वामपार्श्वे उमां देवीं दक्षिणे तु महेश्वरम् नैवेद्यं तु यथाशक्ति घृतपक्वं निवेदयेत्
कारयेद्वैश्वदेवं तु तिलाज्येन सुसंस्कृतम्
एवं द्वादशमासांस्तु पूजयित्वा महेश्वरम्
शिवं रूप्यमयं कृत्वा उमां हैममयीं तथा
चन्दनेन शिवं चर्च्य कुंकुमेन च पार्वतीम्
वेष्टयेच्छुक्लवस्त्रेण शिवं रक्तेन पार्वतीम्
भोजयेच्छिवभक्तांश्च ब्राह्मणान्वेदपारगान् 4.23.
ततः प्रदक्षिणीकृत्य इदमुच्चारयेद्बुधः व्रतेनानेन सुप्रीतौ भवेतां मम सर्वदा
एवमुक्त्वा जितक्रोधे ब्राह्मणे वेदपारगे
इदं कृत्वा व्रतं नारी महेशार्पितमानसा
शिवलोके वसेत्तावद्यावदिन्द्राश्चतुर्द्दश
यदा मानुष्यमायाति जायते विमले कुले
धनधान्यसमायुक्ते सुवर्णमणिमंडिते
वियोगं नैव सा पश्येद्भर्तृमित्रसुतादिकैः
हैमीमुमां रजतपिण्डमयं महेशं रौप्ये सुरूपवृषभे च समास्थितौ तौ
रम्भातृतीयाव्रतवर्णनम् पुत्रसौभाग्यफलदां सर्वामयनिवारिणीम्
सर्वदुष्टहरां पुण्यां सर्वसौख्यप्रदां तथा
शंकरेण पुरा प्रोक्ता पार्वत्याः प्रियकाम्यया
मार्गशीर्षे शुभे मासि तृती यायां नराधिप उपवासस्य नियमं गृह्णीयाद्भक्तिभाविता
देवि संवत्सरं यावत्तृतीयायामुपो षिता तदविघ्नेन मे यातु प्रसादात्तव पार्वति
एवं संकल्प्य विधिवत्कौंतेय कृतनिश्चयः
नद्यां तडागे वाप्यां वा गृहे वा नियतात्मवान्
प्रभाते भोजयेद्विद्वाञ्छिवभक्तान्विशेषतः गौरीश्वरं यथाशक्ति भोजयेत्प्रयता सती
अनेन विधिना राजन्यः कुर्यान्मासि पौषके
हिरण्यं जीरकं चैव स्वशक्त्या दापयेत्ततः 4.24.
वाजपेयातिरात्राभ्यां फलं प्राप्नोत्यसंशयः
माघे मासि तृतीयायां सुदेवीं नाम पूजयेत्
प्रातः कुसुंभं कनकं दद्या च्छक्त्या द्विजातिषु
गौरीति फाल्गुने नाम गोक्षीरं प्राशयेन्निशि
कडुहुंडं सकनकं तेभ्यो दत्त्वा विसर्जयेत्