तावत्स च स्थितः सत्त्वे मत्वा सर्वं विनश्वरम् 4.30.
जगाम पञ्चत्वमसौ वासुदेवं स्मरन्मुहुः
बभूव चा क्षया तस्य समृद्धिर्धर्मनिर्जिता
ददौ गोभूहिरण्यादि दानान्यस्यामहर्निशम्
तथाप्यक्षयमेवास्य क्षयं याति न तद्धनम्
एतद्व्रतं मयाख्यातं श्रूयतामत्र यो विधिः
ग्रैष्मिकं सर्वमेवात्र सस्यदानं प्रशस्यते
यद्यदिष्टतमं चान्यत्तद्देयमविशंकया
अनाख्येयं न मे किञ्चिदस्ति स्वस्त्यस्तु तेऽनघ
अस्यां तिथौ क्षयमुपैति हुतं न दत्तं तेनाक्षया च मुनिभिः कथिता तृतीया
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादेऽक्षय्यतृती याव्रतवर्णनं नाम त्रिंशत्तमोऽध्यायः
अङ्गारकचतुर्थीव्रतवर्णनम् पापापहं बहुफलं सुकरं सूपवासकम्
ऋद्धिबुद्धिकरं स्वर्ग्यं यशस्यं सर्वकामदम्
शृणु पार्थ परं गुह्यं यन्मया कथितं न च
शिवयोरतिसंहर्षाद्रक्तबिंदुश्च्युतः क्षितौ
तस्माज्जातः कुमारोऽसौ रक्तो रक्तसमुद्भवः
शिवांगाद्रभसा जात स्तेनांगारक उच्यते
सौभाग्यारोग्यकृद्यस्मात्तस्मादंगारकः स्मृतः
तं पूजयति यत्नेन नारी वाऽनन्यमानसा रूपं सौभाग्यसंपन्नं नरनारीमनोहरम्
युधिष्ठिर उवाच सहोममंत्रसंस्थानं साधिवासविधानतः
श्रीकृष्ण उवाच स्नानार्थं मृत्तिकां मंत्रैर्गृह्णीयादंभसि स्थितः ।।4.31.१
इमं मंत्रं पठन्पार्थ आदित्याय प्रदर्शयेत्
तां मृदं शिरसि प्रार्थ्य पूर्वं दत्त्वांगसंधिषु
त्वमापो योनिः सर्वेषां दैत्यदानवरक्षसाम्
स्नातोऽहं सर्वतीर्थेषु सर्वप्रस्रवणेषु च
ध्यायन्ध्वनिमिमं मंत्रं ततः स्नानं समाचरेत् न जल्पेच्च न वीक्षेत क्वचित्पापिष्ठमेव हि
दूर्वाश्वत्थौ शमीं स्पृष्ट्वा मां च मंत्रेण मंत्रवित्
त्वं दूर्वेऽमृतजन्मासि सर्वदेवैश्च वंदिता
( इति दूर्वामंत्रः शमी शमय तत्पापं यन्मया दुरनुष्ठि तम्
( इति शमीमंत्रः) अश्वत्थमंगं लभते मंत्रमेतं निबोध मे शत्रूणां च समुत्थानमश्वत्थ शमयस्व मे ।। 4.31.