विमानं शीघ्रगं नाम देव्या दत्तं महोत्तमम् 3.2.5.
तस्मिन्ददर्श कन्यार्थे तदा विप्रो विमोहितः
हरिदासस्य तनयो मुकुंदो नाम कोविदः
गुरुराह च शिष्यं तं शृणु वाचं मुकुंद मे
तथेत्युक्त्वा मुकुंदस्तु स्वगेहं शीघ्रमाययौ
वामनं वरयामास तं विप्रं शब्दवेधिनम्
त्रयस्ते ब्राह्मणाः प्राप्ताः सुतार्थे गुणकोविदाः
महादेवीं जहाराशु प्राप्तो विंध्याचले गिरौ
धीमान्नाम द्विजो विद्वांस्तान्प्राह गणकोत्तमः
स्वविमाने समारोप्य तौ द्विजौ बुद्धिकोविदः
समारोप्य शरेणैव जघानाशु स राक्षसम् 3.2.5.
मिथो विवादवंतस्ते दृष्ट्वा कन्यां स्मरानुगाः
प्रश्रयावनतः प्राह वैतालं रुद्रकिंकरम्
विदित्वा योऽवदत्कन्यां पितृतुल्यो द्विजो हि सः
हत्वा यो राक्षसं वीरं कन्यायोग्यो हि सोऽभवत्
ग्रामे धर्मपुरं रम्ये नानाजननिषेविते
तत्राभवन्महीपालो धर्मशीलो महोत्तमः
अंधको नाम तन्मंत्री न्यायशास्त्रविशारदः
धर्मशीलेन रचितं तत्र दुर्गा प्रतिष्ठिता
अर्द्धरात्रे महागौरी नृपं प्राह वृणीष्व भोः स्तुतिं चकार नम्रात्मा येन दुर्गा प्रसीदति
सा त्वं भगवती साक्षात्त्वया सर्वमिदं ततम्
महालक्ष्म्या त्वया सार्द्धं बुभुजे निर्मलं सुखम्
पालयंश्च महालक्ष्म्या त्वया सार्द्धं सनातनि
महाकाल्या त्वया सार्द्धं भस्म कृत्वा विराजते 3.2.6.१
त्वल्लीलया च ते जाता जगन्मातर्नमोस्तु ते
महाबलो महावीर्यस्तनयस्ते भविष्यति
इति श्रुत्वा स नृपतिः स्वगेहं प्राप्य निर्भयः
ततः प्रभृति राजेन्द्र मूर्तौ जाता स्वयं किल
काशीदासेन सहितो ग्रामं धर्मपुरं गतः
पित्रान्वितां राजमार्गे गच्छंती श्रमपीडिताम्