ஶ்ரீ கணேஶாய நமஃ । நாராயணம் நமஸ்க்ரு'த்ய நரம் சைவ நரோத்தமம் । தேவீம் ஸரஸ்வதீம் சைவ ததோ ஜயமுதீரயேத் । ஜயதி பராஶரஸூநுஃ ஸத்யவதீஹ்ரு'தயநந்தநோ வ்யாஸஃ । யஸ்யாஸ்யகமலகலிதம் வாங்மயமம்ரு'தம் ஜகத்பிபதி । மூகங்கரோதி வாசாலம் பங்கு லங்கயதே கிரிம் । யத்க்ரு'பா தமஹம் வந்தே பரமாநந்தமாதவம் । நாநாக்யாநககேஸரம் ஹரிகதாஸம்போதநாபோதிதம் । பூயாத்பாரதபங்கஜம் கலிமலப்ரத்வம்ஸி நஃ ஶ்ரேயஸே । விப்ராய வேதவிதுஷே ச பஹுஶ்ருதாய । புண்யம் ஸமம் பவதி தஸ்ய ச தஸ்ய சைவ । க்ரு'த்வா புராணாநி பராஶராத்மஜஃ ஸர்வாண்யநேகாநி ஸுகாவஹாநி । தத்ராத்மஸௌக்யாய பவிஷ்யதர்மாந் கலௌ யுகே பாவி லிலேக ஸர்வம் । தத்ராபி ஸர்வர்ஷிவரப்ரமுக்யைஃ பராஶராத்யைர்முநிபிஃ ப்ரணீதாந் । ஸ்ம்ரு'த்யுக்ததர்மாகமஸம்ஹிதார்தாந் வ்யாஸஃ ஸமாஸாதவதத்பவிஷ்யம் । அல்பாயுஷோ லோகஜநாந்ஸமீக்ஷ்ய வித்யாவிஹீநாந்பஶுவத்ஸுசேஷ்டாந் । தேஷாம் ஸுகார்தம் ப்ரதிபோதநாய வ்யாஸஃ புராணம் ப்ரதிதம் சகார । ஜயதி ச ஶிதிதேஹஃ ஶார்ங்கஃதந்வா முராரிஃ । ஜயதி ச ஸ து தேவோ பாநுமாம்ஶ்சித்ரபாநுஃ
சங்கரனைப் பெண்தும் வணங்குகிறோம். நாராயணனையும் சிறந்த மனிதரையும் தாழ்மையுடன் உட்கர்ந்ததும், சரஸ்வதிநை மரியாதை செய்ததும், அதன்பின்பு ஜெயம் பிரகாஷப்பட வேண்டும். பராசரனாருடைய மகன் — சத்யவதியின் இருதய மகிழ்ச்சி வ்யாசனை кунедு ஜெயம்; သူவுடைய பாவமில்லா, மாசில்லாத வாக்கால் லோகமெல்லாம் காவியத்தின் அமிர்தத்தை குடிக்கும். அவர் மௌனரைக் குரல்கொண்டவராக்கி, நாக்குக்கு வாக்குமூலம் நீடிக்கத்தக்க ஆற்றலை காண்பித்து, காலணிகளற்றவரை மலைகளோடு ஏற்றக்கூடியவராக்குகிறார். அத்தகைய பரமோநந்தம் தரிசிந்த மாதவனை நான் வணங்குகிறேன்; அவன் அருள் அப்படிதான். ஹரியின் பலக் கதைகளையும் கதாநாயக நகர்களையும் அறிவித்தபின், பாரததோனா மலரிடுவேம்; நம்முடைய நலனில் காலி யுகத்தின் தீமைகளை நீக்கிச் சொல்லுவான். இருவேறு பிறவிகளுக்கும் வேதார்ந்தர்களுக்கும் பல சரித்திர ஆசிரியர்களுக்கும் சமமான புண்யம் உண்டு. பல புராணங்களை தொகுத்து பராசரனாரின் மகன் எல்லா வசதிகளையும் தந்தான்; அவைகளில் உயிர்களுக்கான நலனுக்காக யுகங்களின் பரமார்த்த மதிப்புகள் எழுதப்பட்டுள்ளன — காலியுகத்தில் அவை அனைத்தும் காணப்படும். இவை எல்லாம் பராசரன் முதலான முன்னோர்கள் தொடங்கி சத்தியமான தர்ம மற்றும் ஆகம நூல்களில் நினைவில் வைக்கப்படவேண்டுமென்று அமைந்தன.
