संधयो ये च गात्रेषु मासैर्जायंति सप्तभिः
विभक्तावयवः पुष्टः पुनर्मासाष्टकेन च
मातुराहारवीर्येण षड्विधेन स तिष्ठति
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि यथाश्रुतमरिंदम 4.4.
ततः स्मृतिं लभेज्जीवः संपूर्णेऽस्मिञ्छरीरके
मृतश्चाहं पुनर्जातो जातश्चाहं पुनर्मृतः
अधुना जातमात्रोऽहं प्राप्तसंस्कार एव च
गर्भस्थश्चिंतये देवमहं गर्भाद्विनिःसृतः
एवं स गर्भदुःखेन महता परिपीडितः
यथा गिरिवराक्रांतः कश्चिद्दुःखेन तिष्ठति
पतितः सागरे यद्वद्दुःखैरास्ते समाकुल.
लोहकुंभे यथा न्यस्तः पच्यते कश्चिदग्निना
सूचीभिरग्निवर्णाभिर्विभिन्नस्य निरंतरम्
गर्भवासात्परो वासः कष्टो नैवास्ति कुत्रचित् 4.4.
इत्येतद्गर्भदुःख हि प्राणिनां परिकीर्तितम्
गर्भात्कोटिगुणं दुःखं योनियंत्रप्रपीडनात्
शरवत्पीड्यमानस्य यंत्रेणेव समंततः
यंत्रेण पीडिता यद्वन्निःसाराः स्युस्तिलेक्षवः
अस्थिमज्जात्वचामांसस्नायुबंधेन यंत्रितम्
केशलोमतृणाच्छन्नं रोगायतनमातुरम्
ओष्ठद्वयकपाटं च दन्तजिह्वार्गलान्वितम्
जराशोकसमाविष्टं कालचक्रानले स्थितम्
भोगतृष्णातुरं मूढं रागद्वेषवशानुगम् 4.4.
संकटेनाविविक्तेन योनिद्वारेण निर्गतम्
इति देहगृहं प्रोक्तं नित्यस्यानित्यमा त्मनः
शुक्रशोणितसंयोगाद्देहः संजायते यतः
यथांतर्विष्ठया पूर्णः शुचिः स्यान्न बहिर्घटः
संप्राप्यात्र पवित्राणि पंचग व्यहवींषि च
देहः संशोध्यमानोऽपि पञ्चगव्यकुशांबुभिः
स्रोतांसि यस्य सततं प्रवहंति गिरेरिव