पितुस्तुल्यं कृत राज्यं प्रसूवश्रुत उच्यते त्रेतापादः समाप्तोऽयं प्रथमो भारतेंतरे
उदयादुदयं यावद्राज्ञा तत्र सुसंधिना
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं महाऽश्वस्तनयोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं बृहदैशान एव तत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं वत्सपालस्तु तत्सुतः
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं प्रतिव्योमा ततो नृपः
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं सहदेवस्ततोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं भानुरत्नस्ततोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं मरुदेवस्सुतस्ततः
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं सुतः केशीनरस्ततः 3.1.2.
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं सुवर्णांगो नृपोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं बृहद्राजस्ततोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं धर्मराजस्ततो नृपः
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं तस्माज्जातो रणञ्जयः
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं तत्पुत्रः शाक्यवर्धनः
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं तस्मादतुलविक्रमः
पितुस्तल्यं कृतं राज्यं तत्पुत्रः शूद्रकः स्मृतः
पितुरर्द्धं कृतं राज्यं सर्वे तु रघुवंशजाः
हिंसायज्ञपराः सर्वे स्वर्गलोकमितो गताः
त्रेतातृतीयचरणप्रारम्भेन नवतां गताः 3.1.2.
प्रयागनगरे रम्ये भूमिराजयमचीकरत्
मायादेवीप्रसन्नार्थे शतं यज्ञमचीकरत्
तस्य पुत्रो बुधो नाम मेरुदेवस्य वै सुतः
चतुर्दशसहस्राणि भूमिराज्यमचीकरत्
आयुर्नाम सुतो जातो धर्मात्मा विष्णुतत्परः
गंधर्वलोकं संप्राप्य मोदते दिवि देववत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं ततः शक्रत्वमागतः
मुनेर्दुवाससः शापान्नृपोऽजगरतां गतः
द्वौ तथार्यत्वमापन्नौ यदुज्येष्ठः पुरुर्लघुः
कृत्वा विष्णुप्रसादेन ततो वैकुण्ठमागतः 3.1.2.