ஶ்ரோதுமிச்சாம்யஹம் கிஞ்சித்தர்மஶாஸ்த்ரமநுத்தமம் । ஆந்ரு'ஶம்ஸ்யம் ஸமாஶ்ரித்ய கதயத்வம் மஹாபலாஃ!
நான் தர்மத்தின் உயர்ந்த விஞ்ஞானத்தைக் கேட்க விரும்புகிறேன்; தவறற்றதைமே பேசுங்கள் — அதில் நம்பிக்கை வைக்கின்றேன், ஓ மகாத்தே மாதர்களே!
யேநாஹம் தர்மஶாஸ்த்ரம் து ஶ்ருத்வா கச்சே பராம் கதிம் । யதாகதோ மம பிதா ஶ்ருத்வா வை பாரதம் புரா
இப்போது நான் கேட்கிற தர்மசாஸ்திரத்தை கேட்டால் உயர் இலக்கை அடைவேன்; அவ்வாறே என் தந்தை ஒருநாள் சென்றார், பாரதா, அவன் அதை காலமுதலில் கேள்விப்பட்டபோது.
ததோக்தாஸ்தேந ராஜ்ஞா வை ப்ராஹ்மணாஸ்தே ஸமந்ததஃ । ஸமாகம்ய மிதஸ்தே து விம்ரு'ஶ்ய ச ப்ரு'ஶம் ததா
அச்சமென்றார் அந்த அரசன், பிற்பகுதியில் பிராமணர்கள் அவனைச் சுற்றி வந்தனர்; அவர்கள் ரகசியமாக கூடி நீண்டகாலம் அதைப் பற்றி சிந்தித்தார்கள்.
பூஜயித்வா ததோ வ்யாஸமிதம் வசநமப்ருவந் । வ்யாஸம் ப்ரஸாதய விபோ! ஏஷ தே கதயிஷ்யதி
பிறகு வ்யாசரை வணங்கி, அவர் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: "ஓ தேவா, வ்யாசரை ஈர்க்கவும்! அவர் உங்களுக்குச் சொல்லுவார்."
திஷ்டத்யஸ்மிந்மஹாபாஹோ! வயம் வக்தும் ந ஶக்நுமஃ । திஷ்டமாநே குரௌ ஶிஷ்யஃ கதம் வக்தி மஹாமதே!
"இங்கே இருங்கள், பேர்முனைவா; நாங்கள் பேசமாட்டோம். ஆசிரியை இருக்கையில், மாணவன் எவ்வாறு பேச முடியும், ஓ உயர்ந்தவா?"
அயம் குருஃ ஸதாஸ்மாகம் ஸாக்ஷாந்நாராயணஸ்ததா । க்ரு'பாலுஶ்ச ததா சாயம் ததா திவ்யவிதாநவித்
இம்மேலும் எங்கள் ஆசிரியை யாரோ அவர் இல்லாமல் நாராயணனே ஆவார்; கருணையாலும் தீர்க்கதரிசியற் சடங்குகளின்பற்றுவதிலும் திறமையுடையவராவார்.
சதுர்ணாமபி வர்ணாநாம் பாவநாய மஹாத்மநாம் । தர்மஶாஸ்த்ரமநேநோக்தம் தர்மாத்யைஃ ஸுஸமந்விதம்
நான்கு ஊருக்குமான தூய்மைக்கு இந்த மகா ஜீவனே அதிகாரம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்; அவர் அருளிய தர்மஷாஸ்திரங்கள் கடமைகளுக்கு úplுமையாக அமைந்தவை.
பிபேதி கஹநாச்சாஸ்த்ரால்லோகோ வ்யாதிரிவௌஷதாத் । பாரதஸ்ய ச விஸ்தாரோ முநிநா வ்யாஹ்ரு'தஃ ஸ்வயம்
உலகம் அந்த ஆழ்மையான தீரவலை என்னும் நோய்க்கான மருந்தைப் போலஜெயமாக பயப்படுகின்றது; பாரதத்தின் விரிவினை அந்த மகா முனிவே அறிவித்தார்.