ஶ்ரியாவ்ரு'தம் து ராஜாநம் ஶதாநீகம் மஹாபலம் । அபிஜக்முர்மஹாத்மாநஃ ஸர்வே த்ரஷ்டும் மஹர்ஷயஃ
அராஜகன் அமைதியுடனும் மஹத்துவமுடனும் சூழப்பட்டு, இலட்சக்கணக்குச் சிப்பைகள் மற்றும் பரமபீடத்தோடு கூடிய வலிமையை உடையவராகி, மகாபுருஷரெல்லாம் அவரை காண வந்தனர் — புகழ் மிக்க ஞானிகள் பார்வை இடமெங்கும் சேர்ந்து வழிகாட்டின.
ப்ரு'குரத்ரிர்வஸிஷ்டஶ்ச புலஸ்த்யஃ புலஹஃ க்ரதுஃ । பராஶரஸ்ததா வ்யாஸஃ ஸுமந்துர்ஜைமிநிஸ்ததா
பிரிகு, திரிதந்வந்த, வாசிஷ்ட, புலஸ்த்ய, புலஹ மற்றும் கிரது இருந்தார்கள்; அதேபோல் பராசரன் மற்றும் வ்யாசர், சுமந்திரா மற்றும் ஜைமினி ஆகியோரும் بودند.
முநிஃ பைலோ யாஜ்ஞவல்க்யோ கௌதமஸ்து மஹாதபாஃ । பாரத்வாஜோ முநிர்தீமாம்ஸ்ததா நாரதபர்வதௌ
முனிவர்களில் பைல, யஜ்ஞவλεκ்ய மற்றும் கடுமைப்பயணி கவுதமர் உட்படர்கள்; அங்கு பாரத்வஜரும் நாரதரும் மலைப்பரப்பில் இருந்தனர்.
வைஶம்பாயநோ மஹாத்மா ஶௌநகஶ்ச மஹாதபாஃ । தக்ஷோऽங்கிராஸ்ததா கர்கோ காலவஶ்ச மஹாதபாஃ
அத்தோடு மகாசக்தியான வைஷம்பர் பாயனரும் கடுமையான ஷௌணகரும் ஆக்ஷபதி தக்ஷரும் அங்கிரசரும் கார்க்யர் மற்றும் காலவ நாயகன் காலவார் இருந்தனர்.
தாநாகதாந்ரு'ஷீந்த்ரு'ஷ்ட்வா ஶதாநீகோ மஹீபதிஃ । விதிவத்பூஜயாமாஸ அபிகம்ய மஹாமதிஃ
அமைய பொது கூறின் முனிவர்களைப் பார்த்தபோது, இலட்சக்கணக்கூடலுடைய அரசன் — தக்ஷிண பாண்டியன் — அவர்களை சரியாக மதித்தார்.
புரோஹிதம் புரஸ்க்ரு'த்ய அர்த்யம் காம் ஸ்வாகதேந ச । பூஜயித்வா ததஃ ஸர்வாந்ப்ரணம்ய ஶிரஸா ப்ரு'ஶம்
ஆதிவாசனை அழைத்து, நீர் மற்றும் நெய் கொண்டு வரவேற்று, பிரிவரி செய்யும்படி கேட்டார்; அப்பொழுதே அவர்களை சும்மனமாக வழிபட்டு, தலைக்கடிப்பாக வணங்கி அஞ்சலி செய்தார்.
