एषा हिमाद्रिदुहितुर्दयिता तृतीया रंभाविधानमलभद्भुवि तत्कृतेति
सौभाग्याष्टकवर्णनम् सौभाग्यशयनं नाम यत्पुराणविदो विदुः
पुरा दग्धेषु लोकेषु भूर्भुवःस्वर्महादिषु
तच्च वैकुण्ठमासाद्य विष्णोर्वक्षस्थले स्थितम्
अहंकारावृते लोके प्रधानपुरुषान्विते
पिंगाकारा समुद्भूता ज्वाला वक्षस्थली तदा
यद्वक्षस्थलमाश्रित्य विष्णोः सौभाग्यमास्थितम्
उत्क्षिप्तमन्तरिक्षस्थं ब्रह्मपुत्रेण धीमता
बलं तेजो महज्जातं दक्षस्य परमेष्ठिनः
इक्षवस्तवराजं च निष्पावाजाजिधान्यकम् लवणं चाष्टमं तत्र सौभाग्याष्टकमुच्यते
पीतं यद्ब्रह्मपुत्रेण योगज्ञानविदा तथा लोकानतीत्य लालित्याल्ललिता तेन चोच्यते ।। 4.25.
त्रैलोक्यसुंदरीमेनामुपयेमे पिनाकधृक्
आराध्य तामुमां भक्त्या स्त्री राजन्किन्न विन्दति
यद्विधानं च तत्सर्वं जगन्नाथ वदस्व मे
शुक्लपक्षस्य पूर्वाह्ने तिलैः स्नानं समाचरेत्
तस्मिन्नहनि सा देवी किल विश्वात्मना सती
तथा सहैव देवेशं तृतीयायामथार्चयेत्
पञ्चगव्येनानुमासं तथा गंधोदकेन च
पाटलां शंभुसहितां पादयोस्तु प्रपूजयेत्
भद्रेश्वरेण सहितां विजयां जानुनोर्युगे
कोटनीं शूलिनं कुक्षौ मंगलां शर्वसंयुताम् 4.25.
अनंतां त्रिपुरघ्रं च पूजयेत्करसंपुटे
सर्वात्मना च सहितां ललितां मस्तकोपरि पूजयेद्भक्तिसहितो गन्धमाल्यानुलेपनैः
एवमभ्यर्च्य विधिवत्सौभाग्याष्टकमग्रतः
तवराजेक्षुलवणं कुंकुमं च तथाष्टमम्
एवं निवेद्य तत्सर्वं शिवयोः प्रीयतामिति
ततः प्रातः समुत्थाय कृतप्राण जयः शुचिः सौभाग्याष्टकसंयुक्तं सौवर्णचरणद्वयम्
प्रीयतामत्र ललिता ब्राह्मणाय निवे दयेत्
प्राशने नाममंत्रे च विशेषोऽयं निबोध मे
ज्येष्ठे मंदारपुष्पं च बिल्वपत्रं शुचौ स्मृंतम्