யதா ஸ்வாது ச பத்யம் ச தத்யாஸ்த்வம் பிஷகௌஷதம் । ததா ரம்யம் ச ஶாஸ்த்ரம் ச பாரதம் க்ரு'தவாந்முநிஃ
உறுமையான வைத்தியர் சுவையும் பேணலையும் கொண்ட மருந்தை தருவது போலவே, அந்த முனிவர் பாரதத்தைக் கவர்ச்சியாகவும் அறிவளிப்பாகவும் வடிவமைத்தார்.
ஆஸ்திக்யாரோஹஸோபாநமேதத்பாரதமுச்யதே । தச்ச்ருத்வா ஸ்வர்கநரகௌ லோகஃ ஸாக்ஷாதவேக்ஷதே
இந்த பாரதத்தை விசுவாசிகளின் ஏரல் என்றும் சத்தியத்தின் படியாகவும் அழைக்கிறார்கள்; இதைப் கேட்டால் சுவர்க்கமும் நரகமும் அதை நேர்மறையாகவே காணும்.
தேவதாதீர்ததபஸாம் பாரதாதேவ நிஶ்சயஃ । ந ஜந்யதே நாஸ்திகதா தஸ்ய மீமாம்ஸகைரபி
ஓ பாரதா, தெய்வங்கள், தீர்க்கதரிச் தலங்களும் sanyasis என்பவர்களின்certainity உன் காரணத்தாலேயே மட்டுமே உள்ளன; even பரீட்சகர்களும் ஶாஸ்திர விமர்சகர்களும் அங்கு சந்தேகம் விளைப்பார்கள் இல்லை.
விஷ்ணௌ தேவேஷு வேதேஷு குருஷு ப்ராஹ்மணேஷு ச । பக்திர்பவதி கல்யாணீ பாரதாதேவ தீமதாம்
விஷ்ணுவுக்கான பக்தி தெய்வர்களிலும் வேதங்களில், ஆசாரியர்களிலும் பிராமணர்களிலும் எழுகின்றது — அத்தகைய மங்கள்ப்ட பக்தி ஞானிகளுக்கு உனக்காலமாயிருந்து வரும், ஓ பாரதா.
தர்மார்தகாமமோக்ஷாணாம் பரதாத்ஸித்திரேவ ஹி । அஜிஹ்மோ பாரதஃ பந்தா நிர்வாணபதகாமிநாம்
தர்மத்தை, பொருளை, இன்பத்தையும் mokṣத்தையும் சாத்தியப்படுத்துபவர்களுக்கு பாரதம் உண்மையில் வெற்றித் தறவு; பரலோகநிலை நோக்கிச் செல்லும் மக்கள் எடுத்துச் செல்லும் பாதை பாரதமே.
மோக்ஷதர்மார்தகாமாநாம் ப்ரபஞ்சோ பாரதே க்ரு'தஃ । அநித்யதாபஸந்தப்தா பவந்தி தஸ்ய முக்தயே
பாரதத்தில் மோக்ஷம், தர்மம், இலட்சியம் மற்றும் காமம் என்ற குறிக்கோள்களுக்காக இந்த உலகம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது; கைராசியின் தாழ்த்தமிகு வெப்பத்தில் எரிந்து வரும் மொழிகள், அதை அனுபவித்து விடுதலை அடைவார்கள்.
விபத்திம் பாரதாச்ச்ருத்வா வ்ரு'ஷ்ணிபாண்டவஸம்பதாம் । துஃகாவஸாநாத்ராஜேந்த்ர! புண்யம் ச ஸம்ஶ்ரயேத்புதஃ
பாரதனுக்கும் விற்ஷ்ணி மற்றும் பாண்டவர்கள் செல்வங்கள் மீதும் துன்பம் வந்து சேர்ந்ததைச் சுட்டிக்காட்டும் செய்தியை கேட்டு, ஒரு ஞானிமானர் ராஜாவே, சோகம் முடிந்ததும் தர்மத்தில் இருப்பிடமொன்று வேண்டிச் செல்லவேண்டும், ஓ ராஜமங்களே.
ஏவம்விதம் பாரதம் வை ப்ரோக்தம் யேந மஹாத்மநா । ஸோऽயம் நாராயணஃ ஸாக்ஷாத் வ்யாஸரூபீ மஹாமுநிஃ
அப்படியேத்தான் அந்த மகா ஆவி பாரதத்தை விவரித்தார்; அவர் நாராயணனே ஆவார் — மகா மூர்த்தியான வியாகசன் உடலில் உடைவாக இருப்பார்.
