तत्रेश्वरी पुत्रमेकं प्रसूता चैव रोगिणम्
ततस्तां भूषणां द्रष्टुमथैषा पुत्रदुःखिता अमुक्ताभरणा नित्यं स्वभावेनैव भूषिता
तां दृष्ट्वा पुत्रिणीं भव्यां प्रजज्वालेश्वरी रुषा
चिन्तयामास सा रात्र्यां तस्याः पुत्रवधं प्रति
कदाचिदाहूय सखीं भूषणां पुरतः स्थिताम्
येन ते निहताः पुत्राः पुनर्जीवन्ति नो भयम् शोभसेऽभ्यधिकं भद्रे विद्युत्सौदामिनीव हि
स्नात्वा शिवमंडलके लेखयित्वा सहांबिकम्
भक्त्या संपूज्य समयं कुर्याद्बद्ध्वा करे गुणम्
इत्येवं समयं कृत्वा ततःप्रभृति दोरकम् 4.46.
मंडकं वेष्टिकां दयाच्छ्वश्रूपक्षे द्विजे तु वा
परितो मुद्रिका रौप्या सौवर्णीं च युधिष्ठिर
सोहालकानि कांसारं दद्याद्भुञ्जीत च स्वयम्
सम्पूज्य सखि दुष्प्राप्यं त्रैलोक्येऽपि न विद्यते
स मया पालितो भक्त्या ततोऽहं सुस्थिता सखि
तेन सन्ततिविच्छिन्ना राज्येपि सति दुःखिता
अर्द्धं तव प्रदास्यामि तस्य धर्मस्य सुव्रते
इत्युक्त्वा प्रतिजग्राह व्रतदानफलं ततः
व्रतस्यास्य प्रभावेण सपुत्रा त्वं च देवकि
इत्येवं कथयित्वास्यै लोमशो मुनिपुंगवः 4.46.
ये चरिष्यंति मनुजा व्रतमेतद्युधिष्ठिर
तेषां सन्ततिविच्छेदो न कदाचिद्भविष्यति मर्त्यलोके सुखं स्थित्वा यास्यंति शिवमंदिरम्
यः कुक्कुटीव्रतवरं प्लवगीसमेतं चक्रे चराचरगुरुं हृदये निधाय
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे कुक्कुटीमर्कटीव्रतवर्णनं नाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः
उभयसप्तमीव्रतवर्णनम् माघमासात्समारभ्य शुक्लपक्षे युधिष्ठिर
सप्तम्यां कुरु संकल्पमहोरात्रे व्रते नृप
अष्टम्यां भोजयेद्विप्रांस्तिलपिष्टं गुडौदनम्
सप्तम्यां फाल्गुने मासि सूर्यमित्यभिपूजयेत्
सप्तम्यां चैत्रमासे तु वेदांशुमभिपूजयेत्
वैशाखस्य तु सप्तम्यां धातारमभिपूजयेत्
सप्तम्यां ज्येष्ठमासस्य इन्द्र इत्यभिपूजयेत्