ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा ये शुचयोऽमलाः
या स्त्री भर्त्रा वियुक्तापि स्वाचारैः संयुता शुभा
स्नानं नद्यां तडागे वा वाप्यां कूपे गृहेपि वा
मृदं मंत्रेण संगृह्य सर्वांगेषु प्रलेपयेत्
मयापि वंदिता भक्त्या मामतो विमलं कुरु
इति मृन्मंत्रः जलावगाहनं कुर्यात्कुण्डमालिख्य धर्मवित्
त्वमादिः सर्वदेवानां जगतां च जगन्मये
गंगासागरजं तोयं पौष्करं नार्मदं तथा
इति स्नानमंत्रः एवं स्नात्वा समाप्लुत्य आचम्य तटमास्थितः ।।4.13.
निवस्य वाससी शुभ्रे शुचिः प्रयतमानसः
एवं गृहीतनियमो गृहं गच्छेच्छुचिव्रतः
स्नात्वा चैव ततो नाम तृतीयादि चतुर्दिने
चतुर्दिने द्वितीयादौ देवमभ्यर्चयेऽच्युतम्
नाभिपूजा द्वितीयेह्नि कर्तव्या विधिवन्नरैः
चतुर्थेह्नि जगद्धातुः पूजां शिरसि कल्पयेत्
घीवरैर्हरिनैवेद्यैर्दीपदानैश्च भक्तितः
ततो दिनावसाने तु मुहूर्ते निर्गते सति
शशिचन्द्रशशांकेन्दुनामानि क्रमशो नरः
स चार्घ्यो यादृशो देय ऋद्धिमद्भिरथेतरैः 4.13.
चन्दनागुरुकर्पूरदधि दूर्वाक्षतादिभिः
पुष्पैः फलैः स्वकालोत्थैः खर्जूरैर्न्नालिकेरकैः
सत्त्वयुक्तस्य ऋद्धस्य राजन्नेष विधिः स्मृतः
लवणं गुडं घृतं तैलं पयःकुंभास्तिलैः सह
प्रत्यहं वर्द्धयेदर्घ्यं शशि वृद्ध्या नरोत्तम
नवोनवोसि मासांते जायमानः पुनःपुनः
गगनाङ्गणसद्दीप दुग्धाब्धिमथनोद्भव
दत्त्वार्घ्यं द्विजराजाय तद्विप्राय निवेदयेत्
भूमिं तु भाजनं कृत्वा पद्मपत्रसमास्तृताम्
समालभ्य धरां देवीं मंत्रेणानेन मंत्रवित् 4.13.
मदनुग्रहाय सुस्वादं कुर्वन्नममृतोपमम्