तिस्रोष्टकास्तु कर्तव्या मध्यावर्ती चतुर्थिका
प्रतिपदि क्रियते यत्तु चतुष्पार्वणमुच्यते
नित्यं नैमित्तिकं काम्यं वृद्धिश्राद्धं सपिंडनम् कर्मांगं नवमं प्रोक्तं वैदिकं दशमं स्मृतम्
अनूरुरुवाच यदेतद्भवता प्रोक्तं श्राद्धं द्वादशधा विभो
नित्यं किमुच्यते श्राद्धं किं वा नैमित्तिकं भवेत्
वैश्वदेवविहीनं तु अशक्तावुदकेन तु
एकोद्दिष्टं तु यच्छ्राद्धं तन्नैमित्तिकमुच्यते 1.183.
कामयुक्तं हि तत्काम्यमभिप्रेतार्थसिद्धये
वृद्धौ यत्क्रियते श्राद्धं वृद्धिश्राद्धं तदुच्यते
गंधोदकतिलैर्युक्तं कुर्यात्पात्रचतुष्टयम्
ये समाना इति द्वाभ्यामेतज्ज्ञेयं सपिंडनम्
दर्शे वै क्रियते यत्तु तत्पार्वणमुदाहृतम् गोभ्यश्च क्रियते श्राद्धं तद्गोष्ठश्राद्धमुच्यते
बहूनां विदुषां संपत्सुखार्थं पितृतृप्तये शुद्यर्थमिति तत्प्रोक्तं वैनतेय मनीषिभिः
निषेककाले सोमे च सीमतोन्नयने तथा
क्रियते देवमुद्दिश्य सप्तम्यादिषु यत्नतः तद्यत्नार्थमिति प्रोक्तं प्रदिशेच्च न संशयः
शरीरोपचये श्राद्धमश्ववृद्ध्यर्थमेव च
सर्वेषामेव श्राद्धानां श्रेष्ठं सांवत्सरं मतम् 1.183.
मृतेऽहनि पुनर्यस्तु न कुर्याच्छ्राद्धमादरात्
नाहं तस्य खगश्रेष्ठ पूजां गृह्णामि नो हरिः
तस्माद्यत्नेन कर्तव्यं वर्षेवर्षे मृतेऽहनि
भोजको यस्तु वै श्राद्धं न करोति खगाधिप
स याति नरकं घोरं तामिस्रं नाम नामतः
अनूरुरुवाच न जानाति दिनं यस्तु न मासं विबुधाधिप श्राद्धं करोतु वै ताभ्यां विधिवद्वत्सरात्मकम्
यथा कुर्यात्खगश्रेष्ठ शृणु कृत्स्नं समासतः
तेन कार्यममायां च श्राद्धं सांवत्सरं खग
विशेषतो भोजनेन यो मां पूज्यते सदा 1.183.
ममेष्टाः पितरो नित्यं गावो विप्राश्च सुव्रत
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे सौरधर्मे श्राद्धविधिकथनं नाम त्र्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ब्राह्मणधर्मविधिवर्णनम् प्रख्याते प्रत्ययेनैव प्रश्नपूर्वं प्रतिग्रहः
वेद विक्रयनिर्दिष्टं स्त्रिया चावर्जितं धनम्