வம்ஶாநுசரிதம் சைவ புராணம் பஞ்சலக்ஷணம் । சதுர்தஶபிர்வித்யாபிர்பூஷிதம் குருநந்தந
இப்புராணம் அரசகுல வரலாற்றையும் விவரிக்கும்; அதற்கு ஐந்து முக்கிய குறியீடுகள் உள்ளன; பதினாலு ஞானச் கிளைகளால் பசுமையாக அலங்கரிக்கப்பட்டு குருவின் கணவருக்கும் பிரதானமாக உரைக்கப்படுகிறது.
அங்காநி சதுரோ வேதா மீமாம்ஸா ந்யாயவிஸ்தரஃ । புராணம் தர்மஶாஸ்த்ரம் ச வித்யா ஹ்யேதாஶ்சதுர்தஶ
நாலு அங்கங்களாகவுள்ளவை வேதங்கள்; மீமாம்சா மற்றும் ந்யாயம் அவற்றின் விரிவான விளக்கங்களாகும். இந்த புராணம் தர்மசாஸ்திரமாகும், மேலும் பதினாலு விஞ்ஞானங்களொன்றாக நீற்றில் அறிவாகக் கருதப்படுகின்றன.
ஆயுர்வேதோ தநுர்வேதோ காந்தர்வஶ்சைவ தே த்ரயஃ । அர்தஶாஸ்த்ரம் சதுர்தம் து வித்யா ஹ்யஷ்டாதஶைவ தாஃ
ஆயுர்வேதம், தணுர்வேதம் மற்றும் கேந்தர்வா என்ற மூன்று கலைகள்; அர்த்தசாஸ்திரம் நான்காவது — இவ்வாறு பதினெட்டு பாடவெளிகள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
ப்ரதமம் கத்யதே ஸர்கோ பூதாநாமிஹ ஸர்வஶஃ । யச்ச்ருத்வா பாபநிர்முக்தோ யாதி ஶாந்திமநுத்தமாம்
முதலில் எல்லாவற்றினரும் எல்லா இடங்களிலும் படைப்பின் (சர்கா) விவரணம் செய்யப்படுகிறது; இதை கேட்குபவன் பாவமோவில்லாமல் உயர் அமைதியை அடைவான்.
ஜகதாஸீத்புரா தாத தமோபூதமலக்ஷணம் । அவிஜ்ஞேயமதர்க்யம் ச ப்ரஸுப்தமிவ ஸர்வஶஃ
பண்டைய காலத்துப் உலகம் இருளில் மூழ்கி, முகமற்றும் தெளிவில்லாததும்; எல்லா பொருட்களும் தூங்கியவாறு இருந்தன, சாதாரண அறிவைத் தாண்டியதும் அறியப்படாததுமானது.
ததஃ ஸ பகவாநீஶோ ஹ்யவ்யக்தோ வ்யஞ்ஜயந்நிதம் । மஹாபூதாநி வ்ரு'த்தௌஜாஃ ப்ரோத்திதஸ்தமநாஶநஃ
பிறகு ஆண்டவர், பரமான்மன், அவித்யையானவர், வெளிப்படுத்தப்படாதவர் இந்த வெளிப்பட்டவையாக ஆக்கினார்: பெரிய தத்துவங்கள் வரிசையாக எழுந்தன, ஆரம்பிக இருளை தூண்டும் மற்றும் அழிக்கும் விதத்தில் இவைகள் தோன்றி.
யோऽஸாவதீந்த்ரியோऽக்ராஹ்யஃ ஸூக்ஷ்மோऽவ்யக்தஃ ஸநாதநஃ । ஸர்வபூதமயோऽசிந்த்யஃ ஸ ஏஷ ஸ்வயமுத்திதஃ
பேசுவதிலும் முதன்மையானது, அறியவுள் அல்லாதது, நுண்ணியமானது, வெளிப்பாடில்லாததும் ஸ்தாயியுமானது — எல்லா உயிர்களையும் ஆவிக்கும், எண்ணத்தைத் தாண்டியதும் — அந்த Ātman தானாகவே எழுந்தது.