ஸ தேஷாம் வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரதாபீ யோ மஹீபதிஃ । ப்ரஸாதயாமாஸ முநிம் வ்யாஸம் ஶாஸ்த்ரவிஶாரதம்
அசம்பத்தான அந்த வாக்குகளை கேட்டு, வீரராக் கொண்ட அதோன் வியாசரை சமாதானப்படுத்தி, அவர் மீது கருணையை விரித்தார்.
ஶதாநீக உவாச அஞ்ஜலிஃ ஶிரஸா ப்ரஹ்மந்! க்ரு'தோऽயம் பாதயோஸ்தவ । ப்ரூஹி மே தர்மஶாஸ்த்ரம் து யேநா பூததாம் வ்ரஜே
அஞ்சலி தலை வளைத்து சொன்னார்: ஓ பிராமணா, உன் கால்தடி உண்மையிலேயே என் தலையின் மீது இட்டுள்ளாய்; சடங்குகள் சுத்தமாகும் விதமான நீதி கோட்பாட்டை எனக்கு கூறு.
ஸமுத்தர பவாதஸ்மாத்கீர்தயித்வா கதாம் ஶுபாம் । யதா மம பிதா பூர்வம் கீர்தயித்வா து பாரதம்
என்னை எழுப்பி, நீ எப்போதோ என் முன்னால் உன் தந்தை பாரதம் பற்றி முறைப்போல் அறிவித்த அந்த மங்களதைக் கூறி கேட்டு தரு.
வ்யாஸ உவாச தஸ்யைதத்வசநம் ஶ்ருத்வா வ்யாஸோ வசநமப்ரவீத் । ஏஷ ஶிஷ்யஃ ஸுமந்துர்மே கதயிஷ்யதி தே ப்ரபோ!
வியாசர் சொன்னார்: இப்பட்டு சொல்லப்படும் வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடன் வியாசர் பதிலளித்தார் — 'என் மாணவன் சுமந்திரன் அது உமக்கு விவரிப்பான், ஓ ஆண்டவர்.'
யதிச்சஸி மஹாபாஹோ! ப்ரீதிதம் சாத்புதம் ஶுபம் । ஶ்ரவ்யம் பரதஶார்தூல! ஸர்வபாபபயாபஹம்
யாராலும் வேண்டுகிறதேனும் உனக்கு, ஓ வலிமையுடையவர், இந்த இனிமையும் அற்புதமான சிறுபவர்த் திருநலமும்—கேள், ஓ பாரதர்களின் புலி போல் சிங்கமுனையாதவனே!—இவை பாவத்தின் அனைத்துப் பயத்தை நீக்குகிறது.
யதா வைஶம்பாயநேந புரா ப்ரோக்தம் பிதுஸ்தவ । மஹாபாரதவ்யாக்யாநம் ப்ரஹ்மஹத்யாவ்யபோஹநம்
வாய்ஷம்பயனன் முன்பு நீங்கல்பிறந்த உமது தந்தைக்கு பழைய காலத்தில் சொன்னதேப்படி: மகாபாரதத்தின் விளக்கம் ஒரு பராமர்றரினைக் கொன்று சத்தியமான பெருங்குற்றத்திலிருந்து விடுவிக்கிறது.
அத தம்ரு'ஷயஃ ஸர்வே ராஜாநமிதமப்ருவந் । ஸாது ப்ரோக்தம் மஹாபாஹோ! வ்யாஸேநாமிதபுத்திநா
அப்பொழுது அந்த மந்திரிப்பரிசுத்தர்களெல்லாம் அந்த ராஜருக்கு சொன்னார்கள்: "நன்றாகச்ச் சொல்லி இருக்கிறாய், ஓ வலிமையுடையவர்! இதை விவேகமுடையவனான ஜெதாயுதனும் சரிதானே கூறியிருக்கிறான்."