ஸுகாஸீநாம்ஸ்ததோ ராஜா நிராதங்காந் கதக்லமாந் । உவாச ப்ரணதோ பூத்வா பாஹுமுத்த்ரு'த்ய தக்ஷிணம்
சுகப்பண்ணியிலே அமர்ந்த அரசன், பயமும் சோர்வும் இல்லாதவர், சடங்காகத்தான் சொன்னார், வலவையை தெற்கே தூக்கி வணங்கி.
இதாநீம் ஸபலம் ஜந்ம மந்யேऽஹம் புவி ஸத்தமாஃ । ஆத்மநோ த்விஜஶார்தூலா! ததா கீர்திர்யஶோ பலம்
இப்போது என் இந்த பூமி வாழ்க்கைத் தொழில் வெற்றியடைந்தது என நான் கருதுகிறேன், அற்புதர்களே; இருமடிக்களிளரையில் சிங்கம் போலவே! இப்படியே என் புகழும், பெயரும், சக்தியும் நிலைபெற்றிருக்கும்.
தந்யோऽஹம் புண்யகர்மா ச யதோ மாம் த்ரஷ்டுமாகதாஃ । யேஷாம் ஸ்மரணமாத்ரேண யுஷ்மாகம் பூயதே நரஃ
நான் அருள்பெற்றவன், நல்லகைகளைக் செய்பவன், ஏனென்றால் என்னைப் பார்க்க வந்தோர் — அவர்களை நினைத்தால் ஒரு மனிதன் உங்களின் முன் மரியாதைக்கு உரியவன் ஆகிறான்.
ஶ்ரோதுமிச்சாம்யஹம் கிஞ்சித்தர்மஶாஸ்த்ரமநுத்தமம் । ஆந்ரு'ஶம்ஸ்யம் ஸமாஶ்ரித்ய கதயத்வம் மஹாபலாஃ!
நான் தர்மத்தின் உயர்ந்த விஞ்ஞானத்தைக் கேட்க விரும்புகிறேன்; தவறற்றதைமே பேசுங்கள் — அதில் நம்பிக்கை வைக்கின்றேன், ஓ மகாத்தே மாதர்களே!
யேநாஹம் தர்மஶாஸ்த்ரம் து ஶ்ருத்வா கச்சே பராம் கதிம் । யதாகதோ மம பிதா ஶ்ருத்வா வை பாரதம் புரா
இப்போது நான் கேட்கிற தர்மசாஸ்திரத்தை கேட்டால் உயர் இலக்கை அடைவேன்; அவ்வாறே என் தந்தை ஒருநாள் சென்றார், பாரதா, அவன் அதை காலமுதலில் கேள்விப்பட்டபோது.
ததோக்தாஸ்தேந ராஜ்ஞா வை ப்ராஹ்மணாஸ்தே ஸமந்ததஃ । ஸமாகம்ய மிதஸ்தே து விம்ரு'ஶ்ய ச ப்ரு'ஶம் ததா
அச்சமென்றார் அந்த அரசன், பிற்பகுதியில் பிராமணர்கள் அவனைச் சுற்றி வந்தனர்; அவர்கள் ரகசியமாக கூடி நீண்டகாலம் அதைப் பற்றி சிந்தித்தார்கள்.
பூஜயித்வா ததோ வ்யாஸமிதம் வசநமப்ருவந் । வ்யாஸம் ப்ரஸாதய விபோ! ஏஷ தே கதயிஷ்யதி
பிறகு வ்யாசரை வணங்கி, அவர் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: "ஓ தேவா, வ்யாசரை ஈர்க்கவும்! அவர் உங்களுக்குச் சொல்லுவார்."
திஷ்டத்யஸ்மிந்மஹாபாஹோ! வயம் வக்தும் ந ஶக்நுமஃ । திஷ்டமாநே குரௌ ஶிஷ்யஃ கதம் வக்தி மஹாமதே!
"இங்கே இருங்கள், பேர்முனைவா; நாங்கள் பேசமாட்டோம். ஆசிரியை இருக்கையில், மாணவன் எவ்வாறு பேச முடியும், ஓ உயர்ந்தவா?"
