चोरितं बहुधा द्रव्यं गर्ते संस्थापितं बलात्
त्यजाम नगरीं भूप चौरविघ्नकरीं तव स्थापिता नगरे तस्मिश्चौरहिंसापराय णाः
आज्ञाप्य स ययौ गेहं तैस्तु श्रुत्वा तथा कृतम्
राक्षस्या मायया सर्वे मोहिता रक्षिणस्तदा
पुनस्ते प्रययुर्भूपं रणधीरं समेरयन्
अर्धरात्रे तमोभूते स चौरो नृपमागतम्
नृपोऽब्रवीदहं चौरश्चोदितार्थः समागतः
मया सार्द्धं च बहुधा द्रव्यं हर सुखी भव
गर्तमध्ये गतो रात्रौ स्थापयित्वा नृपं बहिः
भूपतिं प्राह भो राजन्गच्छ शीघ्रं स्वकं गृहम् 3.2.13.
इत्युक्त्वा सा तु भूपाय मार्गभेदमदर्शयत्
आययौ सेनया सार्द्धं यत्र चौरः स्वयं स्थितः
संपूज्य वर्णयामास यथा जातं तथाविधि ।। विहस्याह च रक्षस्तं त्वया मे भोजनं कृतम्
अद्य भक्ष्याम्यहं सर्वान्मानुषान्दैवचोदितान्
चखाद बहुलां सेनां तेपि याता दिशो दश
तदा चौरः स्वयं प्राप्य भूपतिं प्राह रोषतः
इति श्रुत्वा नृपश्चैव तूर्णमागत्य तत्र ह
रक्षसा सह तद्गर्तं भस्मसादभवत्क्षणात्
तथा सर्वधनैः सार्धं स्त्रीभिस्ताभिः समाययौ
पटहाताडितेनैव शब्देन च गृहेगृहे 3.2.13.
तद्दिने नगरे तस्मिन्भ्रामितो गर्दभोपरि
तस्य रूपं समालोक्य मुमोह सुखभाविनी
स गत्वा नृपतिं प्राह पंचलक्षधनं मम
विहस्याह नृपस्तं वै चौरोऽयं धनलुंठकः
इति श्रुत्वा निराशोऽभूत्स चौरो मरणं गतः
एतस्मिन्नेव तत्पुत्री देवमायाविमोहिता
तदा प्रसन्ना सा दुर्गा तावुजीव्य प्रसादतः
इत्युक्त्वा स तु भूपालं पुनः प्राह विहस्य तम्
तस्यै किं च प्रदातव्यं मया तत्स्नेहरूपिणा
अतो रोदितवान्पश्चाद्धसने कारणं शृणु ।। 3.2.13.