பாலகன் குழியிலிருந்து எழுந்து நகரத்தை முற்றுகையிட்டான். அவன் சூரியனைப் போல பிரகாசமாக, மூன்று இலட்சம் குதிரைகளுடன் வந்தான். இரு படைகளுக்கும் இடையே பெரிய யுத்தம் நிகழ்ந்தது; அது பகலும் இரவும் தொடர்ந்தது. இரண்டாம் நாள் வந்தபோது, வலிமை மிகுந்த கஜசேனன், தாலனன் மற்றும் பிறர் காத்த அந்தப் படையைத் தீயிட்டு அழித்தான். தன் படை சாம்பலாகிப் போனதைப் பார்த்த தாலனன் எதிரியைக் கண்டு நேரில் நின்றான். அரசன் மயங்கி விழுந்துவிட்டான் என்பதை அறிந்த சூர்யத்யுதி முன்னே வந்தான். அப்போது, இரு வீரமான தெய்வங்கள், அஹ்லாதா மற்றும் கிருஷ்ணகா, அங்கு தோன்றினர். தம்பி கட்டப்பட்டிருப்பதை அறிந்த கிருஷ்ணாம்ஷன், அழகிய குதிரையில் ஏறி, தம்பியைப் பிடித்து, அவன் ஒளியைத் திரட்டினான். அந்த நேரத்தில் ஏழு இலட்சம் படை முழுவதும் தீயைப் போல மாறியது. அவர்கள் அனைவராலும் கஜசேனனின் படையின் பாதி அழிந்தது; அரசன் வெற்றி பெற்று மகிழ்ச்சியுடன் வீடு திரும்பினான். கிருஷ்ணாம்ஷன் தீயாக மாறியதைப் பார்த்த அஹ்லாதன் மிகவும் துயருற்றான். அப்போது தேவி, "மகனே, அவனே உன் மகன்" என்று கூறினாள். இவ்வாறு தேவி சொன்னபோது, வாசவனின் ஆணைப்படி இந்துலோ, தெய்வீகக் குதிரையில் ஏறி அங்கு வந்தான். அவன் உடலிலிருந்து குதிரைகள் மேகம்போல் பரவி வெளியே வந்தன. தீ அமைதியடைந்தபின், அவன் தன் தோழருடன் மகிழ்ச்சியுடன் தன் வாயிலிருந்து வெளிவந்தான். ஏழு இலட்சம் வீரர்கள் உயிருடன் மீண்டும் எழுந்தனர்; தீயும் அமைதியாகியது. மீதமுள்ள ஒரு இலட்சம் வீரர்களில் அனைவரும் பயத்தில் ஆடினர். சிலர் துறவிகளாக, சிலர் பிரம்மச்சரிய விரதம் மேற்கொண்டனர். பின்னர் தாலனன், கஜசேனன் மற்றும் மற்ற வீரர்களையும் கட்டிவைத்தான். படை பிரிவை வெளியேற்றிய பிறகு, தாலனன் அந்த வீரர்களை கம்பியால் அடித்து, தூண்களுக்கு கட்டினான். யானைமுத்தின் கட்டளையின்படி, புத்திசாலி தளபதி போர்ச் சாட்டையில் ஏறினான்; யானைமுத்தும் அந்த மண்டபத்தில் இருந்தது. பின்னர் கஜசேனன், தெய்வீக உணவுகளால் அவர்களைப் போசித்தான்; நூறு ஆயிரம் வீரர்களை ஏற்படுத்தி, Rudrapura-விற்கு சென்றான். அவர்கள் இரும்புக் கோட்டைகளில் இரவு தங்கினர்; வலிமையுடன் முயன்றனர்; சீக்கிரம் வாயிலைத் திறக்க，否则 உயிரிழப்பீர்கள் என்று அறிவுறுத்தப்பட்டது. இதைக் கேட்ட தளபதி, நூறு ஆயிரம் வீரர்களுக்கு உத்தரவு அளித்தான். இதைக் கேட்ட வீரர்கள், நூறு பேரை ஒரே நேரத்தில் கொல்லக்கூடிய ஆயுதங்களால் தாக்கப்பட்டார்கள். பத்து ஆயிரம் வீரர்கள் வீழ்ந்தபோது, கிருஷ்ணனின் அம்சமான பிந்துலா, குதிரையில் ஏறினான். உயிர்வாழ்ந்தவர்கள், தங்கள் தோழர்களுடன், எண்பது பேர் மட்டுமே இருந்தனர். இதைக் கேட்ட அரசன், பயத்தில், தன் இரு மகன்களுடன், வழிபாட்டின்படி தனது மகளைக் கொடுத்து, தன் பாவங்களை நீக்கிக் கொண்டான். பதினாறு பொன்னான ஒட்டகங்களை எடுத்துக்கொண்டு, மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்தான். வீடில் மகிழ்ச்சி நிறைந்தபோது, மகாராணி தானாகவே பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டாள். "மகனே, நான் இறந்திருந்தேன்; ஆனால் நீயால் மீண்டும் உயிர்பெற்றேன்," என்று கூறினாள். இதை கேட்ட பிந்துலா, வீரன், மகிழ்ச்சியுடன் தாய்க்கு வணங்கி உரையாற்றினான். வீடில் மகிழ்ச்சி வந்தபோது, அறிவாளி பரிமள சக்கரவர்த்தியும் அங்கு இருந்தார். கிருஷ்ணகுமாரன் என்ற அரசன் மரணமடைந்தபின், ரத்னபானு ஆட்சிக்குவந்தான். அந்த மகாராஜா, துயரில் மூழ்கி, ஒரு இலட்சம் சந்திகை பூஜைகள் செய்தான். ஆண்டுதோறும், பவிஷ்யனின் அங்கங்களில் ஏழு பேர் பிறப்பார்கள் என்று கூறப்பட்டது. இவ்வாறு சொன்னபின், மகாராணி கர்ப்பம் அடைந்தாள். இரண்டாம் ஆண்டில், துஷாசனனின் புண்ணியமான பகுதியிலிருந்து ஒரு குழந்தை பிறந்தது. உட்தர்ஷாம்ஷன் என்றவன் சரதனன்; துர்முகன் என்றவன் மர்தனன். வர்த்தனன் சித்ரபாணுவின் அம்சம்; அதன் பிறகு வேலா பிறந்தான்.