हिरण्याक्षप्रभृतयो दानवेन्द्रा महोरगाः
स्वायंभुवो मनुः पूर्वं ततः स्वारोचिषोऽभवत्
वैवस्वतोऽयमधुना वर्तते मनुरुत्तमः
आदित्या वसवो रुद्रा एकादश तथाश्विनौ
विप्रचित्तिहिरण्याख्यौ दैत्यदानवसत्तमौ
पञ्चाशद्गुणितकोटियोजनानां महत्तया 4.2.
पिण्डेन च सहस्राणि सप्ततिर्जलमध्यतः
लोका लोकः परतरः पर्वतोऽग्रमहोच्छ्रयः
नैमित्तिकः प्राकृतिकस्तथैवात्यन्तिको लयः
उत्पद्यते स्वयं यस्मात्तत्तस्मिन्नेव लीयते
यथर्तावृतुलिङ्गानि नानारूपाणि पर्यये
प्रतिलीनेषु भूतेषु विबुद्धः सकलं जगत्
हिंस्राहिंस्रे मृदुक्रूरे धर्माधर्मावृतानृते
भूर्दशगुणेन पयसा संवृता तच्च तेजसा
भूतादिना तथाकाशं भूतादिर्महतावृतः
एवं विधानामण्डानां सहस्राणि शतानि च 4.2.
वैकुण्ठकोष्ठगतमेतदशेषतायां ख्यातं जगत्सुरनरोरगसिद्धनद्धम्
मायादर्शनवर्णनम् कीदृशी कृष्ण सा माया विष्णोरमिततेजसः
वासुदेवः सगरुडः सचक्रश्च श्रिया सह
नीलोत्पलदलश्यामः कुंडलाभ्यां विभूषितः
तस्य द्रष्टुमथाभ्यागान्नारदो मुनिसत्तमः
संशयं परिपृच्छामि भगवन्वक्तुमर्हसि
तस्या दर्शय मे रूपं मायायाः पुरुषोत्तम
आब्रह्मस्तंबपर्यंतं सदेवासुरमानुषम्
एवमुक्तस्तु मुनिना देवदेवो जनार्दनः
भूयोऽपि मोहयामास सोमग्राहेण नारदम्
मायां दर्शय मे देव नान्यदस्ति प्रयोजनम् 4.3.
अडुल्यग्रेण संगृह्य नारदं मुनि पुङ्गवम्
ऋग्वेदसदृशः साक्षाद्विष्णुर्ब्रह्मवदास्थितः
शिखी कमंडलुधृतो मृगचर्मोपवीतकः