न वेदविदुषां कोट्या लभ्यते चेह तत्फलम्
तस्माच्छ्राद्धे विशेषेण पुण्येषु दिवसेषु च
असंयतः संयतो वा सर्वावस्थां गतोपि वा
संसर्गाद्वापि वा लोभाद्भोजकं यस्तु भोजयेत् 1.172.
तस्मान्मान्यश्च पूज्यश्च रक्षणीयश्च सर्वदा
नाममात्रप्रयत्नोऽपि यदि स्याद्भोजको रवेः
गृहे श्राद्धस्य यत्पुण्यमरण्ये तच्छताधिकम्
दत्त्वा तु भोजके सौम्यं ह्यासनं सपरिच्छदम्
विमले वाससी दत्त्वा भोजकाय महीपते
दत्त्वा तु लोमशां राजन्भोजकाय शुभां बृहत्
शंखं ददाति यो भक्त्या तथा दिव्ये च पादुके
लिखापयति यो भक्त्या पुराणेन तु पुस्तकम्
भवेदिहागतः श्रीमान्सुखाढ्यो वेदपारगः
तत्सूर्यो भोजकः सोत्र भोजकः सूर्य एव हि 1.172.
यद्यद्यस्योपयुज्येत देयं तत्तस्य यत्नतः
व्याख्याने सौरधर्मस्य कृत्वा आमलकं महत्
शोभितं माल्यगन्धैस्तु सूर्यस्य साधनं महत् सूर्यवत्सौरधर्मे च तुल्यमेतद्द्वयं वचः
य एवं न्यायतो वक्ति सौरधर्मं शृणोति च वदंत्यन्ये पिबंत्यन्ये सर्वे ते फलभागिनः
तस्मादेवंविधो धर्मो वाचकैश्च विदुर्बुधाः
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे सौरधर्मे द्विसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
सौरधर्मवर्णनम् समासात्कथितं ब्रह्मन्विस्तरेण प्रकीर्तय
त्वत्समो नास्ति लोकेऽस्मिन्सौरः पार्थिवसत्तम
कीर्तयाम्यथ तं पुण्यं संवादं पापनाशनम्
सुखासीनं पुरा राजन्नरुणं सूर्यसारथिम्
धर्माणामुत्तमं धर्मं सर्वपापप्रणाशनम्
श्रोतुकामोऽसि यत्पुत्र सौरधर्ममनुत्तमम्
शृणु त्वं कीर्तयाम्येष सुखोपायं महत्फलम्
अज्ञानार्णवमग्नानां सर्वेषां प्राणिनामयम्
ये स्मरंति रविं भक्त्या कीर्तयंति च ये खग
आत्मद्रोहः कृतस्तेन जातेनेह खगाधिप 1.173.