रविरात्मा जिनस्यैव तत्प्रकाशे हि भोजयेत्
तथैव मत्वा स नृपो जिनधर्मं गृहीतवान्
तदा तु दुःखिता राज्ञी शिवस्य शरणं ययौ
वरदानेन रुद्रस्य पुत्रो जातो महोत्तमः
गुणशेखर एवासौ पंचत्वे निरयं ययौ
तस्य धर्मप्रभावेण तत्पिता स्वर्गमाप्तवान्
वसंतसमये राजा ताभिः सह वनांतरे 3.2.10.
श्रमितः स तु भूपालो राज्ञीभिः सह मोदितः २१ गृहीत्वा कुसुमं पाद्मं करे राज्ञ्यै समार्पयत्
दुःखितः स तु भूपालो राज्ञीं तामचिकित्सयत्
अपतद्व्याकुलीभूत्वा शुद्धं पादमभूत्ततः
तस्या मूर्च्छा तदा क्षीणा द्वितीयाया अजायत
प्रभाते सुंदरे जाते स ताभिर्गृहमाययौ आसां मध्ये महाराज का श्रेष्ठा सुकुमारिका
वायुप्रकृतितश्चासौ पद्मपुष्पेण खंजिता
शीतांशुना द्वितीया तु मूर्च्छिता कफभावतः
विहस्याह पुनर्देवो भवभक्तं महीपतिम्
स होवाच प्रधानोऽसौ वेदधर्मः सनातनः 3.2.10.
शूद्रो वैश्यस्तथा क्षत्री ब्राह्मणो ब्रह्मचर्यकृत्
यः कृत्वा दारसंसर्गं यतिवद्वर्तते गृही
गृहेषु यतिवद्धर्मो जैनशास्त्रे प्रकीर्तितः
राजानमब्रवीद्गाथां धर्मप्रश्नमयीं शुभाम्
राजन्पुण्यपुरे रम्ये नानाजननिषेविते
सत्यप्रकाशस्तन्मंत्री लक्ष्मीश्चामात्यकामिनी
आनंदः कतिधा लोके तन्ममाचक्ष्व सत्तम
ब्रह्मचर्याश्रमे यो वै ब्रह्मानंदो महोत्तमः
वानप्रस्थे महाराज स धर्मानंदकोऽधमः
संन्यस्ते तु शिवानंदस्स हि सर्वोत्तमोत्तमः
स्त्रियं विना सुखं नास्ति गृहस्थाश्रमके नृप
पत्नीमन्वेषयामास स्वयोग्यां धर्मतत्पराम्
स भूपो मंत्रिणं प्राह नारीमन्वेषयाद्य भोः 3.2.11.
इति श्रुत्वा ययौ मंत्री देशाद्देशांतरं प्रति तुष्टाव मनसा सिंधुं सर्वतीर्थपतिं शुभम्