येषां द्विजेन्द्रवाहित्री पूर्णभांडा तु गच्छति
इति ज्ञात्वा नरः पुण्यं कुर्यात्पापं विवर्जयेत् ।। पुण्येन याति देवत्वमपुण्यान्नरकं व्रजेत्
ये मनागपि देवेशं प्रपन्नाः शरणं शिवम्
किं तु पापैर्महाघोरैः किञ्चित्कालं शिवाज्ञया
ये पुनः सर्वभावेन प्रतिपन्ना महेश्वरम्
तस्मा द्विवर्धयेद्भक्तिमीश्वरे सततं बुधः
पापानि पंच परमार्थतयैव पार्थ दुःखप्रदानि सुचिरं पितृ राजलोके
शकटव्रतमाहात्म्यवर्णनम् व्रतोपवासनियमप्लवेनोत्तीर्यते सुखम्
दुर्ल्लभं प्राप्य मानुष्यं विद्युत्पतनचञ्चलम्
दान व्रतमयी कीर्तिर्यस्य स्यादिह देहिनः
ज्ञायते नेह नामुत्र व्रतस्वाध्यायवर्जितः
अत्र ते कथयिष्यामि इतिहासं पुरातनम्
योगर्द्धिसिद्ध्या संसिद्धः कश्चित्सिद्धो महीतलम्
निगीर्णदंतो लंबोष्ठः पिंगाक्षस्तनुमूर्द्धजः
चिपिटाक्षः स्फुटितपाज्जंघाढ्यः कृशकूर्परः
मूलजालिकविप्रेण दृष्टः पृष्टश्च को भवान्
कच्चिद्दृष्टा त्वया रंभा भाभासितदिगंतरा
गत्वा मद्वचनाद्वाच्या निर्वाच्या दोषदर्शिभिः
सिद्धः प्रसिद्धं तं विप्रं प्राहेदं विस्मयान्वितः
ब्राह्मणस्तमथोवाच विज्ञातोऽसि मया यथा
गात्रत्रयं विरूपं स्याद्द्वितीयं वा स्वरूपतः
दुर्ल्लंघ्या प्रकृतिः साक्षादनुभूतकरी भवेत्
विप्रस्यैवं वचः श्रुत्वा जगामादर्शनं शनैः
मूलजालकविप्रेण पृष्टः प्राहामरावतीम्
शक्रस्यावसरे वृत्ते व्रजन्त्याः स्वगृहं मया
विद्यया कलया चापि पौरुषेण व्रतेन च
ब्राह्मणस्तमथोवाच मुग्धा दग्धाग्निसंभवा
तस्यैतद्वचनं श्रुत्वा स सिद्धः सुविशुद्धधीः
कदाचिच्च रता तेन स्वर्गमार्गं यदृच्छया
मूलजालैर्वर्तयंतं महाकालवनाश्रयम्