इत्युक्त्वा स तु वैतालो नृपतिं प्राह नम्रधीः
नृपस्यैवोपकारं च स्वभावो विधिना कृतः
पतिव्रताप्रभावेन जीवदानेन भूपतेः
निर्भयः शंखचूडस्तु स्वशत्रुं प्रति चागमत्
चंद्रशेखरभूपस्य नगरी दक्षिणे स्थिता
रत्नदत्तोवसद्वैश्यो धर्मज्ञो धनधान्यवान्
तद्रूपमुत्तमं दृष्ट्वा स वैश्यो भूपतिं प्रति
तां गृहाण कृपासिंधो त्वद्योग्या विधिनिर्मिता
मंत्रिणं विदुरं प्राह त्वं च गच्छ महामते
इत्युक्त्वा स ययौ गेहं भूपतिश्चंद्रशेखरः। श्यामला नाम तत्पत्नी ज्ञात्वा राजानमागतम्
धूपदीपादिभिः पुष्पैर्यथायोग्यैः समार्चयत्
हंभाशब्देन महता विललाप भयातुरा
शीघ्रं हत्वा तु शार्दूलं मुमोद नृपतिस्तदा
भूपतिं प्राह नम्रात्मा धर्मज्ञं चंद्रशेखरम् १
प्रह्रादस्यैव शापेन व्याघ्रदेहत्वमागतः
नृपतिर्गृहमागत्य सुष्वाप परया मुदा
नृपोक्तः स ययौ तत्र यत्र कामावरूथिनी
अस्या मूर्तिप्रभावेन राजासौ मोहमाप्स्यति
तथा मत्वा स नृपतिर्न विवाहमथाकरोत्
बलभद्रस्य सा पत्नी बभूव वरवर्णिनी
मोहितः कामबाणेन मूर्च्छितः पतितो भुवि
शिबिकां चैव संस्थाप्य सभायां च समैरयत्
कस्येयं सुन्दरी भार्या कुतो जाता महोत्तमा
ममेयं सुन्दरी नारी रत्नदत्तस्य सा सुता
मम दासस्य या पत्नी त्वद्योग्या भूपते सदा
इत्युक्तः क्रोधताम्राक्षो भूपतिस्तमुवाच ह
गृह्णामि यदि तां देवीं नरके यमकिंकराः
इत्युक्त्वा भूपतिस्तूर्णं विरहाग्निप्रपीडितः
इत्युक्त्वा स तु वैतालो नृपं प्राह शृणुष्व भोः
सेनापतिस्तु तत्रैव भस्मसादभवत्क्षणात्