वित्तहीनो यथा कश्चिच्छ्रद्धया च पुनःपुनः
प्रतिमासमुपोष्यैवं प्रति पत्कार्त्तिकावधौ 4.12.
द्वितीये द्वे पञ्चदश्यां कृत्वा नक्तं नराधिपः
द्वितीयोपवसेच्छुक्ला ततः प्रभृति वत्सरम्
उपवासद्वयं कृत्वा तृतीयां प्रारभेत्ततः
कृत्वैवं षोडशे वर्षे पूर्णमास्यां समुद्यतः
हेमशृंगीं रौप्यखुरां सघंटां कांस्यदोहनाम्
शिवभक्तिरतान्विप्रान्विशुद्धांश्चैव षोडश
ब्राह्मणांश्च यथाशक्त्या भोजयेदपरानपि
बृहत्तपोव्रतं चैव ब्रह्मघ्नाद्यघशोषणम्
चतुर्णामपि वर्णानां स्वर्गसोपानवत्स्थितम्
धन्यमायुःप्रदं पुण्यं रूपसौभाग्यवर्द्धनम् 4.12.
विधवयापि कर्तव्यं भूयोऽवैधव्यहेतवे
उपोष्य प्रतिमासं तु भुंजीत ब्राह्मणैः सह
अंते चांते सुवर्णानां प्रारंभविधिनाचरेत्
व्रतविघ्ने महाराज जाते दैवात्कथंचन
अथ शीघ्रतरं कश्चिद्व्रतं कर्तुं समुद्यतः
अंते चांते च वर्षाणां प्रारंभविधिना च रेत्
सोऽपि तत्फलमाप्नोति सत्यारंभप्रभावतः भवंति पुत्रसंश्लिष्टाः शिवध्यानानुभावतः
पुण्यं बृहत्तप इदं व्रतमादराद्ये कुर्वंति षोडशसमा निरताः स्वधर्मे
भद्रोपवासव्रतवर्णनम् तदहं ज्ञातुमिच्छामि प्राप्यते केन कर्मणा
वरप्रदानाद्देवानामृषीणां सेवनेन वा
तत्प्रभावाद्भवेन्नूनं राजञ्जातिस्मरो नरः
शुभोदयः पुरा वैश्यो बभूव यमुनातटे
संजयस्य सुतो जातः स्वर्णष्ठीवीति विश्रुतः
नारदस्य प्रभावेण पुनरु जीव्यतेऽप्यसौ
दस्युभिश्च कथं नीतो मृत्युं वै जीवितः कथम्
. देवर्षी तस्य मित्रे च सदा नारदपर्वतौ
एकदा संजयगृहं संप्राप्तौ तौ यदृच्छया
तेषामथोपविष्टानां पूर्ववृत्तांतभाषिणौ 4.13.