कृष्ण उवाच शंकरस्य महादेव्याः संवादं कुरुसत्तम
कैलासशिखरे रम्ये बहुपुष्पफलोपगे
कदंबबकुलामोद वशीकृतमधुव्रते
मृगर्क्षगजसिंहैश्च शाखामृगगणावृते
तपस्विभिर्महाभागैः सेवमानं समंततः
अप्सरोभिः परिवृतमुमा नत्वाब्रवीदिदम् भगवन्देवदेवेश शूलपाणे वृषध्वज
कथयस्व महेशान तृतीयाव्रतमुत्तमम्
नारी स्वर्गं शुभं रूपमारोग्यं श्रियमुत्तमाम् विहस्य शंकरः प्राह किं व्रतेन तव प्रिये
ये कामास्त्रिषु लोकेषु दिव्या भूम्यंतीरक्षजाः 4.21.
उमोवाच किंचित्त्रिभुवनाभोगभूषणे शशिभूषणे
भक्त्या स्त्रियो हि मां देव प्रजपंति शुभाशुभम्
सुशीलास्तपसा काश्चिच्छ्वश्रुभिः पीडिता भृशम्
एवं वहुविधैर्दुःखैः पीड्यमानास्तु दारुणैः
येन ताः सुखसंभोगरूपलावण्यसंपदा तन्मे कथय तत्त्वेन व्रतानामुत्तमं व्रतम्
मुखं प्रक्षाल्य हस्तौ च पादौ चैव समाहिताः
उपवासस्य नियमं दंतधावनपूर्वकम्
स्नात्वा तीर्थजले शुभ्रे वाससी परिधाय च
अर्चयंति सदा देवि त्वां भक्त्या भक्तवत्सले
यदृच्छालाभसंपन्नैर्धूपदीपार्चनादिभिः 4.21.
पात्रे ताम्रमये शुद्धे जलाक्षतविमिश्रिते
शिरसि प्रक्षिपेत्तोयं ध्यायंती मनसेप्सितम्
भद्रेश्वरा ततो देवी ललिता शंकरप्रिया
सौभाग्यारोग्यपुत्रार्थमर्थार्थं हरवल्लभे
दत्त्वा हिरण्यं तत्तस्मै प्राश्नीयाच्च कुशोदकम्
ध्यायमाना उमां दैवीं हरिते यवसंस्तरे
यथाशक्ति द्विजान्पूज्य ततो भुञ्जीत वाग्यता
द्वितीये पार्वतीनाम तृतीये शंकरप्रिया
दक्षस्य दुहिता षष्ठे मैनाकी सप्तमे स्मृता
दशमे मासि विख्याता देवि सौभाग्यदायिनी ।।4.21.
कुशोदकं पयः सर्प्पिर्गोमूत्रं गोमय फलम्