ततोऽपराजितां नाम देवीं तत्रैव पुजयेत्
गीतवाद्योत्सवैर्हृद्यैर्वीणामंगलपाठकैः
तूलीगंडकसंयुक्ते पर्यंकेत्यंतशोभिते
वितानध्वजमालालिकिंकिणीदर्प्पणान्वितम्
तस्याग्रे भोजयेद्भक्त्या स्वशक्त्या मिथुनानि च 4.29.
ततो दत्त्वाऽक्षतान्हस्ते तांबूलं विनिवेदयेत्
उच्छिष्टं शोधयित्वा तु पुनः प्रोक्ष्य समन्ततः
शृंगाभ्यां दत्तकनकां राजतखुरसंयुताम्
घण्टाभरणशोभाढ्यां देवदेव्यग्रसंस्थिताम् त्रिधा प्रदक्षिणीकृत्य गुरोः सर्वं निवेदयेत्
उमामहेश्वरं देवमवियोगं सुरार्चितम्
प्रणम्य शिरसा भूमौ क्षमस्वेति गुरुं वदेत् यः प्रकुर्यात्पुमान्स्त्री वा तस्य पुण्यफलं शृणु
गन्धर्वयक्षलोकांश्च विद्याधरमहोरगान्
भुक्त्वा भोगानशेषांश्च एकविंशत्कुलान्वितः
तत्र भुक्त्वा महाभोगान्स भुंक्ते शिववद्बहून्
भुक्त्वा भोगान्यदा भूतः कदाचित्तपसः क्षयात 4.29.
स्त्री वा समाचरेद्या तु महादेवी तु जायते त्रैलोक्यपतिरुद्रेणसा भुंक्ते सहिता तथा
मनुर्द्देव्या यथामह्या शच्या शक्रो यथासुखम्
सावित्री ब्रह्मणो यद्वद्गंगा तोयनिधेर्यथा
अथ जन्मन्यहोन्यस्मिन्व्रतमेतत्कृतं भवेत् योजनायुतसाहस्रे सुरूपा मण्डले भवेत्
एत्तते निखिलं प्रोक्तमानंतर्यव्रतं मया
एषा विशेषविहिताभिहिता तृतीया यानंतरीत्य विधवाभिरुदीरितोच्चैः
अक्षयतृतीयाव्रतवर्णनम् वैशाखस्य सितामेकां तृतीयां शृणु पाण्डव
स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायः पितृतर्पणम्
आदौ कृतयुगस्येयं युगादिस्तेन कथ्यते
शाकले नगरे कश्चिद्धर्मनामाभवद्वणिक्
तेन श्रुतं वाच्यमानं तृतीया रोहिणी पुरा
तस्यां यद्दीयते किंञ्चित्तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्
गृहमागत्य करकान्सान्नानुदकसंयुतान्
यवगोधूमचणकसक्तुदध्यौदनं तथा
शुचिः शुद्धेन मनसा ब्राह्मणेभ्यो ददौ वणिक्