भुञ्जीत वाग्यतः पश्चान्मधुरं क्षारवर्जितम्
कुर्वाणः सप्तमीमेतां सर्वरोगैः प्रमुच्यते
कृत्वोपवासं सप्तम्यां विधिवत्पूजयेद्रविम्
माहेश्वरेण विधिना पूजयेदत्र भास्करम्
दद्यात्फलानि विप्रेभ्यो मार्तण्डः प्रीयतामिति
देवस्य पुरतो दत्त्वा तथा चाम्रफलानि च
महातपो महाश्रेष्ठं भास्करस्य विशाम्पते
तथेदं परमं पर्व कथितं ब्रह्मसंज्ञितम्
अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च यत्फलं पृथिवीदाने तत्सर्वं प्राप्नुयान्नरः ।। 1.216.
राजसूयसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च
लेखत्वं ब्राह्मणो गच्छेत्क्षत्रियो विप्रतां व्रजेत्
सूतमागध बन्द्याद्या ये चान्ये संकरोद्भवाः
इतिहासपुराणाभ्यां न त्वन्यत्पावनं नृणाम्
विधिना राजशार्दूल शृण्वतां यत्फलं किल
शतानीक उवाच भगवन्केन विधिना श्रोतव्यं भारतं नरैः
कथं तु वैष्णवा धर्माः शिवधर्मा अशेषतः
वाचनीयं कथं चापि वाचको द्विजसत्तम
स्वरूपं चास्य मे ब्रूहि खषोल्कस्य महात्मनः
पारणेपारणे पूज्यो वाचकः श्रावकैः कथम् 1.216.
न च किं कार्यसिद्धं यत्सिद्धं पर्वणि पर्वणि सुमन्तुरुवाच सम्यक्पृष्टोऽस्मि राजेन्द्र इतिहासपुराणयोः
श्रवणे तु महाबाहो श्रूयतां यन्मया पुरा
हंत ते कथयाम्येष पुराणश्रवणे विधिम् मुच्यते सर्वपापेभ्यो ब्रह्महत्यादिभिर्विभो
सायं प्रातस्तथा रात्रौ शुचिर्भूत्वा शृणोति यः
प्रत्यूषे भगवान्ब्रह्मा दिनांते तुष्यते हरिः पारणानि दशाहेषु एके कुर्वंति तानि भोः
भवेद्वै राजशार्दूल शृणु तेषां च यत्फलम्
शुद्धवासा गृहादेत्य स्थानं यत्समयान्वितम्
नात्युच्चं नातिनीचं च ह्यासनं भजते ततः
वन्दनीयं प्रपूज्य च श्रोतृभिः कुरुनन्दन
न स्थेयं श्रावकैस्तस्माद्वाचकस्यासने नृप 1.216.
यथा शिशुर्गुरोर्वीर स तेषां हि गुरुर्मतः