वासुकिस्तक्षकश्चैव कालिको माणिभद्रकः एते प्रयच्छंत्यभयं प्राणिनां प्राणजीविनाम्
पञ्चम्यां स्नपयंतीह नागान्क्षी रेण ये नराः
शप्ता नागा यदा मात्रा दह्यमाना दिवानिशम्
कथं वा तस्य शापस्य विनाशोऽ भूज्जनार्दन
तं दृष्ट्वा चाब्रवीत्कद्रूर्नागानां जननी स्वसाम्
अश्वरत्नमिदं श्वेतं पश्यपश्यामृतोद्भवम्
कथं त्वं वीक्षसे कृष्णं विनतोवाच तां स्वसाम्
वीक्षेऽहमेकनयना कृष्णबाल समन्वितम्
न चेद्दर्शयसे कद्रु मम दासी भविष्यसि ।। 4.36.
एवं ते विपणं कृत्वा गते क्रोधसमन्विते
आहूय पुत्रान् प्रोवाच बाला भूत्वा हयोत्तमे
प्रोचुस्ते जिह्मबुद्धिं तां नागाः कद्रूं विगृह्य च अशपद्रुषिता कद्रूः पावको वः प्रधक्ष्यति
गते बहुतिथे काले पांडवो जनमेजयः
तस्मिन्सत्रे च तिग्मांशुः पावको भक्षयिष्यति
मात्रा शप्तस्तदा नागः कर्तव्यं नान्वपद्यत
वासुकिं दुःखितं दृष्ट्वा ब्रह्मा प्रोवाच सांत्वयन्
यायावरकुले जातो जरत्कारुरिति द्विजः
भगिनीं च जरत्कारुं तस्य त्वं प्रतिदास्यसि
स तत्सत्रं प्रवृद्धं वै नागानां भयदं महत् 4.36.
तदियं भगिनी नाग रूपौदार्यगुणान्विता
यदासौ प्रार्थ्यतेऽरण्ये यत्किञ्चित्प्रवदिष्यति
पितामहवचः श्रुत्वा वासुकिं प्रणिपत्य च
तच्छ्रुत्वा पन्नगाः सर्वे प्रहर्षोत्फुल्ललोचनाः
अप्लवे तु निमग्नानां घोरे यज्ञाग्निसागरे
श्रुत्वा स चाग्निराजानमृत्विजस्तदनंतरम्
पञ्चम्यां तच्च भविता ब्रह्मा प्रोवाच लेलिहान्
नागानां हर्षजननी दत्ता वै ब्रह्मणा पुरा
विसृज्य नागाः प्रीयंतां ये केचित्पृथिवीतले ये नदीषु महानागा ये सरःस्वभिगामिनः
ये वापीषु तडागेषु तेषु सर्वेषु वै नमः ।।4.36.
नागान्विप्रांश्च संपूज्य विसृज्य च यथार्थतः