ஸுமந்தும் ப்ரு'ச்ச ராஜர்ஷே! ஸர்வஶாஸ்த்ரவிஶாரதம் । அஸ்மாகமபி ராஜேந்த்ர! ஶ்ரவணே ஜாயதே மதிஃ । அத வ்யாஸோ மஹாதேஜாஃ ஸுமந்தும்ரு'ஷிமப்ரவீத்
முதுவேதஞானி சுமந்து, எல்லா ஸ்தோத்திரங்களிலும் நிபுணன் ஆன அந்த மந்திரியைப் பற்றிக் கேட்டார்: "ஓ மகாராஜா, கேட்குதல் நமக்கும் அகரத்தைத் தூண்டும்." அதன் பிறகு புகழ் மிக்க வ்யாசர் சுமந்து மந்திரிக்கு உரைத்தார்.
கதயாஸ்மை கதாஸ்தாத! யாஃ ஶ்ருத்வா மோததே ந்ரு'பஃ । பாரதாதிகதாநாம் து யத்ராஸ்ய ரமதே மநஃ
அவர் கூறினார்: "என்ன சொல்வாய், மன்மதரா, அரசன் மகிழ்ச்சியடையும் கதைகள் என்னென்ன—அவை எல்லாம் பாரதப் பொருட்களோ அல்லது பிறவற்றிலோ தோன்றிய கதைக்குரிய மனதுக்கு இனிமையூட்டும் வகையில் இருக்கவேண்டும்."
அஸாவபி மஹாதேஜாஃ ஶ்ருத்வா பாவம் மஹாமதேஃ । வ்யாஸஸ்ய த்விஜஶார்தூல! ரு'ஷீணாம் சாபி ஸர்வஶஃ
இதைச் செவிச்சுவைத்து, அந்த விசாலமனச் சுதந்திரமான மந்திரி ஆழ்ந்த உணர்ச்சியில் மூழ்கினார்; ரத்தத்தின் இருமுறைப் பிறவியளித்த முன்னணி வ்யாசரே, அவர் அனைத்து மந்திரிகளையும் இதையேப் போன்று... (அவர்களுடைய இதயங்கள்).
சகார வக்தும் ஸ மநஸ்தஸ்மை ராஜ்ஞே மஹாமதிஃ । வ்யாஸஸ்ய ஶாஸநாத்விப்ர! ரு'ஷீணாம் சைவ ஸர்வஶஃ
அவர் அந்த மனதை அரசனிடம் பேசச் சொன்னார், ஓ இருமுறைப் பிறவி பெற்ற வ்யாசரே; வ்யாசரின் அரசால் மந்திரிகளெல்லாம் ஒவ்வாமையிலும் பிரகடனப்படுத்தப் பட்டனர்.
அத ராஜா மஹாதேஜா ஆஜமீடோ த்விஜோத்தமம் । ப்ரணம்ய ஶிரஸாத்யர்தம் ப்ரவக்துமுபசக்ரமே
பிறகு மகா ஒளிபெற்ற ராஜா எழுந்தெடுத்து தலை நிமிர்ந்தாகச் சிறந்த பராமரனை நோக்கிச் சென்றார், தமது நோக்கத்தைச் சொல்வதற்குத் தயாராக.
ஶதாநீக உவாச புண்யாக்யாநம் மம ப்ரஹ்மந்! பாவநாய ப்ரகீர்தய । ஶ்ருத்வா யத்ப்ராஹ்மணஶ்ரேஷ்ட! முச்யேऽஹம் ஸர்வபாதகாத்
சுமான்திரி சொன்னார்: "பராமரனே, தூயமும் பாராட்டுக்குரியதுமான ஒரு பக்திக் கதை ஒன்று கூறுங்கள்; உம்மிடமிருந்து கேட்கும்போது, பரம பாராமரனே, நான் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவேன்."
ஸுமந்துருவாச நாநாவிதாநி ஶாஸ்த்ராணி ஸந்தி புஷ்பாநி பாரத । யாநி ஶ்ருத்வா நரோ ராஜந்! முச்யதே ஸர்வகில்பிஷைஃ
சுமந்து பதிலளித்தார்: "பல வகை ஞானக் கிரந்தங்கள் கண்முன் பல பூக்களாய் உள்ளன; அவற்றை யார் கேட்கிறாரோ, ஓ ராஜா, அவர் நிச்சயமாக எல்லா கலுஷங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்."