इत्येवमादीन्नियमांश्चरेत्सूर्यव्रती सदा
सौरधर्मे निक्षुभाव्रतवर्णनम् सूर्यभक्ता तु या नारी ध्रुवं सा पुरुषो भवेत्
निक्षुभार्काख्यमाख्यातं सदा प्रीतिविवर्धनम्
सप्तम्यामथ षष्ठ्यां वा संक्रांतौ च रवेर्दिने
निक्षुभां कांस्यनिष्पन्नां कृत्वा स्वर्णमयीं शुभाम्
गंधमाल्यैरलंकृत्य वस्त्रयु ग्मैश्च शोभनैः
भोजयेत्सूर्यभक्तांश्च शुक्लवस्त्रावगुण्ठितान्
कृत्वा शिरसि तत्पात्रं वितानच्छत्रशोभितम्
निक्षुभार्कदिनेशस्य व्रतमेतन्निवेदयेत्
प्रदक्षिणीकृत्य रविं प्रणिपत्य क्षमापयेत्
द्वादशादित्यसंकाशैर्महायानैर्नगोपमैः 1.166.
वर्षकोटिसहस्राणि वर्षकोटिशतानि च
ततः कर्मविशेषेण सर्वकामसमन्वितम्
ब्रह्मलोकात्परिभ्रष्टः श्रीमान्त्सुरसुपूजितः
लोकानिह चिरं भुक्त्वा सोमलोके महीयते
इंद्रलोकाच्च गंधर्वलोकं प्राप्य स मोदते
स्वकर्मभावनोद्योगात्पुनः प्रारभते शुभम्
यावन्नाप्नोति मरणं तावद्भ्रमति कर्मणा
ज्ञानात्प्रवर्तते योगो योगाद्दुःखांतमाप्नुयात्
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे सौरधर्मे निक्षुभाव्रतवर्णनं नाम षट्षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
निक्षुभार्कव्रतवर्णनम् वर्षमेकं न भुंक्ते या महाभागजिगीषया
वर्षांति प्रतिमां कृत्वा निक्षुभांकेति विश्रुताम् ।! स्नानाद्यं च विधिं कृत्वा पूर्वोक्तं लभते गुणम्
जांबूनदमयैर्यानैश्चतुर्द्वारैरलंकृते
सौरादिसर्वलोकेषु भोगान्भुक्त्वा यथेप्सितान्
या नार्युपवसेदेवं कृष्णामेकां तु सप्तमीम्
वर्षांते प्रतिमां कृत्वा शालिपिष्टमयीं शुभाम् पूर्वोक्तमखिलं कृत्वा भास्कराय निवेदयेत्
सप्तभीमैर्महायानैर्दंतिचामीकरप्रभैः
सौरलोकादिलोकेषु भुक्त्वा भोगान्नराधिप सर्वलक्षणसंपन्नं धनधान्यसमन्वितम्
कृष्णपक्षे तु सप्तम्यां या नारी तु दृढव्रता
वर्षांते सर्वगंधाढ्यं निक्षुभार्कं निवेदयेत् 1.167.