यस्य संकीर्तनादेव तुष्यतीह सरस्वती
योऽयं भक्तः पुमान्कुर्यादेतद्व्रतमनुत्तमम्
अथ चादित्यवारेण ग्रहताराबलेन च
शुक्लवस्त्राणि दद्याच्च सहिरण्यानि शक्तितः एभिर्मंत्रपदैः पश्चात्पूर्वं कृत्वा कृताञ्जलिः
यथा तु देवि भगवान्ब्रह्मा लोकपिता महः
वेदशास्त्राणि सर्वाणि नृत्यगीतादिकं च यत्
लक्ष्मीर्मेधा वरारिष्टिर्गोरी तुष्टिः प्रभा मतिः
एवं संपूज्य गायत्रीं वीणाक्षमणिधारिणीम् 4.35.
मौनव्रतेन भुञ्जीत सायं प्रातश्च धर्मवित्
तिलैश्च तंडुलप्रस्थं घृतपात्रेण संयुतम्
संध्यायां च ततो मौनं तद्व्रत तु समाचरेत्
समाप्ते तु व्रते दद्याद्भोजनं शुक्लतंडुलैः
देव्यै वितानं घंटां च सितनेत्रं पटान्वितम्
तथोपदेष्टारमपि भक्त्या संपूजयेद्गुरुम्
अनेन विधिना यस्तु कुर्यात्सारस्वतं व्रतम्
सरस्वत्याः प्रसादेन व्यासवत्तु कविर्भवेत् ब्रह्मलोके वसेत्तावद्यावत्कल्पायुतत्रयम्
सारस्वतं व्रतं यस्तु शृणुयादपि यः पठेत्
संवत्सरं व्रतवरेण सरस्वतीं ये संपूजयंति जगतो जननीं जनित्रीम् 4.35.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे सारस्वतव्रतनिरूपणं नाम पंचत्रिंशत्तमोऽध्यायः
नागपञ्चमीव्रतवर्णनम् पञ्चम्यां किल नागानां भवतीत्युत्सवो महान्
वासुकिस्तक्षकश्चैव कालिको माणिभद्रकः एते प्रयच्छंत्यभयं प्राणिनां प्राणजीविनाम्
पञ्चम्यां स्नपयंतीह नागान्क्षी रेण ये नराः
शप्ता नागा यदा मात्रा दह्यमाना दिवानिशम्
कथं वा तस्य शापस्य विनाशोऽ भूज्जनार्दन
तं दृष्ट्वा चाब्रवीत्कद्रूर्नागानां जननी स्वसाम्
अश्वरत्नमिदं श्वेतं पश्यपश्यामृतोद्भवम्
कथं त्वं वीक्षसे कृष्णं विनतोवाच तां स्वसाम्
वीक्षेऽहमेकनयना कृष्णबाल समन्वितम्
न चेद्दर्शयसे कद्रु मम दासी भविष्यसि ।। 4.36.
एवं ते विपणं कृत्वा गते क्रोधसमन्विते