चतुर्थी च चतुर्थी च यदांगारकसंयुता वित्तहीनाः प्रतीक्षंते यावद्वित्तोपलंभनम्
चतुर्थ्यां च चतुर्थ्यां च विधानं शृणु पाण्डव दश सौवर्णिकं मुख्यं दशार्द्धार्द्धमथापि वा
विंशत्पलानि पात्राणि विंशत्यर्द्धपलानि च
प्रतिष्ठाप्य कुजं मंत्रैर्वस्त्रैः संपरिवेष्टितम्
तत्र संपूजयेद्देवं पूर्वमंत्रैर्विधानतः
वस्त्रैः प्रावरणैर्यानैः शय्योपानद्वरासनैः
ततो विप्र परीक्षेत व्रतशौचसमन्वितम्
अंगारकविधिं यश्च सम्यग्जानाति शास्त्रतः
संपूज्य वस्त्राभरणैस्तस्मै देयः कुजोत्तमः
वित्तसारेण तुष्य त्वं मम भौम भवोद्भव ब्राह्मणश्चाप्यसौ विद्वान्मंत्रमेतमुदाहरेत् ।। 4.31.
मंगलं प्रति गृह्णामि उभयोरस्तु मंगलम्
प्रतिग्राहकमंत्रः तदा मंत्रार्चनपरः पुनरेतां समाचरेत्
आशरीरनिपाताद्वा यथोक्तफलभाग्भवेत्
अंगारकेण संयुक्तां वास्रां(वस्त्रां) तिलशराविकाम्
एवं चतुर्थीं यो भक्त्या कुजयुक्ता मुपोषयेत्
इह स्थित्वा चिरं कालं पुत्रपौत्रश्रिया वृतः
दिव्यनारीगणवृतो विमानवरमास्थितः
स तत्र रमते कालं देवैः सह सुरेशवत्
इह चागत्य राजासौ कुले महति जायते
नारी च रूपसंपन्ना सुभगा जातिसंयुता 4.31.
रमित्वा सुचिरं कालं पुनः स्वर्गगतिं लभेत् दुर्ल्लभो यो मनुष्याणां देवानां भद्रमस्तु ते
अंगारकेण सहिता तु सिता चतुर्थी शस्ता सुरार्च्चनविधौ पितृपिण्डदाने
विनायकस्नपनचतुर्थीव्रतवर्णनम् तत्केन कारणेनैतत्पृष्टो मे ब्रूहि माधव
गणानामाधिपत्ये च रुद्रेण ब्रह्मणा तथा
तेनोपसृष्टो यस्तस्य लक्षणानि निबोधत
काषायवाससश्चैव क्रव्यादांश्चाधिरोहति
व्रजमानस्तथात्मानं मन्यते तु गतं परैः
पातकी विहीनच्छायो म्लानत्वहेतुलक्षणः
यातुधानाश्रितं यानं श्मशानस्यांतिकं नृप तैलार्द्रमात्रं स्वं देहं करवीरविभूषितम्
तेनोपसृष्टो लभते न राज्यं राजनंदनः