भानुरेको द्विजश्रेष्ठ ऊचुरेवं मनीषिणः
भानुमाश्रित्य सर्वे ते मोदंते दिवि पुत्रक
एवं भानुं सर्वमान्यमधुना खिलकामदम्
तमाराधय वै भक्त्या जपन्मंत्रमनुत्तमम्
आराधयन्रविं भक्त्या जपन्साम महामते
ॐकारप्रवरोद्गीथं प्रस्थानं च चतुष्टयम्
पंचमः परिहारोत्र षष्ठमाहुस्तमद्भुतम्
साप्तविध्यमिति प्रोक्तं हिंकारप्रणवेषु च
एतेषां तात साम्नां वै कंठे जाप्यं परं मतम्
हिरण्यनाभ उवाच साधु पुत्र कुलं पूतं त्वत्पुत्रेण समेन च
एवं गतस्यापि हि ते जाता पुत्र विधेः स्मृतिः
प्रवराणि हि साम्ना वै ब्रह्मणा कथितानि ह तस्मादेकं परं जाप्यं सर्व पापभयापहम्
एतेषां तात साम्नां तु नान्यज्जाप्यं च यद्भवेत्
ततः श्राव्यं तृतीयं तु जप्तव्यं मुक्तिमिच्छता
स्वयं दैवतमादिष्टं छंदसामुत्तमं व्रतम्
जपश्च विनियोगोपि लक्षणं च निबोध मे
ऋतुर्भावस्तथा धर्मो विधर्मः सत्यकृत्तथा
यदेभिर्गीयते शब्दे रुचिरं समयैर्द्विजैः
एतद्वै जपमानस्तु पुनरावर्तते न तु
एतज्जाप्यं तु संजप्य आराधय दिवाकरम्
ज्येष्ठसाम्नोऽपि ते पुत्र लक्षणं कथयामि हि
तव श्राव्यं जपं पुत्रज्येष्ठगायै रविः सदा एवमाराध्य देवेशं ततो दुःखं प्रहास्यसि
आराधयामास रविं भक्त्या श्रद्धासमन्वितः
शृण्वतस्तु पुराणानि बह्महत्या गता तदा ।। व्याधिश्च कुरुशार्दूल फलमेतच्छ्रुतस्यवै ऽ
जपता यत्फलं तेन देवं पूजयता नृप
स गतो मूर्तिमान्विप्रः प्रसादाद्भास्करस्य तु
आवर्तते न चाद्यापि गतोसौ परमं पदम्
उपोष्येमां भवेद्वीर सप्तमीं याति भास्करम्
जपमानस्तु वै सोपि पुराणश्रवणस्तथा
अर्कस्य पुटिका पुण्या वित्तदा या प्रिया रवेः