दत्त्वा च वाचकायेह श्रुतस्य प्राप्यते फलम् तथा श्रुतं नृपश्रेष्ठ सदक्षिणमुदाहृतम्
वाचकं पूजयेद्यस्मा त्पश्चाल्लेखकपूजनम्
वाचकः पूजितो येन पूजितास्तेन देवताः
इति वेधाः सदा प्राह देवानां पुरतः पुरा न तुल्यं वाचकेनेह पात्रदानस्य विद्यते
तिष्ठंति यस्य शास्त्राणि जिह्वाग्रे पृथिवीपते
न तुल्यं विद्यते तेन भुवि पात्रं नरेषु वै श्राद्धे यस्य द्विजो भुंक्ते वाचकः श्रदयान्वितः
यथेह सर्वदेवानां भास्करः प्रवरः स्मृतः कलस्वरसमायुक्तं रसभावसमन्वितम्
बुध्यमानः सदात्यर्थं ग्रंथाथं कृत्स्नशो नृप 1.216.
य एवं वाचयेद्राजन्य विप्रो व्यास उच्यते
इत्थंभूतो वसेद्यस्मिन्वाचको व्याससन्निभः
ते धन्यास्ते महात्मानस्ते कृतार्था न संशयः
न शोभते पुरं वीर व्यासहीनं कदाचन
न राजते सरो यद्वत्पद्मिनी रहितं नृप
यथैकतो ग्रहाः सर्वे एकतस्तु दिवाकरः
यथा वेदसमो नास्ति आगमो भुवि कश्चन
कुरुक्षेत्रसमं तीर्थं न द्वितीयं प्रचक्षते
नाश्वमेधसमं पुण्यं न पापं ब्रह्महत्यया 1.216.११
तथा व्याससमो विप्रो न क्वचित्प्राप्यते नृप
नास्ति व्याससमः श्रेष्ठ इतीयं वैदिकी श्रुतिः उपविष्टो यदा भुंक्ते व्यासो वै विप्रमण्डले
श्राद्धे तात पवित्राणि कथितानि पुरा मम
मधु पायसं कालशाकस्तिलाश्च कुतपस्तथा
दैवे कर्मणि पित्र्ये च स ज्ञेयः पंक्तिपावनः
एते सर्वे नृपश्रेष्ठ विज्ञेयाः पंक्तिपावनाः
इतिहासपुराणानि जयेति विदितानि वै जयोपजीवी तेनासौ गतः ख्यातिं तु वाचकः
विस्पष्टमद्भुतं शांतं स्पष्टाक्षरमिदं तथा
युध्यमानोथ वात्यर्थं ग्रंथार्थं कृत्स्नशो नृप
य एवं वाचयेद्राजन्य विप्रो व्यास उच्यते 1.216.
त्रिविधं वाचकं विद्यात्सदा गुणविभेदतः
द्वावेतौ कथ्यमानौ तु निबोध गदतो मम
पदच्छेदविहीनं च तथा भावविवर्जितम्