चतुर्णामपि वर्णानां स्वर्गसोपानवत्स्थितम्
धन्यमायुःप्रदं पुण्यं रूपसौभाग्यवर्द्धनम् 4.12.
विधवयापि कर्तव्यं भूयोऽवैधव्यहेतवे
उपोष्य प्रतिमासं तु भुंजीत ब्राह्मणैः सह
अंते चांते सुवर्णानां प्रारंभविधिनाचरेत्
व्रतविघ्ने महाराज जाते दैवात्कथंचन
अथ शीघ्रतरं कश्चिद्व्रतं कर्तुं समुद्यतः
अंते चांते च वर्षाणां प्रारंभविधिना च रेत्
सोऽपि तत्फलमाप्नोति सत्यारंभप्रभावतः भवंति पुत्रसंश्लिष्टाः शिवध्यानानुभावतः
पुण्यं बृहत्तप इदं व्रतमादराद्ये कुर्वंति षोडशसमा निरताः स्वधर्मे
भद्रोपवासव्रतवर्णनम् तदहं ज्ञातुमिच्छामि प्राप्यते केन कर्मणा
वरप्रदानाद्देवानामृषीणां सेवनेन वा
तत्प्रभावाद्भवेन्नूनं राजञ्जातिस्मरो नरः
शुभोदयः पुरा वैश्यो बभूव यमुनातटे
संजयस्य सुतो जातः स्वर्णष्ठीवीति विश्रुतः
नारदस्य प्रभावेण पुनरु जीव्यतेऽप्यसौ
दस्युभिश्च कथं नीतो मृत्युं वै जीवितः कथम्
. देवर्षी तस्य मित्रे च सदा नारदपर्वतौ
एकदा संजयगृहं संप्राप्तौ तौ यदृच्छया
तेषामथोपविष्टानां पूर्ववृत्तांतभाषिणौ 4.13.
पर्वतः प्राह राजानं कन्येयं वरवर्णिनी
पद्मपत्रेक्षणनखा पद्मकिंजल्कसप्रभा
सविलासा गजगतिः सुनासा कोकिलस्वरा
तिलपुष्पस्फुटा नासा रूपं संपरिलक्ष्यते
एवं ब्रुवा णं तं विप्रं विस्मयोत्फुल्ललोचनम्
अथोवाच नृपं धीमान्नारदः क्षुभितेन्द्रियः १६ ईप्सितं तव दास्यामि वरं मर्त्येषु दुर्ल्लभम्
कृताञ्जलिरुवाचेदं प्रहर्षोत्फुल्ललोचनः
यस्य मूत्रं पुरीषं वा श्लेष्माणं क्षिपति क्षितौ
एवमस्त्विति तं राजन्नारदः प्रत्यभाषत 4.13.
एवमुक्त्वा स तां कन्यां सालङ्कारां सुमध्यमाम्