नैव राज्येन महता न चैवार्थस्य राशिभिः
स्वर्गापवर्ग सिद्ध्यर्थं भाषितं यत्तु शोभनम्
रागद्वेषाक्षमाक्रोधकामतृष्णानुसारिणाम्
संस्कृतेनापि किं तेन मृदुलालापसंगिना
यच्छ्रुत्वा जायते पुण्यं रागादीनां च संक्षयः
स्मृतयो भारतं वेदाः शास्त्राणि सुमहांति च
पुत्रदारादिसंसारे नराणां मूढचेतसाम्
इदं श्रेष्ठमिदं ज्ञेयं सर्वं त्वं ज्ञातुमिच्छसि
विज्ञायाक्षरतन्मात्रं जीवितं चातिवंचनम् 1.187.
पण्डितेनापि किं तेन समर्थेन च देहिनाम्
पण्डितोऽपि स मूर्खः स्याच्छक्तियुक्तोऽप्यशक्तिकः
तस्मात्स पंडितः शक्तः स तपस्वी जितेन्द्रियः
यः प्रदद्यान्नृपः कृत्स्नां क्ष्मां धनं कांचनं तथा
यः शृणोति रवेर्धर्मं न्यायतः स च वक्ति च
दत्तगोदोहसंभूतः षडक्षरविधानतः
सुरासुरैर्मथ्यमानात्क्षीरोदात्सागरात्पुरा
नंदा सुभद्रा सुरभी सुमना शोभनावती
सर्वलोकोपकारार्थं देवानां तर्पणाय च
तासामंगानि पुण्यानि षड्रसाः खगसत्तम 1.187.
गोमयं रोचनं मूत्रं क्षीरं दधि घृतं गवाम्
गोमयादुत्थितः श्रीमान्बिल्ववृक्षोऽर्कवल्लभः
पंकान्युत्पलपद्मानि पुनर्जातानि गोमयात्
गोमूत्राद्गुग्गुलुर्जातः सुगंधिः प्रियदर्शनः
यद्बीजं जगतः किंचित्तज्ज्ञेयं क्षीरसंभवम्
घृतादमृतमुत्पन्नममराणामतिप्रियम्
तदंते चोष्णतोयेन कषायैश्च निरूपयेत्
पूजयेद्बिल्वपत्रैश्च पद्मैर्नीलोत्पलैस्तथा
पायसं दधिभक्तं च वज्रं च मधुना सह
कृत्वा प्रदक्षिणं पश्चात्प्रणिपत्य क्षमापयेत् 1.187.
इह लोके परे चैव सर्वान्कामान्स गच्छति