माता रुद्राणां दुहिता वसूनां स्वसादित्यानाममृतस्य नाभिः
गावो मे हृदये संतु गवां मध्ये वसाम्यहम्
इत्थं संपूज्य दत्त्वार्घं ततो गच्छेद्गृहाश्रमम्
शालिपिष्टं फलं शाकं तिलमन्नं च शोभनम्
प्रभाते गोपदं दत्त्वा ब्राह्मणाय हिरण्मयम् 4.19.
अर्च्यंतेऽत्र यथा गावस्तथा गोवर्धनो गिरिः
गोभक्तो गोव्रतं कृत्वा भक्त्या शक्त्या च गोष्पदम्
गोतर्णकाकुलं गेहं गोकुलं च समासतः
संतानं पूजितं लब्ध्वा ततः स्वर्गेऽमरो भवेत्
गन्धर्वैर्गीतवाद्येन सेव्यमानोऽप्सरोगणैः
यो गोपदव्रतमिदं कुरुते त्रिरात्रं गा वै प्रपूजयति गोरसपूजनाच्च
हरिकालीव्रतवर्णनम् सर्वधान्यैस्तां विरूढां भूतां हरितशाड्वलाम्
गन्धैः पुष्पैः फलैर्धूपैर्नैवेद्यैर्मोदकादिभिः
घण्टावाद्यादिभिर्गीतैः शुभैर्दिव्यकथानुगैः
सुवासिनीभिः सा नेया मध्ये पुण्यजलाशये
आर्द्रधान्यैः स्थिता कस्मात्पूज्यते स्त्रीजनेन सा
आसीद्दक्षस्य दुहिता कालीनाम्नी तु कन्यका
वर्णेनापि च सा कृष्णा नवनीलोत्पलप्रभा
विवाहिता विधानेन शंखतूर्यानुनादिना
निर्वर्तिते विवाहे तु तया सार्धं त्रिलोचनः
अथ देवसमानस्तु कदाचित्स वृषध्वजः 4.20.
तत्रस्थश्चाह्वयामास नर्मणा त्रिपुरांतकः
एह्येहि त्वमितः कासि कृष्णांजनसमन्विते
एवमुत्क्षिप्तमनसा देवी संकुद्धमानसा
रुरोद सस्वरं बाला तत्रस्था स्फुरिताधरा
यस्मान्ममोपमा दत्ता कृष्णवर्णेन शंकर
तस्माद्देहमिमं कृष्णं जुहोमि ज्वलितेऽनले
मुमोच हरितच्छायाकांतिं हरितशाद्वले
पुनः पर्वतराजस्य गृहे गौरी बभूव सा
एवं सा हरकालीति गौरीशस्य व्यवस्थिता