யோऽஸௌ ஷட்விம்ஶகோ லோகே ததா யஃ புருஷோத்தமஃ । பாஸ்கரஶ்ச மஹாபாஹோ பரம் ப்ரஹ்ம ச கத்யதே
பன்னிரண்டு‑ஆறு வடிவங்களில் உலகில் இருக்கும் இவர், மனிதர்களுள் சிறந்தவர்; ஓ சக்திமிக்கர், அவரைப் பூர்ணனும் சூரியனும் உயர்ந்த பிராமணனும் என விவரித்துள்ளார்கள்.
ஸோऽபித்யாய ஶரீராத்ஸ்வாத்ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ । அத ஏவ ஸஸர்ஜாதௌ தாஸு வீர்யமவாஸ்ரு'ஜத்
'உடல்' எனப் பெயரிடப்பட்டவர், அவரிடமிருந்து பல்வேறு உயிரினங்கள் பிறந்தன; அதேபோல ஆரம்ப படைப்பில் அவர் அவற்றில் உயிர்சக்திகளையும் வெளியிட்டார்.
யஸ்மாதுத்பத்யதே ஸர்வம் ஸதேவாஸுரமாநுஷம் । பீஜம் ஶுக்ரம் ததா ரேத உக்ரம் வீர்யம் ச கத்யதே
எவரிடமிருந்து எல்லோரும் — தத்துவங்களும், அஸுரர்களும், மனிதர்களும் — உருவாகுகிறார்கள் என்பதைப் பற்றி: விதை (bīja), விதை திரவம் (śukra), தீவிர விதையைப் போன்று (reṭa) மற்றும் வீரியம் (vīrya) இவைகள் அவ்வாறு அழைக்கப்படுகின்றன.
வீர்யஸ்யைதாநி நாமாநி கதிதாநி ஸ்வயம்புவா । ததண்டமபவத்தைமம் ஜ்வாலாமாலாகுலம் விபோ
சுயஜனனனால் விர்யாவுக்கு அப்படியே பிறந்த பெயர்கள் அவைகள்: அதன் விதையிலிருந்துவே அந்த பெரிய அசைவான் எரியும் தீ பிறந்தது, அக்கல் தீமாலை போல் எழுந்தது.
யஸ்மிஞ்ஜஜ்ஞே ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா ஸர்வலோகபிதாமஹஃ । ஸுரஜ்யேஷ்டஶ்சதுர்வக்த்ரஃ பரமேஷ்டீ பிதாமஹஃ
பிரம்மா தானே இவ்வாறு அறிவதால், அவன் அனைத்து உலகங்களின் தாத்தா எனப்பெற்றான் — நான்குமுகமுள்ள தெய்வங்களில் முதியவர், உயர்ந்த மரியாதைக்குரிய தந்தை.
க்ஷேத்ரஜ்ஞஃ புருஷோ வேதாஃ ஶம்புர்நாராயணஸ்ததா । பர்யாயவாசகைஃ ஶப்தைரேவ ப்ரஹ்மா ப்ரகீர்த்யதே
அவனை புலம்பாட்டாளர் என்று, புலம் அறிந்தவன் என்று, ஆளுமை என்று, ஊதுபோடினவன் என்று பெயரிடக்கூடும்; அதேபோல சங்கரன் மற்றும் நாராயணன் — இவ்வாறான பரிமாறிக் கோரிய பதங்களால் பிரம்மா அறிவிக்கப்படுகிறார்.
ஸதா மநீஷிபிஸ்தாத விரஞ்சிஃ கஞ்ஜஜஸ்ததா । ஆபோ நாரா இதி ப்ரோக்தா ஆபோ வை நரஸூநவஃ
ஞானிகள் எப்பொழுது திருத்தமாகவே அவரைப் வீரஞ்சி, தாமரையினால் பிறந்தவன் என்று சொல்கிறார்கள்; நீர்கள் நாரா என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன, மேலும் நீரே நர்களின் மகன்களே என்பது உண்மை.
