अथेदं परमं वामं सूर्यस्य हृदयं शृणु
वियुक्तं चंद्रसंयुक्तमृकारेण च भारत
यकारबिंदुसंयुक्तं वैशाखः कथितो बुधैः
इष्टं कवचमादिष्टमस्त्रं वक्ष्ये निबोध मे
इदमस्त्रं स्मृतं राजन्नमृतं च निबोध मे
ॐ ब्रह्मन्नस्त्रममृतं गायत्रीं चापि ते रोगं धेनुर्वै परिकीर्तितम्
व्यनेत्र एतान्यंगानि सूर्यस्यामिततेजसः
सावित्रीं कंठदेशे तु अशेषं मूर्ध्नि चिंतयेत्
प्राणायामे च तथा परिवीरसमन्वितम् 1.212.
पुनस्त्वामेव वध्यं तु वकारेणात्मना लभेत्
एतत्कृत्वादित्यसमो भवतीति न संशयः
प्रासादशोभनं स्याद्वै कृत्वा तद्भरतर्षभ
ततोर्घ्यपात्रं पुष्पैश्च पूजयेद्विधिवनृप
पद्ममुद्रा पुष्पगर्भा देवं शिरसि विन्यसेत्
हृदयेनार्घ्यसंयुक्तां पूजां बध्नीत भारत
यथाशक्ति जपं कुर्यात्सुव्रती वाग्यतेन्द्रियः
न क्वचित्प्रतिघातः स्यान्न चापि दुरितं भवेत्
देवं विसर्जयेत्पश्चाद्धृदयेन महीपते
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे सौरधर्मे सौरार्चनविधिवर्णनं नाम द्वादशाधिकद्विशततमोऽ ध्यायः
सौरार्चनविधिवर्णनम् अव्यात्तु सपरीवारं घुकारं परिकीर्तयेत्
एवं कृते शोधनं स्यात्पावकस्य न संशयः
आवाहितो भवेद्देवदेवः साक्षान्न संशयः
पञ्चाहुतीस्ततो दद्यादंगानां प्रीतये नृप
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे सौरार्चनविधिवर्णनं नाम त्रयोदशाधिकद्विशततमोऽध्यायः
मरिचसप्तमीव्रतवर्णनम् अर्किणी ज्वालिनी चैव तेजनी च गभस्तिनी
शंखमुद्रा च दशमी सूर्य वक्त्रा तथापरा
दद्यादर्घ्यं तु पद्मिन्या व्योम बद्धा जपेद्बुधः
अर्किण्या पश्यते सूर्यं विधिस्थस्तु भवेद्यदि
सप्ताहाद्वीक्षते सूर्यं सिध्यते च ततः स्वयम्
जपञ्छतसहस्रं हि अक्षयं लभते निधिम्