मल्लिकोत्पलपद्मैश्च जातीपुन्नागचंपकैः
करवीरार्ककह्लारशमीतगरकेशरैः
पुष्पैरेतैर्यथालाभं यो नरः पूजयेद्रविम्
सूर्यकोटिप्रतीकाशैर्विमानैः सर्वकामिभिः
तंत्रीमधुरवाद्यैश्च स्वच्छंदगमनैर्नृप 1.163.
दोधूयमानश्चमरैः स्तूयमानः सुरासुरैः
यैस्तैश्च वापिकुसुमैर्जलजैः स्थलजैर्नृप
सूर्यस्योपरि यः कुर्याच्छोभनं पुष्पमंडलम्
अत्याश्चर्यमहायानैर्दिव्यपुष्पोपशोभितः
अनेकरागविन्यस्तैः सुगन्धैः कुसुमैर्गृहम्
स पुष्पकविमानेन पुष्पमालाकुलेन तु
अक्षयं मोदते कालमतिरस्कृतशासनः
सूर्यषष्ठीव्रतवर्णनम् शतानीक उवाच पुनस्त्वं देवदेवस्य भास्करस्य महौजसः
सुमंतुरुवाच शृणु त्वं हि महाराज सर्वदं लोकपूजितम्
सुखासीनं सुरज्येष्ठं मनोवत्यां चतुर्मुखम्
य एष भगवान्देवः सहस्रकिरणो रविः
तस्माच्छृणुतमेकाग्रौ गदतो निखिलं मम
स्वयमुत्पाद्य पुष्णाणि यः सूर्यं पूजयेत्स्वयम्
यस्त्वारामं रवेः कुर्यादाम्रबिल्वादिशोभितम्
पुन्नागनागबकुलैरशोकतिलचंपकैः
यावद्धि पत्रं कुसुमं बीजं सूतफलानि च
सघृतं गुग्गुलं दद्याद्राजन्वा कंदुरुं तथा 1.164.
कृष्णागुरुं च कर्पूरधूपं दद्याद्दिवाकरे
कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च
गुग्गुलुं घृतसंयु्क्तं यक्षो गृह्णाति शब्दकृत्
कृष्णांशौ कृष्ण सप्तम्यां यः साज्यं गुग्गुलुं दहेत्
देवदारुं नमेरुं च श्रीवासं कुंदुरुं तथा
एवं सौगधिकं रूपं षट्सहस्रगुणोत्तरम्
अनंतफलदं देवं सदा कुंदुरुकामुकम्
दग्ध्वार्धमविमिश्रस्य सूर्यतुल्यः प्रजायते