रमित्वा सुचिरं कालं पुनः स्वर्गगतिं लभेत् दुर्ल्लभो यो मनुष्याणां देवानां भद्रमस्तु ते
अंगारकेण सहिता तु सिता चतुर्थी शस्ता सुरार्च्चनविधौ पितृपिण्डदाने
विनायकस्नपनचतुर्थीव्रतवर्णनम् तत्केन कारणेनैतत्पृष्टो मे ब्रूहि माधव
गणानामाधिपत्ये च रुद्रेण ब्रह्मणा तथा
तेनोपसृष्टो यस्तस्य लक्षणानि निबोधत
काषायवाससश्चैव क्रव्यादांश्चाधिरोहति
व्रजमानस्तथात्मानं मन्यते तु गतं परैः
पातकी विहीनच्छायो म्लानत्वहेतुलक्षणः
यातुधानाश्रितं यानं श्मशानस्यांतिकं नृप तैलार्द्रमात्रं स्वं देहं करवीरविभूषितम्
तेनोपसृष्टो लभते न राज्यं राजनंदनः
आचार्यत्वं श्रोत्रियश्च न शिष्योऽध्ययनं तथा
स्नपनं तस्य कर्तव्यं पुण्येऽह्नि विधिपूर्वकम् 4.32.
सर्वौषधैः सर्वगन्धैर्विलिप्तशिरसस्तथा
पुष्ये च वीरनक्षत्रे तस्यैव पुरतो नृप
चत्वार ऋग्यजुः सामाथर्वणप्रवणास्ततः
कृष्णस्य पितरं चाथ अवतारं सितं तथा विधुंतुदं बाहुलेयं नंदकस्य च धारिणम्
अश्वस्थानाद्गजस्थानाद्वल्मीकात्संगमाद्ह्रदात्
यदाहृतं ह्येकवर्णैश्चतुर्भिः कलशैर्ह्रदात्
सहस्राक्षं शतधारमृषिभिः पावनं कृतम्
ॐ भगं ते वरुणो राजा भगं सूर्यो बृहस्पतिः
यत्ते केशेषु दौर्भाग्यं सीमंते यच्च मूर्द्धनि
स्नातस्य सार्षपं तैलं स्रुवेणौदुंबरेण तु 4.32.
मितश्च सम्मितश्चैव तथा शालकटंकटो
नामभिर्बलिमन्त्रैश्च नमस्कारसमन्वितैः
कृताकृतांस्तंडुलांश्च पल लौदनमेव च
पुष्पान्वितं सुगन्धं च सुरां च त्रिविधामपि
दध्यन्नं पायसं चैव गुडवेष्टितमोदकम् दूर्वासर्षप पुष्पाणां दत्त्वार्घ्यं पूर्णमञ्जलिम्
रूपंदेहि जयं देहि भगं भवति देहि मे
प्रबलं कुरु मे देवि बलविख्यातिसम्भवम् भोजयेद्ब्राह्मणान्दद्याद्वस्त्रयुग्मं गुरोरपि
एवं विनायकं पूज्य ग्रहांश्चैव विधानतः