सत्यनिष्ठं द्विजं यस्तु शुक्लजातिं प्रियंवदम्
अतिक्रम्य नरो घोरं नरकं पातयेत्खग
तस्मान्नातिक्रमेद्राजा ब्राह्मणं प्रातिवेशिकम्
भागिनेयं विशेषेण तथा बंधुं ग्रहाधिप अतिक्रम्य महद्रौद्रं रौरवं नरकं व्रजेत्
ममाप्यवगतं वीर ब्राह्मणं न परीक्षयेत्
सर्वदेवमयं विप्रं सर्वलोकमयं तथा
केवलं चिंतयेज्जातिं न गुणान्विनतात्मज
यस्त्वासन्नमतिक्रम्य ब्राह्मणं पतितादृते 1.184.
देवकर्मविनाशेन ब्रह्मस्वहरणेन च वियोन्यां क्षिपते यस्तु वियोनिमधिगच्छति
मा ददस्वेति यो ब्रूयाद्गवाग्निब्राह्मणेषु वै
यत्तु वाचा प्रतिज्ञातं कर्मणा नोपपादितम्
वेदविद्याव्रतस्नाते श्रोत्रिये गृहमागते
मधु मांसं सुरां सोमं लाक्षाद्यं लवणं तथा
गुडं तिलं तथा नीलं केशान्गोधूमकान्यवान्
औष्ट्रमाविकदुग्धं च अन्नं मृतकसूतके
गवां शृंगोदके स्नातो महानद्याश्च संगमे
वेदविद्याव्रतस्नातः शुना दष्टो द्विजः खग
तिष्ठन्वाप्यथ वा गच्छञ्छुना दष्टो द्विजः खग 1.184.
व्रतिनश्चापि दष्टस्य त्रिरात्रं क्षपणं स्मृतम्
ब्राह्मणी तु शुना दष्टा सोमे दृष्टं समाचरेत्
यां दिशं व्रजते सोमस्तां दिशं चावलोकयेत्
क्रिमिभिर्दश्यते यश्च निष्कृतिं तस्य वच्मि ते
गवां तत्र पुरीषेण त्रिकालं स्नानमाचरेत्
अथ नाभ्याः प्रदष्टस्य आपादाद्विनतात्मज
नाभिकण्ठांतरे वीर यदा चोत्पद्यते कृमिः
यदा दशंति शिरसि कृमयो विनतात्मज
मृतान्नं मधु मांसं च यस्तु भुञ्जीत ब्राह्मणः
मातृश्राद्धविधिवर्णनम् आदित्य उवाच रात्रौ श्राद्धं न कुर्वीत राक्षसी कीर्तिता हि सा
अकृत्वा मातृयज्ञं तु यः श्राद्धं परिवेषयेत्
नांदीमुखाश्च पितरः कथं पूजामवाप्नुयुः