सूर्ययज्ञोपकरणं कृत्वाल्पं यदि वा बहु
यदपीष्टमनिष्टं च न्यायेनोभयमागतम्
कर्मशाठ्येन यः कुर्याद्दुःखेनापि तदर्चनम्
सर्वमन्यत्परित्यज्य सूर्ये चैकमना सदा 1.174.
त्वरितं जीवितं याति त्वरितं यौवनं तथा
यावन्नाभ्येति मरणं यावन्नाक्रमते जरा !
न सूर्यार्चनतुल्योपि न धर्मोन्यो जगत्त्रये
ये भक्त्या देवदेवेशं सूर्यं शांतमजं प्रभुम्
गोपतिं पूजयित्वा तु प्रहृष्टेनांतरात्मना
देवमार्गप्रणेतारं प्रणतोऽस्मि रविं सदा
शाश्वतं शोभनं शुद्धं चित्रभानुं दिवस्पतिम्
सर्वदुःखहरं देवं सर्वदुःखहरं रविम्
वरेण्यं वरदं नित्यं प्रणतोऽस्मि विभावसुम्
देवेश्वरं देवरतं प्रणतोऽस्मि विभावसुम् स हि कीर्तिं परां प्राप्य पुनः सूर्यपुरं व्रजेत् ।। 1.174.
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे गरुडारुणसंवादे सूर्यस्तुतिर्नाम चतुःसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
सूर्याग्निकर्मवर्णनम् ग्रहोपघातैर्विविधैरर्दिता ये च मानवाः
अरिभिः पीडिता ये च विनायकहताश्च ये
आदित्याराधनं मुक्त्वा नान्यच्छ्रेयस्करं परम्
तस्मादाराधयेन्नित्यं सर्वरोगविनाशनम्
शापेन ब्रह्मवादिन्याः पश्यांगं द्विजसत्तम
एवं मत्तस्य मे तात किं कार्यमवशिष्यते
तन्मे ब्रूहि खगश्रेष्ठ प्रपन्नस्य खगाधिप
सूर्याग्निकार्यं सततं शुद्धचित्तः समाचर
महाशांतिकरं ख्यातं सर्वोपद्रवनाशनम्
न चाग्निकार्यं शक्नोमि कर्तुं विकलतां गतः ।।1.175.१
तस्मान्मे कुरु शांत्यर्थमग्निकार्यं खगाधिप
अकल्पस्त्वं न शक्नोषि महाव्याधिप्रपीडितः
अहं करोमि ते पुत्र शांतये पावकार्चनम्
सर्वपापहरं पुण्यं महाविप्रविनाशनम्
अपमृत्युहरं वीर सर्वव्याधिहरं परम्