आ मलप्रक्षयाद्यद्वदग्नौ धास्यंति धातवः
सुगाढहस्तया बाढं तप्तशृंखलया नराः
ततस्ते सर्पयंत्रेण क्षिप्ता दोल्यंति किंकरैः
अंतरिक्षस्थितानां च लोहभारशतं ततः
तेन भारेण महता भृशमातर्द्दिता नराः
ज्वालाभिरग्निवर्णाभिर्ल्लोहदंडैः सकंटकैः
ततः क्षारेण दीप्तेन वह्नेरपि विशेषतः
पुनर्विदार्य चांगेषु शिरसःप्रभृति क्रमात्
विष्ठापूर्णे ततः कूपे कृमीणां निचये ततः 4.6.
भक्ष्यंते क्रिमिभिस्तीक्ष्णैर्लोहतुण्डैश्च वायसैः
पच्यंते मांसवच्चापि प्रदीप्तांगारराशिषु
तिलपिंडैरिवाक्रम्य घोरैः कर्मभिरात्मनः
भिद्यंते चापि तल्पेषु लोहभ्राष्ट्रेष्वनेकधा
मिथ्यागमप्रवक्तुश्च द्विजिह्वस्य च निर्गता
निर्भर्त्सयंति ये क्रूरा मातरं पितरं गुरुम्
ततः क्षारेण दीप्तेन ताम्रेण तु पुनःपुनः
इतस्ततः पुनर्वक्त्रं भृशमापूर्य हन्यते
परिष्वजति चात्युग्रां प्रदीप्तां लोहशाल्मलीम् 4.6.
दंतुरेणातिकूटेन क्रकचेन बलीयसा खाद्यते स्वानि मांसानि पायते शोणितं स्वकम्
अन्नं पानं न दत्तं यैर्मूढैर्नाप्यनुमोदितम्
असितालवने घोरे च्छिद्यंते खंडखंडशः संबाध्यमाना विवशाः क्लिश्यंते न म्रियंति वै
देहादुत्साद्यमांसानि भिद्यंतेऽस्थीनि मुद्गरैः
निरस्तास्ते निरुच्छ्वासास्तिष्ठंति नरके ध्रुवम्
रौरवे रोदमानाश्च पीड्यन्ते विविधैः शरैः
पदोरास्ये गुदे चैव पार्श्वे चोरसि मस्तके
सुतप्तवालुकायां च प्रलुठ्यन्ते पुनःपुनः
तेनतेनैव रूपेण हसन्ते पारदारिकम्
पूर्वाकारं च पुरुषं प्रज्वलंतं समंततः 4.6.
किं प्रधावसि वेगेन ते न मोक्षोऽस्ति सांप्रतम्
लोहकुम्भे तथा क्षिप्ताः सविधानैः शनैःशनैः