தா யதஸ்யாயநம் பூர்வம் தேந நாராயணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । அரமித்யேவ ஶீக்ராய நியதாஃ கவிபிஃ க்ரு'தாஃ
அந்த பெயர்களை முதலில் ஒதுக்கப்பட்டபோது, பின்னர் அவை நாராயணனாக நினைவில் வைக்கப்பட்டன; கவிஞர்கள் விரைவில் அவருக்கு அரமா என்ற இரகசிய பட்டத்தை உருவாக்கினர்.
ஆப ஏவார்ணவீபூத்வா ஸுஶீக்ராஸ்தேந தா நராஃ । யத்தத்காரணமவ்யக்தம் நித்யம் ஸதஸதாத்மகம்
நீராக இருந்து, வலிமையான நதிகளாக மாறி, அந்த மனிதர்கள் விரைவில் அந்த நிலையில் அடைந்தார்கள் — அது வெளிப்படாதது, நித்தியமும், இருப்பும் இல்லாததுமான தன்மையின்மையின் காரணமுக்காக.
தத்விஸ்ரு'ஷ்டஃ ஸ புருஷோ லோகே ப்ரஹ்மேதி கீர்த்த்யதே । ஏவம் ஸ பகவாநண்டே தத்த்வமேவ நிரூப்ய வை
இவ்வாறு உலகில் உருவாக்கப்பட்டிருந்த அந்த ஆள் பிரம்மன்போல புகழ்தலபட்டவர்; அதேபோல ஆண்டவன் கோசந்தையில் அதே தத்துவத்தை விளக்கியான்.
த்யாநமாஸ்தாய ராஜேந்த்ர ததண்டமகரோத்த்விதா । ஶகலாப்யாம் ச ராஜேந்த்ர திவம் பூமிம் ச நிர்மமே
தியானத்தை எடுத்துக் கொண்டு, ராஜா அந்த விதையை இரண்டு பாகங்களாக பிரித்தார்; அந்தப் பிரிவுகளால் ராஜா பரலோகத்தையும் பூமியையும் அழியாதவையாகக் கொண்டார்.
அந்தர்வ்யோம திஶஶ்சாஷ்டௌ வாருணம் ஸ்தாநமேவ ஹி । ஊர்த்வம் மஹாந்கதோ ராஜந் ஸமந்தால்லோகபூதயே
உள்ளகமாக எட்டு வானும் திசைகளும் உள்ளன; வருணன் தன் நிலையிலே நிற்கிறார் — மேலே பெரியவன் முன்னேறி, உலகத்தின் வாழ்வைச் சுற்றிச் சென்றான்.
மஹதஶ்சாப்யஹம்காரஸ்தஸ்மாச்ச த்ரிகுணா அபி । த்ரிகுணா அதிஸூக்ஷ்மாஸ்து புத்திகம்யா ஹி பாரத
பெரியவனிடமிருந்து ஏகம் எழுந்தது; அதனால் மூன்று குணங்கள் உள்ளன — இக்கூடுகள் மிகவும் நுணுக் கதம்பமானவை, ஓம் பாரதா, அவற்றை வேறுபடிக் கொள்ளும் புத்திதான் உணர முடியும்.
உத்பத்திஹேதுபூதா வை பூதாநாம் மஹதாம் ந்ரு'ப । தேஷாமேவ க்ரு'ஹீதாநி ஶநைஃ பஞ்சேந்த்ரியாணி து
அய்யா, பெரிய உயிர்களிலிருந்து பரிணாம காரணங்கள் உருவானன; அந்த உயிர்களிலிருந்து ஐந்து உணர்வாங்கங்கள் படிப்படியாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன.
ததைவாவயவாஃ ஸூக்ஷ்மாஃ ஷண்ணாமப்யமிதௌஜஸாம்
அதேபோல் நுண்ணான உறுப்புகளும் தோன்றின — எட்டின்மையாக அல்ல, ஆறு என்ற எண்ணிக்கையினர் — ஒவ்வொன்றும் சக்தியால் மற்றும் நுணுக்கத்தால் உரியவையாகக் கொண்டவை.
