पूज्यमानं रविं भक्त्या यः पश्येन्मानवः खग
श्रुत्वानुमोदते यस्तु पूज्यमानं दिवाकरम्
एकजन्मानुगं दानं भक्त्या यच्च निवेदितम् आभूतसंप्लव स्थायि प्रदानं जपजीविनाम्
अत्यल्पमपि यद्दत्तं वाचकाय खगाधिप
न दानमल्पं बहुधा किंचिदस्ति विजानताम्
पात्रे देशे च काले च विधिना श्रद्धया च यत्
तिलार्धमपि यद्वीर दीयते श्रद्धया द्विज
यत्स्नातं ज्ञानसलिलैः शीलभस्मप्रमार्जितम्
जपो दमो यमः पुंसां त्राता संसाग्सागरात् 1.187.
ज्ञानप्लवेन चोपेतं शास्त्रं पापमहार्णवात्
द्विजानां वेदविदुषां कटिसंभोगि यत्फलम्
जीवो यस्यैत्य गृहे च भुङ्क्ते सत्कृतिसत्कृतः
यज्ञाग्निहोमतीर्थेषु यत्फलं परिकीर्तितम्
भोजिने शांतचित्ताय परिध्यानरताय च
जपकाञ्छांतिसंयुक्तानादित्यार्पितचेतसः
ध्यायमानो रवेः सूक्तं भोजयेत्सततं च यः
पितॄनुदिश्य यः श्राद्धे भोजयेद्भोजकं नरः
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे सौरधर्मे धेनुमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्ताशीत्यधिकशततमोऽध्यायः
भोजकसत्कारवर्णनम् हुत्वाग्नौ प्रक्षिपेद्वीर बलिं दिक्षु समंततः
सूर्याग्निगुरुविप्राणां सर्वपाकान्नमन्वहम्
कृषिपाल्ये च वाणिज्ये क्रोधसत्यक्षयादिभिः
कंडनी पेषणी चुल्ली उदकुंभः प्रमार्जनी
सूर्याग्निगुरुपूजाभिः पापैरेतैर्न लिप्यते
सूर्याग्निगुरुनैवेद्यं यावत्स्यादन्नसंख्यया
घृतपूपयुतैः सिक्तैः पुण्यं दशगुणोत्तरम्
षष्टिकौदननैवेद्यं सहस्रगुणितं फलम्
भक्ष्यान्नपानदानानि तत्फलानि तथातथा भक्ष्यं निवेद्य पूर्वोक्तमक्षयं लभते फलम्
एवं यः कुरुते भक्तिं देव देवे दिवाकरे 1.188.
गंगास्नानमिदं पुण्यं दर्शनात्प्राप्नुयाद्रवेः
मुच्यते सर्वपापेभ्यः प्रणम्य शिरसा रविम्