உஷ்ணப்படுத்திக்கொள்கிறார்கள் — இதெல்லாம், ஓ ராஜா, இவ்வாறு உருவாகிறது.
ததைஷாமேவ ராஜேந்த்ர ப்ராதுர்பவதி வேகதஃ । மாத்ராணாம் குருஶார்தூல விபோதஸ்ததநந்தரம்
அதே விதத்தில் அவர்களுடைய ராஜ்களின் ஆதிபுருஷன் விரைவில் தோன்றுகிறார்; பின்னர், ஓ குருகுலத்தின் புலி, அவைகளின் பரிமாணங்கள் அந்தப்பிறகு வெளிப்படுமென்று அறிஞர் அறிவுறுத்துவர்.
தஸ்மாதபி ஹ்ரு'ஷீகாணி விவிதாநி ந்ரு'போத்தம । ததேயம் ஸ்ரு'ஷ்டிராக்யாதாऽऽராத்யதஃ குருநந்தந
இதனால், மிருதுவான அரசராவே, பல வகை பொழுதுபோகங்கள் கூட உருவாகுகின்றன; இவ்வாறு இந்த படைப்பு அருள்வதாகவும், ஓ குருகுலத்தின் ஆனந்தமே, பூஜிக்கப்பட வேண்டியதாகவும் விவரிக்கப்படுகிறது.
பூயோ நிபோத ராஜேந்த்ர பூதாநாமிஹ விஸ்தரம் । குணாதிகாநி ஸர்வாணி பூதாநி ப்ரு'திவீபதே
மீண்டும் புரிந்து கொள், ஓ ராஜா, இங்கே உள்ள உயிர்களின் பரப்பளவை: பல பண்புகளுடைய அனைத்து உயிர்களும் பூமியின் ஆட்சியாளருக்கே சொந்தமென்று.
ஆகாஶமாதிதஃ க்ரு'த்வா உத்தரோத்தரமேவ ஹி । ஏகம் த்வௌ ச ததா த்ரீணி சத்வாரஶ்சாபி பஞ்ச ச
அவர் முதலில் ஆகாசத்தை உருவாக்கினார், அதன் பிறகு எப்போதும் தொடர்ந்து; ஒன்று, இரண்டு, அதுபோல் மூன்று, நான்கு மற்றும் ஐந்தும்.
ததஃ ஸ பகவாந்ப்ரஹ்மா பத்மாஸநகதஃ ப்ரபுஃ । ஸர்வேஷாம் து ஸ நாமாநி கர்மாணி ச ப்ரு'தக்ப்ரு'தக்
பின் அந்த ஆண்டவர், பிரமா, தாமரை மேல் அமர்ந்தார் — ஒவ்வொருவரின் பெயர்நும் செயலும் தனித்தனியாக பிரிக்கப்பட்டிருந்தன.
வேதஶப்தேப்ய ஏவாதௌ ப்ரு'தக்ஸம்ஸ்தாஶ்ச நிர்மமே । கர்மோத்பவாநாம் தேவாநாம் ஸோऽஸ்ரு'ஜத்தேஹிநாம் ப்ரபுஃ
'வேதம்' என்ற வார்த்தையிலிருந்து மட்டும் முதலில் அவை விடுபட்டு தனியாக நிலைத்தன; ஆண்டவர் யஜ்ஞத்திலிருந்து பிறந்த தேவைகள் மற்றும் உருவுள்ள உயிர்களை உருவாக்கினார்.
துஷிதாநாம் கணம் ராஜந்யஜ்ஞம் சைவ ஸநாதநம் । தத்த்வா வீர ஸமாநேப்யோ குஹ்யம் ப்ரஹ்ம ஸநாதநம்
அவர் துஷ்டிதவகச் சேனைவையும் நித்திய யாகத்தையும் உருவாக்கி, சமமான வலிமையுள்ள வீரர்களுக்கு ரகசியமான நித்திய பாரம்மணத்தை வழங்கினார்.
துதோஹ யஜ்ஞஸித்தயர்தம்ரு'க்யஜுஃ ஸாமலக்ஷணம் । காலம் காலவிபக்தீஶ்ச க்ரஹாந்ரு'தூம்ஸ்ததா ந்ரு'ப
அவர் யாகவெற்றி பெறுவதற்கான பராக நெறியாய் பாலை ஏற்படுத்தினார் மற்றும் சாமபாணிப் போன்ற அடையாளங்கள் கொண்ட முறுகயாகத்தையும்; காலம், காலவகைகள், நட்சத்திரங்கள் மற்றும் கிரககதைகளையும், ஓ ராஜா, அமைத்தார்.