அயம் குருஃ ஸதாஸ்மாகம் ஸாக்ஷாந்நாராயணஸ்ததா । க்ரு'பாலுஶ்ச ததா சாயம் ததா திவ்யவிதாநவித்
இம்மேலும் எங்கள் ஆசிரியை யாரோ அவர் இல்லாமல் நாராயணனே ஆவார்; கருணையாலும் தீர்க்கதரிசியற் சடங்குகளின்பற்றுவதிலும் திறமையுடையவராவார்.
சதுர்ணாமபி வர்ணாநாம் பாவநாய மஹாத்மநாம் । தர்மஶாஸ்த்ரமநேநோக்தம் தர்மாத்யைஃ ஸுஸமந்விதம்
நான்கு ஊருக்குமான தூய்மைக்கு இந்த மகா ஜீவனே அதிகாரம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்; அவர் அருளிய தர்மஷாஸ்திரங்கள் கடமைகளுக்கு úplுமையாக அமைந்தவை.
பிபேதி கஹநாச்சாஸ்த்ரால்லோகோ வ்யாதிரிவௌஷதாத் । பாரதஸ்ய ச விஸ்தாரோ முநிநா வ்யாஹ்ரு'தஃ ஸ்வயம்
உலகம் அந்த ஆழ்மையான தீரவலை என்னும் நோய்க்கான மருந்தைப் போலஜெயமாக பயப்படுகின்றது; பாரதத்தின் விரிவினை அந்த மகா முனிவே அறிவித்தார்.
யதா ஸ்வாது ச பத்யம் ச தத்யாஸ்த்வம் பிஷகௌஷதம் । ததா ரம்யம் ச ஶாஸ்த்ரம் ச பாரதம் க்ரு'தவாந்முநிஃ
உறுமையான வைத்தியர் சுவையும் பேணலையும் கொண்ட மருந்தை தருவது போலவே, அந்த முனிவர் பாரதத்தைக் கவர்ச்சியாகவும் அறிவளிப்பாகவும் வடிவமைத்தார்.
ஆஸ்திக்யாரோஹஸோபாநமேதத்பாரதமுச்யதே । தச்ச்ருத்வா ஸ்வர்கநரகௌ லோகஃ ஸாக்ஷாதவேக்ஷதே
இந்த பாரதத்தை விசுவாசிகளின் ஏரல் என்றும் சத்தியத்தின் படியாகவும் அழைக்கிறார்கள்; இதைப் கேட்டால் சுவர்க்கமும் நரகமும் அதை நேர்மறையாகவே காணும்.
தேவதாதீர்ததபஸாம் பாரதாதேவ நிஶ்சயஃ । ந ஜந்யதே நாஸ்திகதா தஸ்ய மீமாம்ஸகைரபி
ஓ பாரதா, தெய்வங்கள், தீர்க்கதரிச் தலங்களும் sanyasis என்பவர்களின்certainity உன் காரணத்தாலேயே மட்டுமே உள்ளன; even பரீட்சகர்களும் ஶாஸ்திர விமர்சகர்களும் அங்கு சந்தேகம் விளைப்பார்கள் இல்லை.
விஷ்ணௌ தேவேஷு வேதேஷு குருஷு ப்ராஹ்மணேஷு ச । பக்திர்பவதி கல்யாணீ பாரதாதேவ தீமதாம்
விஷ்ணுவுக்கான பக்தி தெய்வர்களிலும் வேதங்களில், ஆசாரியர்களிலும் பிராமணர்களிலும் எழுகின்றது — அத்தகைய மங்கள்ப்ட பக்தி ஞானிகளுக்கு உனக்காலமாயிருந்து வரும், ஓ பாரதா.
தர்மார்தகாமமோக்ஷாணாம் பரதாத்ஸித்திரேவ ஹி । அஜிஹ்மோ பாரதஃ பந்தா நிர்வாணபதகாமிநாம்
தர்மத்தை, பொருளை, இன்பத்தையும் mokṣத்தையும் சாத்தியப்படுத்துபவர்களுக்கு பாரதம் உண்மையில் வெற்றித் தறவு; பரலோகநிலை நோக்கிச் செல்லும் மக்கள் எடுத்துச் செல்லும் பாதை பாரதமே.
