न सा श्रीत्यभिमन्तव्या कन्या सा पाल्यते गृहे
शक्रस्यैतद्वचः श्रुत्वा बृहस्पतिरुदारधीः
यत्पुरा कस्यचित्प्रोक्तं व्रतानामुत्तमं व्रतम्
तच्छ्रुत्वा कर्तुमारब्धं सुरेशेन सुरैस्तथा
सिद्धैः प्रसिद्धचरितैर्विष्णुना प्रभविष्णुना
कैश्चित्सात्त्विकभावेन राजसेनापरैरपि
व्रते समाप्ते भूयिष्ठे निष्ठया परया प्रभो
निर्मथ्य भुजवीर्येण सागरं सरितां पतिम्
इत्येवं समयं कृत्वा ममंथुर्वरुणालयम् 4.37.
मथ्यमानजलाज्जातश्चन्द्रः शीतांशुरुज्ज्वलः
तया विलोकिताः सर्वे दैत्यदानवसत्तमाः
विधिना विष्णुना चीर्णं व्रतं तेनाब्धिसंभवा
किं च राजसभावेन शक्रेणैतत्कृतं यतः
तमसावृतचित्तैस्तु संचीर्णं दैत्यदानवैः
एवं सश्रीकमभवत्सदेवासुरमानुषम्
प्रारभ्यते पार्यते च सर्वं वद यदूत्तम
उपवासस्य नियमं कुर्यादाशु सुहृद्धृदि
स्वर्णरौप्यारकूटोत्था ताम्रमृत्काष्ठजाथ वा
पद्महस्तां पद्मवर्णां पद्मां पद्मदलेक्षणाम् 4.37.
ततो यामत्रये जाते निम्नगायां गृहेऽथ वा
देवान्पितॄंश्च संतर्प्य ततो देवगृहं व्रजेत्
चपलायै नमः पादौ चंचलायै च जानुनी
स्तनौ मन्मथवासिन्यै ललितायै भुजद्वयम्
नमः श्रियै शिरः पूज्य दद्यान्नैवेद्यमादरात्
ततः सुवासिनी पूज्या कुसुमैः कुंकुमेन च
ततस्तु तंडुलप्रस्थं घृतपात्रेण संयुतम्
निर्वर्त्य तदशेषेण ततो भुञ्जीत वाग्यतः
श्रीर्लक्ष्मीः कमला संपदुमा नारायणी तदा मासानुमास राजेन्द्र प्रीयतामिति कीर्तयेत्
ततश्च द्वादशे मासि संप्राप्ते पंचमे दिने ।। 4.37.
शय्यायां स्थापयेल्लक्ष्मीं सर्वोपस्करसंयुताम्