ஸம்நிவேஶ்யாத்மமாத்ராஸு ஸ ராஜந்பகவாந்விபுஃ । பூதாநி நிர்மமே தாத ஸர்வாணி விதிபூர்வகம்
மகத்தான, பராசக்தி வாய்ந்த ஆண்டவன் பின்னர் அந்த உயிர்களை சுயதன்மைகளுக்குள் வைத்தார்; மகனே, அவர் எல்லாவற்றையும் ஒழுங்குப்படுத்தியே படைத்தார்.
யந்மூர்த்யவயவாஃ ஸூக்ஷ்மாஸ்தஸ்யேமாந்யாஶ்ரயாணி ஷட் । தஸ்மாச்சரீரமித்யாஹுஸ்தஸ்ய மூர்திம் மநீஷிணஃ
அந்த பொருளாதாரமான, நுண்ணான பகுதிகளுக்கு ஆறு ஆதர்வுகள் உள்ளன; ஆகவே ஞானிகள் தெரிவிக்கிறார்கள்: உடல் என்பது பகுதிகளைக் கொண்ட என்பது வெளிப்பட்ட உருவம்.
மஹாந்தி தாநி பூதாநி ஆவிஶந்தி ததோ விபும் । கர்மணா ஸஹ ராஜேந்த்ர ஸகுணாஶ்சாபி வை குணாஃ
அந்த விசாலப் பிராணிகளிலிருந்து எல்லாவரும் ஆண்டரமாக நுழைந்தார்; கடமையுடன், ராஜா, குணங்கள் அவருடன் இணைந்தன, சில குணங்கள் பண்புகளுடன், சில பண்புகள் இல்லாமல்.
தேஷாமிதம் து ஸப்தாநாம் புருஷாணாம் மஹௌஜஸாம் । ஸூக்ஷ்மாப்யோ மூர்திமாத்ராப்யஃ ஸம்பவத்யவ்யயாத்வயம்
அவர்களிலிருந்து அந்த ஏழு மகான்களில் இரு அகணங்கள் உண்டாயின — சுயமெனத் திகழும் சுத்தமானது மற்றும் வெளிப்பட்டதானது.
பூதாதிமஹதஸ்தாத யேந வ்யாப்தமிதம் ஜகத் । தஸ்மாதபி மஹாபாஹோ புருஷாஃ பஞ்ச ஏவ ஹி
ஓ கருமிடம் வால்களா, இந்தப் பிரபுவால் இந்த உலகம் ஆற்றப்படும் என்ற அந்த மகத்தான ஆதியிலிருந்து அதனால் கூடவே பரமல்லாதோர் ஐந்து என்று எண்ணப்படுகிறார்கள்.
கேசிதேவம் பராம் தாத ஸ்ரு'ஷ்டிமிச்சந்தி பண்டிதாஃ । அந்யேऽப்யேவம் மஹாபாஹோ ப்ரவதந்தி மநீஷிணஃ
சிலர், மகனே, பரமனை இவ்வாறு படைக்க விரும்புகின்றனர் என்று பண்டிதர்கள் கூறுவர்; மற்றவர்கள், ஓ கருமிடை வால்களே, வேறுபடுதலாய் அறிவீர்கள் என்று யோகிகள் அறிவுறுத்துவர்.
யோऽஸாவாத்மா பரஸ்தாத கல்பாதௌ ஸ்ரு'ஜதே தநும் । ப்ரஜநஶ்ச மஹாபாஹோ ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ
அதைக் கடவுளின்றி இருக்குமித்த சுயம் கற்பனையில் கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் முதலில் ஒரு உடலை உருவாக்குகிறது; ஓ பலவீனமில்லையா, அது பல்வேறு உணர்வுகளில் பலவகை பிள்ளைகளை ஊட்டுவதாகும்.
தேந ஸ்ரு'ஷ்டஃ புத்கலஸ்து ப்ரதாநம் விஶதே ந்ரு'ப । ப்ரதாநம் க்ஷோபிதம் தேந விகாராந்யுஜதே பஹூந்
அவரிடமிருந்து புட்கலத்தின் ஒன்றுமொத்தம் உண்டாயிருந்து முதல்மண்டலத்த içine நுழைந்தது; அந்த முதல்மண்டலம், அவனால் கலகலமடைந்து, பல மாற்றங்களும் அமைப்புகளும் அனுபவித்தது.