மோக்ஷதர்மார்தகாமாநாம் ப்ரபஞ்சோ பாரதே க்ரு'தஃ । அநித்யதாபஸந்தப்தா பவந்தி தஸ்ய முக்தயே
பாரதத்தில் மோக்ஷம், தர்மம், இலட்சியம் மற்றும் காமம் என்ற குறிக்கோள்களுக்காக இந்த உலகம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது; கைராசியின் தாழ்த்தமிகு வெப்பத்தில் எரிந்து வரும் மொழிகள், அதை அனுபவித்து விடுதலை அடைவார்கள்.
விபத்திம் பாரதாச்ச்ருத்வா வ்ரு'ஷ்ணிபாண்டவஸம்பதாம் । துஃகாவஸாநாத்ராஜேந்த்ர! புண்யம் ச ஸம்ஶ்ரயேத்புதஃ
பாரதனுக்கும் விற்ஷ்ணி மற்றும் பாண்டவர்கள் செல்வங்கள் மீதும் துன்பம் வந்து சேர்ந்ததைச் சுட்டிக்காட்டும் செய்தியை கேட்டு, ஒரு ஞானிமானர் ராஜாவே, சோகம் முடிந்ததும் தர்மத்தில் இருப்பிடமொன்று வேண்டிச் செல்லவேண்டும், ஓ ராஜமங்களே.
ஏவம்விதம் பாரதம் வை ப்ரோக்தம் யேந மஹாத்மநா । ஸோऽயம் நாராயணஃ ஸாக்ஷாத் வ்யாஸரூபீ மஹாமுநிஃ
அப்படியேத்தான் அந்த மகா ஆவி பாரதத்தை விவரித்தார்; அவர் நாராயணனே ஆவார் — மகா மூர்த்தியான வியாகசன் உடலில் உடைவாக இருப்பார்.
ஸ தேஷாம் வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரதாபீ யோ மஹீபதிஃ । ப்ரஸாதயாமாஸ முநிம் வ்யாஸம் ஶாஸ்த்ரவிஶாரதம்
அசம்பத்தான அந்த வாக்குகளை கேட்டு, வீரராக் கொண்ட அதோன் வியாசரை சமாதானப்படுத்தி, அவர் மீது கருணையை விரித்தார்.
ஶதாநீக உவாச அஞ்ஜலிஃ ஶிரஸா ப்ரஹ்மந்! க்ரு'தோऽயம் பாதயோஸ்தவ । ப்ரூஹி மே தர்மஶாஸ்த்ரம் து யேநா பூததாம் வ்ரஜே
அஞ்சலி தலை வளைத்து சொன்னார்: ஓ பிராமணா, உன் கால்தடி உண்மையிலேயே என் தலையின் மீது இட்டுள்ளாய்; சடங்குகள் சுத்தமாகும் விதமான நீதி கோட்பாட்டை எனக்கு கூறு.
ஸமுத்தர பவாதஸ்மாத்கீர்தயித்வா கதாம் ஶுபாம் । யதா மம பிதா பூர்வம் கீர்தயித்வா து பாரதம்
என்னை எழுப்பி, நீ எப்போதோ என் முன்னால் உன் தந்தை பாரதம் பற்றி முறைப்போல் அறிவித்த அந்த மங்களதைக் கூறி கேட்டு தரு.
வ்யாஸ உவாச தஸ்யைதத்வசநம் ஶ்ருத்வா வ்யாஸோ வசநமப்ரவீத் । ஏஷ ஶிஷ்யஃ ஸுமந்துர்மே கதயிஷ்யதி தே ப்ரபோ!
வியாசர் சொன்னார்: இப்பட்டு சொல்லப்படும் வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடன் வியாசர் பதிலளித்தார் — 'என் மாணவன் சுமந்திரன் அது உமக்கு விவரிப்பான், ஓ ஆண்டவர்.'